براندازی

در مورد «خیانت روشنفکران» (من ترجیح میدهم آن را حماقت تحصیل کردگان بنامم) در جریاناتی که به پدید آمدن رژیم فعلی انجامیدند بسیار نوشته شده است. ولی در سالهای اخیر ما یک خیانت رذیلانه (و این بار کمابیش آگاهانه) بخشی

این ویدئو یک بخش کوتاه از یک رپرتاژ در مورد روشهای «مبارزه مدنی» دانشجویان دانشگاه پلی تکنیک هنگ کنگ را نمایش میدهد. در هر حالی که در دانشگاههای ایران هنوز یک عده شعار «پیام ما روشنه: حصر باید بشکنه!» را

بیانیه موسوی انواع واکنشها را برانگیخت: از هیجان در باره «شکاف در نظام» تا هشدار در باره «مهره چینی خامنه ای». من میخواهم به یک جنبه کاملا متفاوت قضیه بپردازم: نه بیانه موسوی و پشت پرده آن (که نسبتا بی

بیست سال پیش زمانی که وبلاگ نویسی را شروع کردم گرچه همواره آرزوی سقوط جمهوری اسلامی را داشته و دارم ولی بخاطر براندازی نبود که بخشی از وقت و انرژی ام را در فضای مجازی صرف کردم. براندازی یک پروسه

جنوب غرب آلمان، اوایل قرن بیست و یکم، «بازی» اول: یان اولریش یک دوچرخه سوارحرفه ای، قهرمان جهان، المپیک و تور دو فرانس است. شاخصهای ژنتیکش او را درگروه استعدادهای نادر (که به طنز «موتانت» خوانده میشوند) قرار میدهند. او

همه ما صحنه های منقلب کننده برخورد بی رحمانه نیروهای سرکوب با مردم را دیده ایم. واکنش ناخود آگاه به چنین صحنه هایی این است: «چگونه میتوان حق این مزدوران را کف دستشان گذاشت؟»

Deep Thought نام یک کامپیوتر است که توسط موجودات فوق هوشمند برای یافتن جواب «سوال غایی زندگی، کائنات و همه چیز» طراحی شده است. توان محاسباتی این کامپیوتر به اندازه ای است که محض تفریح بردارهای تکانه تمام ذرات بلافاصله