اعلام آمادگی برای طی “مسیر پیروزی” همراه با شاهزاده رضا پهلوی با پنجاه دلار (50$) در ماه
شاهزاده گرامی,
در قسمتی از “پیام نوین” فرموده اید:
مسیر پیروزی مشخص است: اعتصابات و اعتراضات و نافرمانیهای مدنی را در نقاط مختلف کشور بهم پیوند بزنیم. در واحدهای کار و محلات، حلقههای کوچک اعتراض را شکل دهیم و نافرمانی مدنی را در هر شکلش تبلیغ کنیم. از خانوادههای اعتصابکنندگان و زندانیان سیاسی و عقیدتی پشتیبانی کنیم. رهبران میانی و میدانی، به ویژه آنهایی را که امروز پشت میلههای زندان هستند، تنها نگذاریم. در خارج از کشور، در رساندن صدای مردم داخل و در صورت امکان با پشتیبانی مالی، از آنهایی که نیازمندند، به وظیفهی میهنی خود عمل کنیم.
در جایی دیگر گفتم که به نظر من برای مقابله با نظامی که به محض شروع اعتراض به گرانی بنزین “خیلی تمیز” کلید اینترنت کشور رو خاموش میکنه, با دوشکا مردم رو قتل عام میکنه, و بعد اینترنت رو روشن میکنه, مسیری که شما مشخص کردید اگرچه لازمه ولی کافی نیست. ولی حتا اگر طبق این مسیر پیشنهادی تنها تا نیمه راه پیروزی هم برسیم من راضیم.
فلذا, همینجا اعلام میکنم که در رکاب شما در این مسیر هستم.
ناگفته نماند اون قسمت از این پیام که به من مربوط میشه تنها جمله آخره:
در خارج از کشور، در رساندن صدای مردم داخل و در صورت امکان با پشتیبانی مالی، از آنهایی که نیازمندند، به وظیفهی میهنی خود عمل کنیم.
من در خارج از کشور زندگی میکنم, در حد توانم از طریق همین وبسایت مشروطه سعی در بازتاب صدای مردم داخل دارم, و اندک توان مالی خودم رو هم در طبق اخلاص میزارم تا به وظیفه میهنی خودم طابق النعل بالنعل طبق فرموده شما عمل کنم. همینجا اعلام میکنم حاضرم ماهیانه معادل ۵۰ دلار آمریکا به این امر میهنی اختصاص بدم و رسید آنرا هم در همین وبسایت مشروطه منتشر کنم (با نرخ فعلی دلار یعنی حدود یک و نیم میلیون تومان که فکر میکنم حداقل یک دلگرمی کوچک برای خانواده یک کارگر اعتصابی داخل کشور که حقوقش قطع شده باشه).
تنها مشکلم اینه که نمیدونم چگونه این کمک رو به دست افراد داخل کشور برسونم. آیا شما قبول میکنید که یک “بنیاد” برای این منظور ایجاد کنید و هماهنگی پشتیبانی مالی از مبارزین داخل رو به عهده بگیرید؟ مطمئن هستم هموطنان بسیاری در خارج از کشور با امکانات مالی بسیار بسیار بیشتر از من آمادگی دارند در این مسیر ما را همراهی کنند.
تکلمه:
I PUT MY MONEY WHERE MY MOUTH IS
12X50=$600
من هم حاضرم 1000 دلار به هر حسابی که شاهزاده معرفی می کند واریز کنم.
شیخ گرامی این دقیقا همان چیزی است که من به آن فکر میکردم و این که چرا شاهزاده که این سفارش را نمود یک صندوق بنیاد نگذاشت که بتوان عمل را نیز آغاز کرد. یعد دیدم یعضی تحلیلگران میگویند که شاهزاده اصول گلی را بیان نموده و نقشه راه را ترسیم کرده و جزئیات و اقدامات عملی از پی آن خواهد آمد. بر اساس تجربه شک دارم گه چنین شود. من هم اعتقاد راسخ دارم که بدون این که دستمان توی جیبمان برود و یک صندوق برای هزینه های مقابله با رژیم اسلامی بنا نهیم به هیچ جا نخواهیم رسید. خیلی ها دوست دارند کمک کنند و همانگونه که شما گفتید تنها یک گره باید باز شود و آن هم ریاست یک شخص یا نهاد قابل اعتماد بر چنین صندوقی است. ممکن است شاهزاده به خاطر تهمتهای مالی که هنوز هم به خاندان پهلوی میزنند مایل نباشد که قدم جلو بگذارد اما امیدوارم بپذیرد که زشتگویان همیشه خواهند بود و قدم پیش بگذارد. در آن صورت من هم مبلغ 50 ذلار در ماه را تفبل میکنم.
