سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت
حملاتی که این هفته به نسرین ستوده شد و سکوت فعالان و عدم حمایت از این زندانی معروف سیاسی چیزی بجز دلسردی برای بسیاری از مخالفین رژیم ایجاد نخواهد کرد. این حملات و این سکوت نشان میدهد که رژیم قادر بوده که یکی از سرشناس ترین مخالفین خود را نه تنها از حمایت مردمی محروم سازد بلکه او را هدف خشم کور مخالفبن دیگر سازد.
در این شکی نیست که ما همه خشمگینیم و رژیم با تردستی از این خشم استفاده نموده و از طریق ارتش سایبری اش هر بار آن را به سوی یک فرد یا گروه مخالف سرازیر میسازد. یک روز نسرین ستوده است و روز دیگر شورای گزار و شریعتمداری. یک روز شهبانو است و روز دیگر نوبت منوجهر بختیاری است و روز دیگر سپیده غلیان و اسماعیل عبدی و نرگس محمدی و هر کس دیگر که فکر میکنید مخالفین هرگز فریب رژیم را در مورد او نخواهند خورد. سرمایه زیادی هم نمیخواهد، چند تا عکس رضا شاه و محمد رضا شاه و قربان صدقه پهلوی رفتن کافی است که خیلی ها فریب بخورند.
نسرین ستوده توانست این هفته باز یرای مخالفین اعتبار و برای جنبش حقوق بشری در ایران شهرت بیاورد و چه آسان مخالفین نه تنها از این ثروت استفاده ای نکردند بلکه با خشم و حسادت آن را به جیب رژیم ریختند. نه قضات آلمان واکنش مناسبی از مخالفین برای اهدای جایزه حقوق بشر به نسرین ستوده دریافت نمودند و نه وزارت خارجه امریکا سخنی در حمایت از نسرین ستوده از مخالفین شنید. در تویتر بیش از 90% از نظرهائی که در پای تویت وزارت خارجه امریکا در مورد درخواست آزادی نسرین ستوده بود فحاشی و تهمت و بدگوئی به ستوده و انتقاد از امریکا برای توجه به بزرگترین فعال حقوق بشری در ایران بود. خوب آری، وزارت خارجه امریکا هم میداند که فضای مجازی و از جمله تویتر پر از سایبری های رژیم است اما نمیگوید که پس بقیه شما که هر روز هشتگ ترند میکنید کجا هستید که از این فعال حقوق بشری و زندانی سیاسی سرشناس حمایت کنید؟ متاسفانه گاهی سکوت غیر قابل توجیه است.
به سهم خود بسیار دلسرد شدم و اگر یک فریب خوب برای این همه دشمنی با نسرین ستوده دیده بودم شاید با خود میگفتم که نمیتوان از هموطنان ایراد گرفت و فریب بسیار هوشمندانه ای بوده است، اما خیر، به جز مزخرف بافتن چیزی نمی یابی و در شگفت میشوی که جگونه افرادی که خود را فرهیخته میخوانند اینگونه طعمه دام آخوندها میشوند و تمام قدرت استدلال خویش را در طوفان خشم کور از دست میدهند. خوب است به چند مورد اشاره شود.
-میگویند نسرین ستوده مهره خودشان است و همین عکسها با خاتمی و نزدیکی به اصلاح طلبان دلیل کافی برای اتهام او است.
کدام فعال سیاسی و حقوق بشری در ایران دل به دولت اصلاحات نبسته بود و آرزویش این نبود که رژیم از درون و بدون خونریزی و نابودی کشور تغییر کند و راهی برای حکومت مردم باز شود؟ مگر این همان سنت دیرینه ایرانیان نیست که در برابر حریف قوی از درون وارد شوند و اوضاع را تغییر دهند.مگر این همان نیست که ایرانیان با اعراب و مغول ها کردند؟ چگونه است که یک ملت و آن کاربران سیاسی که دل به اصلاحات بسته بودند خوش باوری خویش را فراموش نموده و به ستوده میتازند؟ ستوده این شرف را داشته که فارغ از نوع حکومت خواهان برقراری و احترام به حقوق بشر و بخصوص حقوق زندانیان و استقلال دستگاه قضا در ایران باشد. یعنی همان ابزاری که ایران برای تغییر و رهائی از فساد لازم دارد. او هرگز از این درخواست قدمی پا پس نکشیده است.
