چرا مردم عادی را کشتید؟
۹ مهر ۱۳۶۱ در شلوغ ترین ساعت در توپخانه بمبی منفجر شد که تیتر اول روزنامه ها شد. کامیونی پر از تی ان تی مقابل ساختمان مخابرات منفجر شد و بیش از ۶۰ کشته و ۸۰۰ نفر زخمی و مجروح شدند.
بیشتر قربانیان عابرین پیاده و کسانی بود که در صف اتوبوس ایستاده بودند. مغازه های بسیاری تخریب شد و حتی شیشه های طبقات بالای ساختمان مخابرات نیز خرد شده بود. شدت انفجار بحدی بود که در زمین گودالی به عمق ۶ متر ایجاد کرده بود.
صدا و سیمای رژیم منافقین (مجاهدین) را عامل این بمب گذاری معرفی کرد اما روزنامه جمهوری اسلامی کومله و دمکرات را متهم کرد که از این کامیون از کردستان به تهران آورده و در میدان توپخانه منفجر کرده اند.
این اقدام نامش جنایت و آدم کشی است و نه مبارزه علیه یک رژیم ستمگر. شهروندان عادی چه گناهی کردند که در آن ساعت خاص از آنجا عبور میکردند؟ تصور کنید عده ای از قشر فقیر و گرفتار از شهرستانها برای انجام کار اداری به تهران آمده و در مسافرخانه ای در نزدیکی محل انفجار اتاق گرفته و در حال استراحت بودند که ناگهان سقف مسافرخانه از شدت انفجار فرو ریخت و زیر آوار جان دادند.
واقعا چه کسی مسئول این جان ها و زندگی های متلاشی شده است؟
هرگز نباید محاکمه سران گروههای تروریستی، چه مجاهدین، چه کومله و دمکرات و امثالهم را در حکومت آینده فراموش کرد. 
این کارها دنباله سینما رکس بود.
در سالهای دهه ۵۰ هر گروه خرابکار را می گرفتند در عکسها تعدادی نارنجک جنگی ( و سپس نارنجک های استوانه ای سیاه رنگ قویتر) با خود داشت که توسط دولتهای خارجی به آنها داده شده بود و هر نارنجک جنگی برای تصرف و نابودی یک کلانتری یا یک پاسگاه پلیس کافی بود.
فامیلهای این قربانیان بدبخت و بد شانس که ممکن بود هر یک از ما یکی از آنها باشیم کجایند و چه می کنند???
آیا از غم و ناراحتی دق کردند و مردند???