کافر جان ۲ نکته:
۱- هر فرد یا گروه از این ۸۰ میلیون هموطن که این مسولیت رو به عهده بگیره حتما و بی برو برگرد پشتش حرف در میارن. حتا بهت اطمینان میدم قبل از اینکه اصلا پولی رد و بدل بشه تهمتها شروع میشه. بنابر این این رو باید جزو “خلقیات طبیعی ما ایرانیان” فرض کنیم.
۲- حالا این مساله پیش میاد که شما به کی اعتماد داری. شخصا به خانواده پهلوی اعتماد دارم و نه تنها هیچ حسابی و کتابی هم ازشون نمیخوام بلکه خیلی هم ازشون متشکر میشم که چنین مسولیتی رو قبول میکنند. بر فرض محال هم که خرج اتینا شد. اینجور فرض میکنم که خرج اتینای یک خانواده سلطنتی شده که تنها نقطه روشن تاریخ معاصر ما هستند. نوش جونشون و گوارای وجودشون. البته این فقط در مورد خودم صدق میکنه و به نوعی روش برخورد خودم با این موضوع است. مطمئن هستم هر کسی که این مسولیت رو به عهده بگیره اطلاع رسانی و حسابرسی دقیق رو سر لوحه کار خودش قرار میده. ولی باز هم تکرار میکنم تهمت دزدی و بی مبالاتی در هزینه کردن و این جور مسایل “طبیعی” یه!!!
درست است که ما به خانواده پهلوی اعتماد داریم ولی این کار یعنی دخالت آنها در امور مالی در دراز مدت به آنها ضربه می زند. این سرمایه ملی را نباید اینگونه خرج کرد.
بنظرم باید 5 نفر آدم موجه پیش قدم بشوند ولی برای مراحل مختلف از شاهزاده هم مشورت بگیرند.
ملا جان، میشود از تجربه داریوش اقبالی در راه انداختن «بنیاد آینه» کمک گرفت.
یکم در مورد این «بنیاد آینه» توضیح بدی بد نیست ارغوان جان.
شاید سلبریتی ها بتونند چنین نقشی رو به عهده بگیرند.
لیلا فروهر در زلزله سر پل ذهاب چند کانکس هدیه کرده بود!
ملا جان من فکر میکنم این سرمایه ملی در جائی باید خرج شود و شاهزاده دست به اقدام عملی بزند و پیه تهمت مزدوران رژیم و بد دهنان را به تن بمالد. ما جایگزینی برای شاهزاده نداریم و من نمیتوانم به شخصی یا اشخاصی فکر کنم که مورد اعتماد همه ملت (منهای ارتجاع سرخ و سیاه) باشند.
سیستم خارجی ها روی اعتماد و ریش گرو گذاشتن و قسم عباس خوردن کار نمی کنه.
سیستم آنها موفقه چون شفافیت داره.
یک حساب باز می شه و تمام ورود و خروجیهاش را هر ماه می زارن انلاین تا معلوم بشه چقدر اومد توش و کی چقدر خارج کرد. برای کسی هم که گرداننده است یک حقوقی تعیین بشه. تمام شد و رفت.
