ویتنام و عاشورای ۲۸ مرداد

ویتنام و عاشورای ۲۸ مرداد:
چند وقت پیش یک سفر کاری به ویتنام داشتم. چیزی که دیدم این بود که مردم تاریخ خونین خود را پشت سر گذاشته و با سرعت در حال بازسازی و آبادانی کشورشان هستند.
از هر خیابان و منطقه ای که می گذشتم پروژه های عمرانی و رفاهی در حال ساخت بود. خیلی از شرکتهای غربی کارخانه ها را از چین به ویتنام منتقل کرده اند چون تعرفه های چین بالاست. توی خیابانها تابلو شرکتهای کانادایی، ایتالیایی و امریکایی دیده میشوند که دارند برج سازی می کنند.
ویتنامی ها کینه و دشمنی با امریکا را کنار گذاشته اند و روابط تجاری، صنعتی و فرهنگی خوبی با امریکا دارند. چند دانشگاه امریکایی آنجا شعبه دارد. یک شرکت امریکایی- کره ای در ویتنام اتومبیل برقی تولید می کند که از لحاظ کیفیت با بهترین خودروهای امریکایی برابری می کند. حتی سامسونگ هم تولیداتش را به ویتنام منتقل کرده، اکنون شهر هوشی مین در جنوب این کشور تبدیل به یک منطقه صنعتی شده و صدها شرکت بزرگ خارجی در آنجا سرمایه گذاری کرده اند.

ویتنامی ها، زن و مرد روزها کار می کنند و شبها جلوی بارها و رستوران ها غوغاست. می زنند و میرقصند و خوشگذرانی می کنند.
جوان ها عاشق موزیک امریکایی هستند و همه جا آهنگهای روز امریکایی شنیده میشود. خلاصه اینکه قطار زندگی و کار و تولید و رفاه روی غلتک افتاده و بجلو در حرکت است.
این وضع ویتنام است.

داشتم به این فکر میکردم که ویتنامی ها چگونه دشمنی با امریکا را بخاطر آنهمه بمب خوشه ای و هزاران کشته و زخمی، کنار گذاشته اند اما برخی از ایرانی ها همچنان بخاطر ۲۸ مرداد هفتاد سال پیش همچنان کینه از شاه و امریکا و زمین و زمان دارند؟؟
واقعا کی میخواهید از گذشته عبور کنید و به فکر آینده باشید؟