۲ تقاضای نماینده کانون حقوقدانان ایران از اپوزیسیون در رابطه با تصویب عهدنامه ننگین قزاقستان در مجلس جدید

از تمام نیروهای اپوزیسیون تقاضا میشود:
۱- خبر تحریم انتخابات مجلس را به صورت وسیع, مکرر, مستند و از طرق مختلف به اشخاص مختلف برسانند و این مطلب را جا بیندازند که تحریم وسیعی صورت گرفته.
۲- روی این نکته تائید کنند که مصوبات این مجلس را به دلیل غیر قانونی بودن و به دلیل اینکه نمایندگان چنین مجلسی منتخب مردم نیستند, در مواردی که مخالف صریح منافع کشور است, به رسمیت نمیشناسیم.

در توضیح این درخواست توجه خوانندگان را به بیانیه مورخ بیست و هفتم بهمن ماه 1398 (2/17/2020) کانون حقوقدانان ایران جلب میکنم:

هم میهنان گرامی!

حکومت جهل و فساد خامنه ای و همدستانش درصدد تصویب عهدنامه ننگین قزاقستان (ترکمانچای دوم) در مجلس جدید هستند.

تجربه نشان داده است که مهره چینی های حکومت از طریق شورای نگهبان و نهادهای نظامی و امنیتی هرگز اجازه نداده است نمایندگان واقعی ملت ایران وارد مجلس شوند. طیف های گوناگون حکومتی از چپ تا راست، هیچیک توان یا حتی اراده خدمت به کشور و مردم ایران را ندارند. گوئی که مشتی بیگانه بر کشور ما مسلط شده اند و به غارت آن تا حد ممکن مشغولند و هرگز منافع ملی برای شان اهمیتی نداشته است. شخص خامنه ای، حفاظت اطلاعات سپاه و نیز مافیای آستان قدس رضوی به طور جدی در مظان اتهام مزدوری روسیه قرار دارند.

تصویب عهدنامه ننگین قزاقستان موجب از دست رفتن بخش بزرگی از آبهای متعلق به ایران و حقوق گوناگون ایران در دریای مازندران، و بخشیدن آن به روسیه و کشورهای اقماری آن خواهد شد. متاسفانه مجلس آتی، همانند مجلس فعلی و مجالس قبلی، نمایندگان واقعی مردم ایران نبوده و نخواهد بود. بنابراین در حال حاضر تنها راه ممکن، اثبات عدم اعتبار عهدنامه ننگین قزاقستان است.

راه های متصور برای اثبات عدم اعتبار یک معاهده بین المللی عمدتاً عبارتند از اثبات: (1) تقلب کشور یا کشورهای متعاهد، (2) ارتشاء و فساد مقامات امضاء کننده و نهادهای تصویب کننده در امر انعقاد یک معاهده مشخص، (3) اجبار نماینده یک کشور، (4) اجبار یا تهدید یک کشور به توسل به زور، و (5) تعارض یک معاهده با قواعد عام حقوق بین الملل که در تفسیر موسع آن عدم مشروعیت دولت یا حکومت حاکم بر کشور متعاهد را شامل می شود.

واقعیت این است که در میان این راه ها، دو مورد «ارتشاء و فساد» و «اثبات عدم مشروعیت» مورد اشاره، در خصوص عهدنامه ننگین قزاقستان و حکومت جهل و فساد اسلامی ایران کاملاً موضوعیت دارد. اما باید توجه داشت که اثبات فساد مقامات امضاء کننده، و مهم تر از آن فساد موثر و فراگیر نهادهای تصویب کننده مانند مجلس، اولاً امری است بسیار مشکل چرا که این گونه فسادها در این سطوح معمولاً بسیار حساب شده و در خفا صورت می پذیرد و چندین دهه طول می کشد تا اسناد آن بعضاً منتشر شود. ثانیاً در رویه های موجود در حقوق بین الملل، استناد به فساد بنا به دلائل گوناگون که از حوصله این بیانیه کوتاه خارج است هنوز جایگاه جدی خود را نیافته و به پذیرش این موضوع در حقوق بین الملل و مراجع قضائی یا شبه قضائی بین المللی امید زیادی نباید بست.

