دکتر ظریف مچکریم
پس از واگذاری سهم ایران از دریای مازندران به کشورهای همسایه در نهایت ضعف و ناکارآمدی جمهوری اسلامی، این بار بخشهای جنوبی ایران به حکومت کمونیستی چین واگذار شد بدون کوچکترین دخالت مردم ایران و حتی کمترین اطلاع رسانی از محتوای این قرارداد.
پرسشی که در اینجا مطرح میشود این است که چرا این حکومت ضدایرانی هیچ ترس و بیمی از خشم مردم ایران ندارد؟ آنها چرا از شورش مردم هراسی ندارند؟ چرا مردم که صاحبان اصلی این سرزمین هستند کوچکترین ارزشی برای آنها ندارند؟
پاسخش بسیار روشن است. مردم ما از این رژیم بطور جدی و عمیق متنفر نیستند، خشم و کینه ای از آخوندها ندارند. درست است که اکثریت ایرانیان چه در داخل و چه در داخل از عملکرد جمهوری اسلامی ناراضیند و دائما غر می زنند اما به اندازه کافی از این رژیم آخوندی نفرت ندارند. بسیاری از مردم حتی در میان مخالفان حکومت، منتظرند دری به تخته ای بخورد و مثلا خامنه ای بمیرد و یک آخوند میانه رو و کسی که لااقل کمی عقل و شعور در کله اش باشد سر کار بیاید تا اوضاع قابل تحمل باشد. هنوز مردم وقتی برای چند ماه حقوق شان به تعویق می افتد برای دادخواهی از مقام معظم رهبری دادخواهی می کنند! و شعار میدهند ای رهبر آزاده ریشه ظلم را بکن!
هنوز این مردم به آن درجه از آگاهی و شناخت نرسیده اند که این حکومت را یک حکومت اشغالگر بدانند. هنوز این مردم براحتی در زمین رژیم بازی می کنند. کافی است از صدا و سیمای این رژیم اشغالگر یک سریال مستهجن از نوع کارهای مهران مدیری و رامبد جوان و دیگر آت و آشغالها پخش شود تا مورد استقبال همین مردم نق نقو قرار گیرد. از آن بالاتر، شما رسانه های فارسی زبان خارج کشور را ببینید. همه خبرهایشان نقل قول پروپاگاندای همین رژیم فاسد جنایتکار است. برای اینها خامنه ای رهبر ایران است و سپاه تروریستی، نیروهای مسلح ایران و قاسم سلیمانی سردار عارف و ژنرال ملی!
مردمی که در روز روشن می بینند سردمداران این حکومت دارند کشورشان را نابود می کنند و باز هم رابطه شان را با تمامیت این رژیم و نوکرانش قطع نمی کنند، هرگز نمی توان انتظار داشت حکومت از آنها هراسی داشته باشد و اصلا انها را قابل آدمیزاد حساب کند.
من سالهای منتهی شدن به انقلاب ننگین 57 را یادم هست. آنروزها کینه و خشم مردم نسبت به حکومت شاه آنقدر بالا بود که انقلابیون حساب خودشان را با حکومت کاملا جدا کرده بودند. درست است که نفرت و خشم آنها برپایه خبرهای دروغ بود و کشورهای خارجی در شستشوی مغزی جوانان انقلابی فعال بودند اما نتیجه کار یکسان بود: نفرت شدید مخالفان حکومت از دربار. بعدها دامنه این نفرت گسترده شد و به بدنه جامعه هم سرایت کرد مخصوصا با حادثه ساختگی آتش زدن سینما رکس آبادان و انداختن تقصیر آن به گردن دربار.
مردمی که از حکومت نفرت پیدا کنند، هرگز با آن رژیم لاس نمی زنند بلکه همه چیزش را تحریم می کنند و تا پای جان برای برانداختن آن حکومت تلاش می کنند. مثلا شما همین خانواده های عزیز قربانیان هواپیمای اوکراینی را ببینید. اینها اکثرا با این حکومت مشکلی نداشتند تا زمانی که عزیزانشان را از دست دادند. اکنون جمهوری اسلامی برای اینها به یک حکومتی تبدیل شده که بهیچوجه نقطه اشتراکی بین همدیگر نمی بینند. یک جدایی و قهر کامل بین خانواده های قربانیان و این رژیم وجود دارد. اینها دیگرهرگز به پای هیچ صندوق انتخابات این رژیم نخواهند رفت.
اگر می بینید که این رژیم هر غلطی دلش میخواهد می کند و از مردم هیچ ترسی ندارد بخاطر آنست که می بیند این ملت هویت ندارند. تاریخ خودشان را نمی دانند. از سابقه خیانت بار آخوندها در این سرزمین بی اطلاعند. این ملت را براحتی میتوان فریب داد و به صحنه آورد تا برای حسن روحانی و جواد ظریف و محمد خاتمی قر بدهند. هنوز خیلی مانده تا اکثریت مردم به درجه تنفر و جدایی از این آخوندهای جنایتکار برسند.