-میگویند نسرین ستوده مهره فرانسوی ها است و همانگونه که خمینی را به ما قالب کردند میخواهند او را هم رئس جمهور کنند.
در مورد فرانسه و غرب به طور کلی و نقش حقوق بشر در مبارزه اش با تهاجم اقتصادی و سیاسی چین در جای دیگر نظر خود را ابراز کردم اما نه فرانسه و نه نسرین ستوده و نه هیچکس دیگر نمیتواند و نباید گناه خریت یک ملت را متقبل شود. خمینی در همان زمان هم که فرانسه از او حمایت میکرد یک فرد مرتجع و ضد حقوق بشر بود و سالها برای بازپس گرفتن حقوقی که زنان بدست آورده بودند و دیگر حقوق انسانی که مردم پس از انقلاب مشروطه و با کمک پهلوی ها بدست آورده بودند مبارزه کرده بود. این چه دلیل و سنجش مسخره ای است که خمینی را با ستوده برابر کنیم؟ حمایت از نسرین ستوده از سوی کانون وکلای فرانسه بوده و نه دولت آن اما بر فرض هم که باشد، چه اشکالی در آن هست؟ مگر محمدرضا شاه را انگلیسی ها به سلطنت ننشاندند؟ و خیر، نسرین ستوده هرگز آرزو نکرده که رئیس جمهور باشد هر چند که به چنین آرزوئی از سوی هر ایرانی نیز ایرادی وارد نیست.
-میگویند همین که ما خواستیم نوید افکاری را نجات دهیم اعتصاب غذا کرد تا نظرها را از حرکت برای نجات نوید افکاری منحرف کند.
باید از اینهائی که فکر میکنند همه باید بنشینند عقب تا تویتهای اینها دیده شود پرسید مگر فکر میکنید چند روز در سال وجود دارد؟ 365 روز داریم و حداقل 365 هزار جنایت از سوی رژیم. در هر زمان حرکتهای زیادی به موازات هم وجود خواهند داشت. وانگهی وجود حرکتهای موازی موجب قدرت ما است و نه تضعیف ما. این حرکتها و حمایت زندانیان سرشناس حقوق بشری مانند ستوده باعث میشود که نخهای رژیم برای جانی و بزهکار نمایش دادن قربانیان پنبه شود.
-میگویند که دیگر حوصله مان از دست اعتصاب غذاهای این سر رفت و اعتصاب غذای واقعی نکرده و جیزهائی هم میخورده.
واقعا به چنین سخنان ابلهانه و تهوع آوری جه میتوان پاسخ داد؟ گویا نسرین ستوده ابزاری بجز ضربه زدن به جان و سلامتی خویش در دست دارد. گویا این زن مقاوم که بوضوح ضعف جسمانی بر او مستولی شده باید از اینهائی که پشت کامپیوترهایشان کیک و قهوه میخورند اجازه بگیرد که کی اعتصاب غذا کند و کی جرعه ای آب بنوشد.
اوباش رژیم و ارتش سایبری به کار خویش مشغولند اما این حق ناشناسی مردمی که ستوده خود و خانواده اش را قربانی آنها نمود چیری بجز لکه ای از ننگ و شرم بر دامان این جامعه باقی نخواهد گذاشت. جامعه نادانی که یک روز یه بختیار پشت میکند و یک روز به ستوده و همیشه آماده پذیرش فریب آخوند است. بسیاری از مخالفین رژیم خود را فرهیخته میدانند و میپندارند همین که به مسجد نمیروند و پای سخن آخوند نمینشینند یعنی این که دیگر فریب آخوندها را نمیخورند و حال آن که بلندگوئی به دست گرفته و همراه لشکر سایبری سخنان رژیم را بازتاب میدهند. آخوندها اینها را از خودشان هم بهتر میشناسند.
-میگویند همین که ما خواستیم نوید افکاری را نجات دهیم اعتصاب غذا کرد تا نظرها را از حرکت برای نجات نوید افکاری منحرف کند.
DW: نسرین ستوده از زندان اوین پیامی برای مراسم اهدا جایزه فرستاده بود. او ضمن سپاسگزاری از این اقدام انجمن آلمانی تاکید کرد که “جامعه مدنی ایران، از جمله خود من” هرگز اینگونه حمایت اخلاقی از تلاش کنشگران مدنی در ایران را فراموش نخواهیم کرد.