کافر گرامی مثل اینکه ما هنوز آمادگی یک کار جمعی را نداریم از پنج نفر شرکت کننده هر کدام ساز متفاوتی میزنیم و نظر خودمان را بهترین نظر میپنداریم . این بحث مهم باید در یک فضای بزرگتر و پر جمعیت تری پیش بیاید تا از میان جمعیت زیاد تر عده ای کننده ی کار بدون توجه به مخالفت ها کار را آغاز کنند و به پیش ببرند . اصولا در بیرون ما فقط هنر رساندن صدای برونمرزی ها را به بیرونی های ایرانی و خارجی داریم و نه بیشتر . نه متحد میشویم نه هزینه میکنیم و نه به پیامها و حرفهای همدیگر باور داریم . متاسفانه این ماجرا 42 سال است ادامه دارد و تکرار میشود و برون رفتی برای رفع هیچ مشکلی پیدا نشده است ما ملت امام زمانی همواره در حال انتظار هستیم تا دستی از غیب برون آید و کاری بکند، فعلا همین است که هست . در اینمورد من دیگر حرفی ندارم و بدرود
خیر نداریم. من بر خلاف شما اینجا اصلا نظری ندیدم. فقط دو ایده متفاوت مطرح شد. یکی برای ایجاد یک صندوق پس انداز برای کمک به مردم بعد از براندازی و یکی هم صندوقی برای کمک به براندازی. با کمال احترام ایده اول هیچگونه شور و شوق و انگیزه ای در من ایجاد نمیکند چون آنچه به من انگیزه و انرژی میدهد براندازی این رژیم است. در مورد صندوقی برای براندازی من آنچه در توان فکری داشتم ارائه دادم و بر خلاف نظر شما به درست بودن و یا بهترین بودن هیچکدام از نظرات خود نه اصرار و نه باور دارم. در واقعغ من بیشتر طرح مشکل کردم تا ارائه راه حل. امیدوار بودم که این باعث شود که بحث و تبادل نظر آغاز گردد چون من بر خلاف مونتی گرامی براین استورمینگ را بسیار مفید میدانم و تجربه های خوبی از آن دارم. متاسفانه همانگونه که شما فرمودید علاقه کافی نشان داده نشد و این ایده باید در فضای بزرگتری ارائه شود. این را هم اضافه کنم که من یک بار این ایده را پس از جنبش سبز در فضای بزرگتر سایت ایرانیان و یک بار هم چند سال پیش در فضای بزرگتر سایت بالاترین مطرح کردم و نتیجه همین بود. یا قادر به کار گروهی نیستیم و یا اهل عمل نیستیم و یا حال نداریم. نمیدانم. یک بار هم وقتی دولت در تبعید شکل گرفت فکر کردم علی آباد هم دهی است و در این خصوص به آنها نوشتم و پاسخی دریافت نکردم. باز هم اگر فرصتی دست دهد زور خود را برای ایجاد صندوقی برای براندازی خواهم زد.
ظاهرا من بد گفته ام: من کار گروهی را به شدت مفید میدانم (و نتایج درخشانی هم از آن گرفته ام)، منتهی نه به شکل متعارفش. یک تیم متشکل از دو یا سه نفر «به درد بخور» خیلی بهتر نتیجه میدهد تا ده نفر آدمی که «اهلش نیستند».
در این مورد خاص منظور من این بود که وقتی شما مثلا با این پیشنهاد میآیید که «بچه ها، بیایید والیبال بازی کنیم!» باید با همانهایی شروع کنید که فورا و با اشتیاق میگویند «هستم!». یکی دیگر شاید تمام فکرش به سنگنوردی باشد، او لزوما آدم بد یا بی عرضه ای نیست (شاید حتی خیلی ورزشکارتر و باعرضه تر هم باشد)، ولی تمرکزش روی یک موضوع دیگر است. برین استورمینگ را باید با افرادی کرد که عشقشان در همان زمان همان موضوع است، نمیشود گفت چون من الان این موضوع برایم مهم است شما فرکانستان را عوض کنید (اگر میشد البته کمک میکرد).
میبخشی مونتی جان، فکر میکنم من شما را در رابطه با طوفان مغزی اشتباه فهمیده بودم. در رابطه با تشکیل تیم از افراد مناسب و علاقمند همانگونه که قبلا هم عرض کردم یکصد در صد با شما موافقم.
من هم حاضرم ماهی ۳۰۰ لیر ترکیه ( فعلا توانم در همین حد است) بدهم!
این را هم بگویم من همان سال ۹۶ و ۸۸ این موضوع را مطرح کردم که مبارزان داخل احتیاج به بانکی در خارج از کشور دارند. یعنی به جای کمک به تلویزیونهای مفت خور و افراد عوضی مثل سعید سکویی، فقط پول به مبارزان داخل برسانند.
در زمان انقلاب این بازار بود که این نقش را برای تروریست های موتلفه و دیگر مسلمانان ۵۷ تی بازی میکرد. اکنون هم وقتش رسیده است که چنین سازمانی که نقش بانک را بازی کند، توسط عده ای خوشنام ساخته شود.