می ماند راه دیگر که به طور روز افزون جایگاه بهتری در حقوق بین الملل پیدا کرده و آن اثبات عدم مشروعیت و غیرقانونی بودن یک دولت یا حکومت است. علائم روشن عدم مشروعیت یک حکومت عمدتاً بر دو پایه ارزیابی می شود: (1) حکومت ها یا دولت هائی که سیاست شان به وضوح بر خلاف منافع ملی و مردم شان است، و (2) حکومت ها یا دولت هائی که آشکارا بر کشور تحمیل شده و نمایندگان واقعی ملت خود نیستند. یک راه موثرو قوی برای نشان دادن عدم مشروعیت حکومتی مانند حکومت جهل و فساد در ایران، تحریم وسیع و یکپارچه انتخابات فرمایشی یا همانا انتصابات حکومتی در مجلس رژیم است. اکیداً لازم است عدم شرکت مردم در انتخابات فرمایشی پیش رو، توسط دوربین های مردم مستند شود. کافی است از پلاکارد حوزه انتخابیه، خلوت بودن آن، اثبات تاریخ و ساعت فیلمبرداری، فیلم تهیه شود. این گونه مستندات بعداً در نهادهای قضائی مانند دیوان دادگستری بین المللی و سایر نهادهای بین المللی می تواند مستندی مهم برعدم مشروعیت حکومت باشد.

امروز تحریم وسیع انتخابات فرمایشی حکومت نامشروع و غیرقانونی جهل وفساد حاکم بر ایران، یک وظیفه خطیر ملی است. در مقابل، هر رای که به صندوق انتخابات حکومتی ریخته شود، برگه مشارکت در خیانت ملی و ضربه ای بزرگ به تمامیت ارضی میهن مان ایران است.

در این معرکه مضحک انتخابات فرمایشی شرکت نکنیم و دیگران را نسبت به وظیفه ملی امروزمان آگاه کنیم. عدم مشارکت مردمی را با دوربین های مان مستند کنیم. کمان آرش در دستان همه ماست. با برکشیدن آن، از مرزهای ایران در برابر توران حراست کنیم!

کانون حقوقدانان ایران

بیست و هفتم بهمن ماه 1398

منابع:

https://greenlawyers.wordpress.com/2020/02/

به اشتراک بگذارید:

2 thoughts on “۲ تقاضای نماینده کانون حقوقدانان ایران از اپوزیسیون در رابطه با تصویب عهدنامه ننگین قزاقستان در مجلس جدید

  • 2020-02-24 در t 21:00
    پیوند یکتا

    متاسفانه با انتشار اخبار مربوط به کرونا واقعه‌ی تحریم انتخابات و دستکاری در شمارش آرا برای بالا نشان دادن رای دهندگان علیرغم هزاران ویدیوی مستند در شبکه‌های اجتماعی، به قهقرا سپرده خواهد شد. اگر دیر بجنبیم آخوندهای هزار خط کار خودشون رو مانند چهل و یک سال قبل با پستی و رذالت ادامه خواهند داد و به ریش ما ایرانیان خواهند خندید

  • 2020-02-25 در t 01:26
    پیوند یکتا

    مزدینسای عزیز,
    به نظر من هر چیزی که الان فشل بودن سیستم رو نشون بده و اون رو تشدید کنه در محاسبه نهایی به نفع جنبشه. این سیستم ناکار آمدی خودش رو در تمام زمینه ها نشون داده و الان به قول معروف All odds are against them
    من فکر میکنم به زودی مثل دومینو فروپاشی از درون شروع میشه و به یک بیگ بنگ ختم میشه. کرونا هم یک عامل مثل بقیه عامل هاست. اصلا تو ۴۰ سال اخیر کی تو این مملکت بحران پشت بحران, و مصیبت پشت مصیبت نبوده که الان دومین بارش باشه؟ یکی از استادانم همیشه میگفت وقتی سیل میاد سعی نکن که جلوی سیل رو بگیری بلکه ببین از اینهمه آب و انرژی چه طور میتونی استفاده کنی.
    ولی اگه این کنوانسیون شوم تو مجلس امضاء بشه دیگه سهم ما از دریای خزر برای همیشه توسط خرس شمالی خورده شد و یک آب هم روش!
    حتا همینکه جامعه رو توی فضای مجازی به این مساله حساس کنیم خودش میتونه اولین گام برای جلوگیری از این اتفاق شوم باشه.
    شهاب در ویدئو میگه: “اعضای کانون حقوقدانان ایران با تمام انرژی مشغول به کار تهیه دادخواست برای ارائه به دیوان بین المللی هستند تا از طریق قانونی جلوی این اتفاق شوم رو بگیرند” و اون ۲ درخواستی هم که از اپوزیسیون کرده در همین راستا است.
    یک نکته که شهاب تو این ویدئو گفت و خیلی تاثیر گزار بود این بود:
    “اعضای کانون حقوقدانان ایران همراه با سایر همراهان در این راه قدم گذاشتند تا اگر روزی فرزندشان پرسید “آن موقعی که مجلس رژیم آخوندی از حق مشاع ایران در دریای خزر به نفع روسیه کنار کشید, و قرارداد شوم قزاقستان را امضاء کرد, شما چه کار کردید؟” حداقل بتوانند جواب دهند “ما کاری که از دستمان بر میآمد را انجام دادیم….”

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.