در ادامه پیام آمده است: «میخواهم این فرصت کوتاه را غنیمت بشمرم و توجه جامعه جهانی را به آن معترضان زندانی معطوف کنم که حکم اعدام گرفتهاند. برای این منظور جایزه خود را به امیر حسین مرادی، سعید تمجیدی، محمد رجبی و نوید افکاری اهدا میکنم.»
سپاسگزارم شیخ گرامی. میدانستم که نسرین ستوده جایزه اش را به چهار تن از قربانیان محکوم به اعدام رژیم هدیه کرده اما نمیدانستم که نفر جهارم نوید افکاری است. با سپاس از شما یرای این آگاه سازی.
کافر جان زیر لینک در جدال با نا امیدی پاسخ هایم را نوشتم.
کافر جان، مردم تقصیر ندارند. وقتی می بینند پس از مثلا ۱۱ سال حصر عکس پلوخوران کروبی با توصیه شرکت در انتخابات بیرون می آید، حالشان بهم میخورد و میترسند.
مردم وقتی میبینند اکبر گنجی ۴۰ کیلو شده از زندان بیرون میآید و پس از درو کردن ده ها جایزه نقدی و غیر نقدی همچنان در قلب آمریکا برای جمهوری اسلامی پستان به تنور میچسباند، معلوم است که از همه میترسند.
مردم وقتی میبینند شخصی مثل مهدی خزعلی ادعای ۲ ماه اعتصاب غذا دارد ولی بعد خبرش می آید «آب ماهیچه» خورده و در صف اول نماز جمعه پشت خامنه ای میترسند، معلوم است از ریسمان سیاه و سفید میترسند.
دوست من مردم هم زیاد مقصر نیستند، تنها چیزی که میتوانم بگویم این است جمهوری اسلامی استاد مهندسی افکار و بازی با مهره ها است، حتی مهره های حریف!
من نظرم خودم را مینماییم و نمیدونم چقدر درست فکر میکنم اما :
بانو ستوده و مسیح علینژاد هیچ وقت مهره رژیم نبوده اند اما رژیم خوب میداند چگونه با اسم اینها بازی کند.
نمونه اش محمد نوریزاد است، حرفهایی که او زده است را هر کس دیگر می زد، هیچ چیز از او باقی نمیگذاشتند، اما با نوریزاد «مدارا» میکنند، میدانی چرا؟ برای آنکه نفع نظام در این «مدارا» است. بازی های اطلاعات رژیم بسیار پیچیده است و از ملتی که نان ندارند و سالهاست بازی خورده اند انتظار نداشته باش مثل تو در فضایی آزاد، قضاوتی به احتمال ۹۰ درصد درست و شاید ۱۰ درصد غلط داشته باشند.
و برای آنکه بازی های رژیم را بشناسی، یک یادآوری میکنم از مطلبی که ۳ سال پیش در بالاترین گذاشتم:
یکی از اطلاعاتی های رژیم در جایی گفته بود در زمانی که زنده یاد «داریوش فروهر» مشغول به بازسازی حزب ملت بود، وزارت اطلاعات همه اطرافیانش را احضار کرد، به جز خود او ! تا دوستانش شک کنند و شوربختانه موفق هم شدند، همان نزدیکان فروهر این عدم احضار را پای مزدور بودن «فروهر» گذاشتند و چندی بعد وزارت اطلاعات او را «کارد آجین» کرد!
در مورد خانم نسرین ستوده تنها میتوانم بگویم یکی از سرمایه های ایران فرداست که میتواند قاضی بشود، رییس زندان اوین بشود، دادستان بشود، رییس قوه عدلیه بشود، اما سیاستمدار، هرگز! دنیای سیاست برای آلوده کردن فرد پاکی مثل او بسیار بی رحم است. او هم اسیر دست نظام است، همانند همه مردم!
من تجربه دستگیری و بازجویی و بازی های که این مادر قهوگان گمنام امام زمان به راه میاندازند را کاملا از نزدیک تجربه کرده ام! از مردم به دل نگیر و حق بده از ریسمان سیاه و سفید بترسند. همه برداشت های ما از تجربه های شخصی است.
این را هم بگویم عده ای از مردم همین رضا پهلوی را هم آلت دست سپاه میدانند! و او را به خاتمی اپوزیسیون تشبیه میکنند! یعنی میخواهم بگویم تنها بانو ستوده و نوریزاد و مسیح نیستند که مردم درباره آنها «توهم» میزنند!