اگر آدمهای معمولی مثل ما این کار را بکنند، مطمئن باشید پولدارهای کله گنده ایرانی هم کمک خواهند کرد.
درود میفرستم به شرف همه شما همسنگران و ایران پرستان واقعی و در برابر اراده پاک و بی آلایش شما سر فرود می آورم و تنها جمله ای که میتوانم با چشمهای تر بگویم، این است که دوستتان دارم.
همین طرح را ما در فیسبوک دو تن از خلبانان سابق سرگرد فرهاد نصیر خانی و سرگرد بیژن توکلی که سازمان خلبانان سابق نیروی هوایی شاهنشاهی در لس آنجلس را میچرخانند نوشتیم و پیشنهاد کردیم که آنها با سوابق مبارزاتی و نام نیکی که خلبانان سابق ایران دارند و در آن افراد موجه مانند سپهبد مهرمند هستند متعهد شوند یک حساب برای کمک به مبارزان درون ایران باز کنند تا مردم بتوانند به این حساب هرکس در حد توان خود ماهانه مبلغی بپردازند تا این مبلغ به مبارزان درون ایران امیدواری بدهد و بدانند در صورت دیدن آسیب های بدنی و یا مالی هم میهنانشان به فریادشان خواهند رسید و این حساب طوری با هیت مدیره انتخابی تاسیس شود که در بیرون از کشور هیچ فردی قادر به برداشت نباشد و فقط بتوان از آن برای مبارزان درون ایران استفاده کرد. و در همانجا ما در ماهنامه بیداری متعهد شدیم نخستین یکهزار دلار را واریز آن حساب کنیم ولی متاسفانه پاسخی به آن پیشنهاد از سوی آنان تا به امروز که دوماه میگذرد داده نشده است و ما بر سر پیمان خود هستیم اگر چنین حسابی بوسیله افراد شناخته شده و هیئت مدیره ای مسئول برقرار و باز شود . ما فکر میکنیم این آسانترین و کم هزینه ترین و بی خطرترین راه مبارزه برای هم میهنان ما در بیرون از کشور است که هر کدام ماهانه مبلغی به این حساب بریزند که حتا نیازی نیست هنگام ریختن به حساب نام خودشان را هم بنویسند . و باز هم فکر میکنیم ایرانیان ثروتمندی هستند که به چنین حسابی کمک های بسیار بزرگ کنند . البته جزییات کار صندوق را اگر جدی شود ما میتوانیم ارائه دهیم . بهرحال ما پیشنهاد این فردی را هم که شما اعلام کرده اید پشتیبانی میکنیم.
درود بر جناب سیاوش,
بر خلاف دوستان به نظر من ایجاد یک بنیاد خیریه با شفافیت مالی در خارج از کشور با هیات امنا و سایر ملزومات تازه قسمت آسون ماجرا است!
حقیقتا من فکر میکنم مساله مهمتر و مشکلتر اینه که چه جور میشه این پول رو به دست افراد مورد نظر در داخل کشور رسوند. مسلما اگر چنین سازوکاری ایجاد بشه وزارت اطلاعات رژیم سریعا نه تنها خود فرد کمک گیرنده بلکه واسطه انتقال پول رو هم زیر ضرب میگیره و اتهامات هم که دیگه مشخصه: دریافت کمک از صهیونیسم بین المللی و…
البته همونجور که املا در لینک دیگری اشاره کرد میشه پول رو در موارد دیگری مثل کمک به پناهجویان و… خرج کرد که به نظرم اونهم مهمه و همین الان هم افراد و گروه هایی در این موارد مشغول هستند و بسیاری هم کمک میکنند ولی حقیقتش منظور من از فرستادن این لینک چاره جویی برای همون چیزی است که در “پیام نوین” رضا پهلوی به اون اشاره شده که لازمه اعتصاب فلج کننده برای رژیمه.
حالا که دوستان اینچنین علاقه مند و حاضر به همکاری با چنین پروژه ای هستند لطفا کمی فکر کنید شاید از همینجا واقعا استارت یک کاری رو زدیم.
یک نکته هم از تجربه شخصی خودم بگم. ماهی پنجاه دلار در مقایسه با یکهو هزار دلار دادن هم برای شما راحتتره و هم موجب کمک بیشتری به کمک گیرنده خواهد شد 🙂 . شخصا هر جا (با معیار خودم) یک پول گنده کمک کردم همون اولین و آخرین بار بوده!