بنابراین تا آن مرحله هر روز باید شاهد نابودی بیشتر ایران و فرهنگ ایرانی باشیم.
> مردم ما از این رژیم بطور جدی و عمیق متنفر نیستند
مخالفم. مقاومتی که این ملت از ۸ مارس ۱۹۷۹ تا همین امروز کردند اعجاب بر انگیزه. اینکه دستگاه سرکوب این رژیم وحشتناکه و با توسل به احکام قبایل عرب ۱۴۰۰ سال پیش تونسته این ملت رو ۴۳ سال به شدیدترین وجهی سرکوب کنه روی دیگر سکه است. البته منکر اینکه نظام در مواقعی تونسته با به کار انداختن بازی بد و بدتر عده ای (منجمله خودم رو) فریب بده و…. نیستم. ولی در اینکه اکثریت قاطع این ملت عمیقا از این رژیم متنفر هستند شکی ندارم. اگر از من میپرسی مشکل جای دیگه است؛ ملت هنوز ماهیت این نظام رو نشناختند. برای شناخت ماهیت این نظام هم باید تاریخ اسلام از ۱۴۰۰ سال پیش تا امروز رو مرور کرد تا متوجه شد اینها چه خطی رو ادامه میدهند. این یک نظام دیکتاتوری, فاشیست, توتالیتر, دیکتاتوری نظامی و… (همگی از لحاظ ماهوی “مدرن”) نیست که بشه با روشهایی که در طول تاریخ در مقابله با این نظام ها به کار رفته -و موفق بوده- بر اون چیره شد. حتا به نظر من مواجهه دنیای مدرن (اروپا و آمریکا) با این نظام هم همین مشکل رو داره.
موافقم و این نکته را بارها در کامنتهایم گفته ام.
فقط کافی است یک نگاه به کلیپ های عن قلاب ۵۷ بیندازید و آن را با کلیپ های تظاهرات بعد از عن قلاب مقایسه کنید. فرقش از زمین است تا آسمان.
مردم از شاه واقعا متنفر بودند ولی آخوندها را از ته قلب دوست دارند و عاشق همه آخوندهای دزد و آدم کش اند. ولی چرا مردم ما این گونه برعکس رفتار می کنند؟
۱- اسلام عزیز. ایرانی ها حتی کافرترین کافرشان وقتی اسم علی قمه یا حسین کله یا مابقی ارازل و اوباش ۱۴۰۰ سال پیش می آید با کله می رن تو دیوار و حالشان خراب می شه. ملت عاشق حسین اند و آخوند نماینده حسینه. پس عشق به آخوند عشقی است ریشه ای حتی اگر آخوند روزی ۳ بار به زن و بچه و کشور آنها تجاوز کنه از نظر ایرانی حسین با بقیه ارازل و اوباش فرق داره گرچه فرقش را هم اصلا نمی دونه.
۲- آخوند قیافه کثیف، ریش و پشم داره و با پیرجامه راه می ره. زنش تو چند لایه چادر پیچیده شده. برای ایرانی قیافه درب و داغون قیافه آشناست. قیافه آخوند درست مثل قیافه باباشه که همیشه با پیرجامه و یک آفتابه به دست داره اینور و انور می ره. چادر ناموس را حفظ می کنه گرچه الان ممکنه خودش از درد نداری زنش را به فاحشه گی بندازه ولی بازم از چادر خوشش می آد چون حتی فاحشه چادری امنیت ناموسش بهتر از زن بی حجابه. شاه کراواتی و وزیران کراواتی اش برای ایرانی دهاتی چهره های غریبه و تهدید کننده ای بودند.
۳- ایرانی تنها ملیتی است روی این سیاره که اگر بهش بدی و کمکش کنی ازت تنفر خواهد داشت و تا خونت را نریزه ول به کن نیست ولی اگر تحقیرش کنی، مالش را ببری و بهش تجاوز کنی دست بوس و سپاس گذارت می شه.
اگر باور نمی کنید برید تو هر جایی که مشتی ایرانی هست و با ادب رفتار کنید یا یک چیزی مثلا یک سری خوراکی را مجانی بدید ببینید چند تا فحش می خورید. حالا برید همانجا و هر کس رد شد یک تنه بهش بزنید یا بددهنی کنید ببینید یارو چقدر خوشحال می شه و تحویل می گیره.
علت عصبانیت مردم از شاه دقیقا همین بود چون شاه به همه بدون هیچ تعهد یا دینی می داد و مردم در ازاش تا کفنش نکردند دست بردار نبودند ولی همین مردم هرگز از آخوندها تنفر نخواهند داشت چون آنها هر روز آنها را بیشتر از دیروز تحقیر می کنند، مثل آب خوردن آنها را می کشند و اموالشان را می دزدند و خودشان را شلاق می زنند در نتیجه این مردم همیشه ممنون دار و سپاس گذار هر کسی هستند که با آنها مثل حیوون رفتار می کنه. چرا؟ یک گروه روانشناس می خواد علت را کشف کنه!
دمت گرم
این کامنت ارزش یک مطلب چداگانه را دارد