کنسرت همایون شجریان ۴ خرداد ۱۳۹۹ – هوای گریه

نه بسته ام به کس دل، نه بسته کس به من دل

چو تخته پاره بر موج رها رها رها من

ز من هر آن که او دور چو دل به سینه نزدیک

به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من

نه چشم دل به سویی، نه باده در سبویی

که تر کنم گلویی به یادِ آشنا من

ستاره ها نهفته در آسمانِ ابری

دلم گرفته ای دوست؛ هوای گریه با من

با یادی از بانویِ غزل، سیمین بهبهانی