جای خوشبختی است که میبینم لزوم ایجاد این صندوق در جامعه حس میشود و حر کتهای دیگری هم بوده. من با شیخ گرامی موافقم و فکر میکنم باید استارت کار را همینجا بزنیم و یک گروه تشکیل داده و با یک برنامه تنظیم شده با افراد و سازمانهایی که میتوانند آن را پیش ببرند تماس بگیریم.
من با فانوس (لایتهاوس) گرامی موافقم که بهترین اعتماد شفافیت است. من فکر میکنم یک وبسایت که همه مبالغ دریافتی را نشان داده و همه هزینه ها را هم لیست کند میتواند به این شفافیت و اعتماد سازی کمک زیادی بکند. چنین وبسایتی همچنین به افرادی که برای مبارزه با رژیم به کمک احتیاج دارند اجازه خواهد داد که به راحتی با صندوق تماس بگیرند.
این موارد زیر را هم دوست دارم در این مورد عنوان کنم.
جایگاه خودمان را بدانیم. ما میتوانیم شروعش کنیم اما به افراد و سازمانهای شناخته شده و مورد اعتماد برای ادامه راه احتیاج داریم. تویتر به ما اجازه میدهد که با این افراد به راحتی تماس برقرار کنیم.
ما به صورت یک گروه با یک برنامه ای که روی آن فکر شده و نقشه راه و مبلغ تقبل شده اولیه شانس بسیار زیادتری برای جدی گرفته شدن داریم.
هر کدام از ما در ابتدا باید نه یک کمک کننده بلکه یک جمع آورنده کمک باشد. هر کدام از ما دوستان و آشنایان زیادی دارد که میداند مایل به کمک هستند. ما باید از افراد بخواهیم که مبلغی را تقبل کنند و مطمئن هستم که این مبلغ قابل توجهی خواهد شد.
این حرکت میتواند مشوق افراد دیگر برای ایجاد صندوقهای مشابه باشد و به نظر مخلص چشم و هم چشمی مثبت باعث ایجاد صندوقهای زیادی خواهد شد که ممکن است بتوانند با یکدگر همکاری نیز بنمایند.
امیدوارم دوستان بیشتری در این طوفان مغزی (براینستورم) شرکت کنند و هر چه دل تنگشان میخواند بگویند تا در پایان بتوانیم با یک جمع بندی اساس اولیه را بنا نهیم.
مشکل دیگری که باید برای آن چاره ای یافت این است که چنین صندوقی اگر موفق شود دارای ارقام بسیار بزرگی از پول خواهد بود و این توجه مقامات را جلب خواهد کرد. متاسفانه ممکن است تحریمها کمک مالی به ایران را غیر قانونی بنماید. یک راه حل میتواند این باشد که این یک صندوق مجازی باشد که کمک دهندگان و کمک شوندگان را به هم وصل کند بدون این که پولی به خود صندوق وارد شود.