روزی که اسناد «واواک» پس از سقوط این نظام بیرون بیاید، همه میفهمیم کجا درست فکر میکردیم و کجا غلط!
بارها از خودم می پرسم نکند همین رضا پهلوی هم به همین شاهزاده بودنش «راضی» است و طرفدارانش بیخود فکر میکنند خیال «بیشتری» دارد…
آدمیزاد است و مار گزیده، از ریسمان سیاه و سفید میترسند!
ارادتمند، بیشتر بنویس
ارغوان جان از پاسخهای روشن و آگاهانه تو سپاسگرارم.آن مطلبی را که در مورد جدال با ناامیدی ها نوشتی نمی یابم. من هم مثل تو فکر نمیکنم که نیرین ستوده مناسب مشاغل سیاسی و یا خود او به دنبال آن باشد. قاضی و یا رئیس قوه قضائیه مستقل، بلی. در مورد شاهزاده هم فکر نمیکنم که خیلی مشتاق پادشاهی باشد و نمیتوان او را برای این تصمیم سرزنش کرد و یا از او دلخور بود. این نظر او نیز که شما باید خود با اتحاد رژیم را بزیر بکشید درست است و ما باید به جای نوعی دنباله رو مثل یک ملت عمل کنیم و آنگاه پادشاهی و سیستمهای دیگر را به انتخاب مردم واگزار کنیم. چنان که گفتی از ائو هم سوء استفاده میشود و گروهی بنام او به مخالفین رژیم حمله میکنند و هیچ وقعی هم به عقاید و سخنان او نمیگذارند.
در مورد مردم درست میگوئی و عصبانی میشوم و باز به خود میگویم مردو در هر کشوری به همینگونه هستندو به راحتی فریب میخورند. فارغ از آن جنان که گفتم یک منبع لایزال انرژی دارم و آن هم نفرت من از آخوند است.
اولن شما هم به مانند ج.ا. مخالفان و براندازان رو سایبریهای ج.ا. میدونید و ظاهرن فقط شما اصلاحطلبان دارای مشروعیت هستین! دومن؛ نسرین ستوده کجا و چه وقت گفته که مخالف ج.ا ست و این نظام باید ساقط شود؟! نسرین ستوده مگر با خاتمی و فائزه هاشمی و میرحسین و رهنورد همپیاله نیست؟ خب اینها مگر زیرمجموعه نظام نیستند؟ مگر خاتمی و موسوی و رهنورد و حتی مهدی کروبی در حصر به مردم توصیه نکردند که برای حفظ «نظام» حتمن در انتخابات شرکت کنند؟ تا مادامی که نسرین ستوده زیر علم حجاریان و خاتمی و موسوی و رهنورد و… سینه میزنه، از نظر ما و مردم اپوزیسیون محسوب نمیشه. شما هم زیاد صغری و کبری نچین که حنایتان دیگر رنگی نداره.
اولا به من نگو اصلاح طلب. بفهم داری با کی صحبت میکنی.
دوما اول برادری ات را ثابت کن و بعد طلب ارث کن. کی گفته تو براندازی؟ سابقه ات کو؟ همبنطوری برای خودت آمده ای و به افرادی که سالها و دهه ها است با رژیم مبارزه میکنند انگ میزنی.
سوما ستوده کی گفت در النتخابات شرکت کنید؟ سندت کو؟
چهارما زمانی بود که یک ملت میگفت یا حسین، میر حسین و دو تا بازیکن فوتبال که روبان سبز مییست همه برایشان قش و ضعف میرفتند. همه دنبال تغببر نظام ار درون بودند.
پنجما اگر فرق یک مدافع حقوق یشر را از این آت و آشغالهای دیگر که نام بردی نمیفهمی توضیح دادن به تو کار ساده ای نخواهد یود.
دو سوال دارم: 1- دلیل حمایت مریم رجوی معلومالحال از نسرین ستوده چیست؟
2- 108 هزار دلاری که بابت چاپ عکس خانم ستوده به روزنامه نیویورک تایمز پرداخت شده، از جانب چه کسی و برای چه بوده؟ آیا این پول از جیب مردم بینوای ایران پرداخت شده؟
هر دوی این سوالها در نوشته یعدی که در دست تهیه دارم و امروز در همین سایت منتشر میکنم جواب داده شده.