بعضی از دوستان موضوع را آسان گرفته و بعضی هم زیادی سخت گرفته اند . آنها که میکویند خودمان حسابی را باز کنیم ، مطلقا کسی به حسابی که چند نفر ناشناس باز کنند که در جامعه شناخته شده نباشند کسی به آن حساب کمک نخواهد کرد.موضوع مبارزان درون را هم با پناهجویان قاطی نکنید که هدف اصلی لوث نشود . گروه دوم آنها هستند که میگویند این پول را چگونه بدرون ایران باید منتقل کرد . قرار نیست این پول را که سالها طول میکشد تا مبلغی قابل توجهی شود( که به تعداد زیادی کمک شود تا جنبشی بزرگ را پدید آورد) . این همه سروصدا برای جمع آوری پول که برای پنج و ده خانواده و یا چند تن نیست و گرنه هیچ اثری روی مردم درون ایران برای جانبازی ندارد . این پول اگر مبلغش مرتب بالا نرود و خیلی بزرگ نشود که چند سال طول میکشد اثری نخواهد داشت ولی خود باز شدن چنین حسابی میتواند نقطه امیدی برای مبارزان درونی شود که بالاخره یک روزی در صورت مبارزه ی موثر طلبشان را از این صندوق خواهند گرفت و همینکه مردم بدانند اینجا مردم متعهد شده اند تا روز آزادی به این صندوق که متعلق به درون کشوری هاست کمک کنند اثر گذارتر از آنست که تا مبلغی جمع شد فوری به افرادی پرداخته شود . و اگر طی سالهایی که مردم درحال ریختن پول به این صندوق هستند راه حلی برای بردن پول به داخل ایران پیدا نشد این پول برای فردای آزادی مانند صندوق بازنشستگی به قهرمانان آزادی پرداخت میشود که دیگر مانعی بنام جمهوری اسلامی نخواهد بود . این پولها که به دلار و پوند و یورو و مانند اینها خواهد بود پس از چند سال میتواند سر به میلیونها بزند که برای مبارزان نیروی مضاعف ایجاد خواهد کرد . و طوری هم باید باشد که اگر بهر دلیلی صندوق موفقیتی چندان نداشت بشود به پرداخت کنندگان که رسید آن را داشته باشند پولشان پس داده شود . پس این صندوق در اصل برای امید دادن و البته برای شرکت ایرانیان برونمرزی درمبارزه است و پرداخت به درون هم فعلا نمیتواند انجام شود تا راه حلی پیدا شود که پیدا خواهد شد . من برای یکی از مبارزان که اینک در زندان است میخواستم دویست دلار بفرستم که پس از گفتگو با همسرش راه حل آسانی پیدا کردیم و مبلغ بدستشان رسید . البته این مبلغ ناچیز با آن مبلغ بزرگ فرق دارد ولی همیشه راه حلی پیدا میشود . اگر راه حلی هم برای انتقال پیدا نشود نگران نباشیم و بدانیم که در نهایت این پول متعلق به مبارزان درونمرزی است و کسی نمیتواند در بیرون به آن دست بزند . مردم درون هم آن را مانند صندوق بازنشستگی که پرداختش حتمی و مطمئن است تلقی خواهند کرد که یک روزی به این پول خواهند رسید. فعلا و فقط بفکر پیدا کردن گروهی موجه برای آغاز این کار باشید بعدش خود آنها مشکلات بعدی و مقرارت آن را پیدا خواهند کرد. شاهزاده را هم از لیست خود خارج کنید که نه به صلاح اوست و نه او خواهد پذیرفت. سیاوش
دوست گرامی با سپاس فکر نمیکنم کسی گفته باشد حساب را خودمان باز کنیم. من فکر میکنم وجود یک هیئت امنای قابل اعتماد از این که حساب گجا و به اسم چه کسی است مهمتر است و مطمئنم که چنین هیئتی تصمیم برای این که حساب به اسم چه کسی باشد را جزو اقدامات اولیه خود قرار خواهد داد.
به نظر می آید که ما برداشتهای گوناگونی از هدف این صندوق داریم. آنچه شما در نظر دارید به نوعی مانند یک صندوق پس انداز برای آینده ایران است که در جای خود قابل نقدیر است. آنچه من در نظر دارم صندوقی برای پرداخت هزینه های مبارزه با رژیم است. این صندوق نه فقط به درون کشور بلکه به مبارزات ایرانیان در خارج هم کمک خواهد کرد. این مبارزات خارج میتواند از ایجاد یک رسانه ملی گرفته، تا ایجاد لابی برای مقابله با رژیم، تا برگذاری کنفرانس و تظاهرات و هر چیز دیگر باشد. من فکر نمیکنم که باید پولی در این صندوق جمع شود بلکه ابزاری خواهد بود برای انتقال پول به هر اقدامی که هدفش ضربه زدن به رژیم و به زیر کشیدن آن است. در واقع شفافیت و نشان دادن این که پولها کحا برای مبارزه هزینه شده ضامن ادامه کمکها و جلب کمک دهندگان بیشتر است.
در مورد انتقال پول به ایران فقط این را عرض میکنم که اگر پولش باشد راهش پیدا میشود. برای مثال اگر خواستید به کارگران اعتصابی کمک کنید هر خانواده میتواند آشنای مورد اعتمادی را در خارج از ایران معرفی کند تا پول را تحویل بگیرد و به آنها برساند. بدین صورت تعداد بسیار زیادی انتقالهای کوچک صورت خواهد گرفت که نه شک بر می انگیزد و نه رژیم یا هر کس دیگر میتواند به آسانی راهش را ببندد.
من فکر میکنم در این مرحله بضاعت فکری دوستان بسیار مهمتر از بضاعت مالی آنان است. ما باید مشکلات را طرح کنیم و برای هر کدام راه حلی پیدا کنیم و سپس با یک نقشه حساب شده و به صورت یک گروه سراغ معتمدان و سرشناسان جامعه برویم. از شاهزاده بگیر بیا پائین. بدون چنین نقشه راهی کسی ما را جدی نمیگیرد. مثل این است که بروید پیش یک سرمایه دار یا رئیس بانک و بگوئی میخواهم یک کارخانه تولید پهباد بزنم و او هم بگوید بسیار ایده خوبی است، نقشه تان چیست و شما هم پاسخ یدهید نمیدانم. تنها جوابی که خواهید شنید این است که: ببین اگر میشه قهوه ات را تندتر بخور من کار دارم. در مورد شاهزاده با شما موافقم و میتواند انتخاب اول باشد اما باید انتخابهای دوم و سوم هم داشته باشیم.
برای آغاز یک کار عملی باید کارگروهی تشکیل بدهیم و به همه جوانب چنین پروژه ای بپردازیم و متاسفانه در حال حاضر به نظر نمی آید که این موضوع اشتیاق چندانی در میان دوستان برانگیخته باشد.
چون شما صحبت از «برین استورمینگ» کرده بودید یک نکته: این رویکرد خوبی است، منتهی من بر این باورم که برای یک کار سطح بالا باید گذاشت هر کسی راهی را برود که با تمام وجود به آن باور دارد. از همکاری تعارفی و دستوری نتیجه خوبی حاصل نمیشود.
من با همکاران آن طرف راهرو هم برین استورمینگ نمیکنم، چون ما روی یک موضوع کار نمیکنیم، برعکس ممکن است با یکی آن طرف دنیا ساعت سه بعد از نیمه شب هم نتوانم برای هم اندیشی صبر کنم. از جلسات و سمینارهای تقویمی و تشریفاتی (منظورم با «مغزهای» اروپایی است) من در طول عمرم یک نتیجه به درد بخور هم بدست نیاورده ام.
معنای این حرف این نیست که یک کار ارزشمندتر از کار دیگر است، صرفا اینکه هر کاری را باید یک عده خاصی پیش ببرند که استعداد یا پیش زمینه اش را دارند. من اگر خودم را هم بکشم نمیتوانم یک کاریکاتور خوب بکشم، چون استعدادش را ندارم. برعکس یک سری مسائل هستند که نیاز به نوع خاصی از اندیشیدن دارند و من به اکثر مردم توصیه میکردم که در این موارد هیچی نگویند سنگینتر است، که متاسفانه بهشان برمیخورد (نمیدانم چرا به من برنمیخورد اگر کسی بگوید استعداد هنری ندارم).
خلاصه منظور این است که هر کاری را باید با همان عده ای که خودشان داوطلب میشوند پیش برد و منتظر دیگران نشد…
مونتی جان من هم چیزی جز این نگفته ام و با شما صد در صد موافقم که کار را باید افرادی که به آن علاقه و یا باور دارند انجام دهند. با زور و تعارف و اصرار اگر هم کاری را شروع کنید بی شک شکست میخورد.
خلاصه حرف من هم این است که ای ملت اگر علاقه دارید بیایید برای پیشبرد این کار یک کارگروه تشکیل دهیم و و یک طرحی آماده کنیم که چه بسا پس از پیشنهاد دادن آن به دانایان و کارشناسان صد و هشتاد درجه تغییر کند اما یک کاری شروع شده. اگر نه تا چهل سال دیگر هم که به امید دیگرانی بنشینیم که آنها هم به امید ما نشسته اند هیچ کار عملی آغاز نخواهد شد و منحصر خواهیم شد به همان روشنگری و فحش و خط و نشان کشیدن مجازی.
اما همانگونه که هر دو باور داریم با زور و اصرار نمیشود. این بلاگ تا حال 112 بار خوانده شده و اگر در میان این افراد کسانی باشند که بخواهند دست به چنین کاری بزنند بنده با کمال میل دوست دارم عضوی از آن تیم باشم و اگر نه وقت گرانبها را میتوان صرف امور دیگر نمود.