- آتش زدن پمپ بنزین در اسلامشهر کرج
- نوادگان و نبیرگان بنیانگذار «ایران نوین» در خیابانهاى ایران از وى اعاده حیثیت مىکنند
8 thoughts on “چرا تظاهر کنندگان بانک آتش میزنند؟”
دیدگاهها بسته شدهاند.
مشروطه
مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
مردم سپرده هایشان را در همین بانک ها از دست داده اند شاید به این خاطر.
فقر در بعضی مناطق به قدری زیاد است که تبدیل به یک عقده فروخورده شده است!
چرا متفقین مناطق مسکونی را بمباران میکردند؟
تا موقعی که وقتی ما میگوییم «جنگ» منظورمان واقعا جنگ باشد (و نه اخطار، که نیت تظاهرات است) به هدف نمیرسیم. منظور از جنگ هم «یا من، یا تو» است، نه «وفاق ملی». منظور از «هر هزینه ای» هم باید واقعا هر هزینه ای باشد.
کلیدیترین نکته این است که ما باید با طرف مقابل (دولت، مجلس، حتی سیستم اداری ) دیگر هیچ حرفی برای گفتن و هیچ امیدی به تفاهم نداشته باشیم، هدف باید فقط از سر راه برداشتن آنها باشد.
ما هنوز خیلی مانده تا دوزاریمان بیافتد، شاید هم هیچوقت نیافتد…
آتش زدن بانک نشانه این است که یا وضعیت معیشتی مردم خراب است و یا اینکه فاصله بین حکومت و مردم آنقدر زیاد شده که مردم خودشان را در اقتصاد کشور سهیم نمی دانند.
اینها نشانه بلوغ مردم است.
هر وقت مردم کلانتری ها را گرفتند، پایگاههای بسیج را خلع سلاح کردندو بانکها را آتش زدند، باید بدانیم کار آن رژیم تمام است.
بانکها متعلق به سپاه و سازمانهای رژیم و بنگاههای آخوندی و حامیان آن است و مردم این را خوب میدانند.
میخوام یک کم ساز ناجور بزنم:
با این فیلمها و کلیپهایی که من دیدم تظاهرات یک حالت بازی موش و گربه دائمی برای “اکثر” مردم پیدا کرده. یعنی رژیم یک غلطی میکنه و میدونه ممکنه تظاهرات بشه. مردم هم میان چند جا تظاهرات میکنن و یک سری نمادهای حکومت رو آتیش میزنن (تو خیلی فیلمها مردم در حال خنده و خوشی هستند, مثل اینکه اومدن کارناوال خیابونی!!). مثل اینکه حکومت هم قبول کرده که با هر تظاهرات بزاره مردم چند جا رو آتیش بزنن تا خشمشون تخلیه بشه و…
رژیم هم البته از اون طرف مقداری خسارت به مردم (بیشتر به اتومبیلها) میزنه و تعدادی رو دستگیر و چند نفر رو هم میکشه تا بگه فکر نکنین مملکت بی حساب و کتابه. منظورم اینه که هیچ هدف مشخصی تو این تظاهرات دیده نمیشه و جنگ و گریز مردم در تظاهرات ها یک حالت “روتین” پیدا کرده که ۲ طرف بر روی خروجی و سر انجام اون به یک توافق ضمنی نانوشته رسیدن.
انقلاب ۵۷ هم همینطور شروع شد. من بچه بودم ولی یادم هست برای بیشتر مردم اولش حالت شوخی داشت ولی همه دیدیم خیلی هم شوخی نبود. اون انقلاب از روی شکم سیری بود ولی الان خیلی ها گرسنه هستند. اون موقع فسادی نبود و یا اگر هم بود بیشتر از خیلی از کشورهای اروپایی و یا آمریکایی نبود ولی الان ایران شاید فاسدترین دولت و مجلس و سران دولتی را در جهان داره.
به نظر نمی رسه مردم نمی دانند دارند چکار می کنند. اتفاقا این بار مردم دقیقا می دانند دارند چکار می کنند.
کار مردم هم نشانه بلوغه و هم خدا وکیلیش جرات و شجاعت. نشانه ها اتفاقا بسیار امیدوار کننده است.
اتفاقا من همیشه پسیمیستیک به قضایا نگاه می کنم ولی این حرکت مخصوصا خشونت و خرابی توام با آن خیلی خیلی مثبت است چون نشان می دهد مردم دیگر نمی ترسند و آماده رودرروشدن با دژخیمانند. اگر دژخیم فوقش می تونه اعدام کنه ملت داوطلبانه همانجور که اخیرا همه شاهدند خودسوزی می کنند که صد بار از اعدام سخت تره. این مردم آماده جنگند واین امیدوار کننده است چون آخوند را باید با زور پایین کشید نه با صندوق رای. صندوق رای یک جک تلخ و بی مزه ایست که از صد تا فحش بدتر است.
نگران ۴ تا ساختمون نباشید. هزار تاشو می شه ساخت. باید خشم و نفرت مردم به نیروی تهاجمی تبدیل بشه. تا حالا دفاعی بودیم و همیشه باختیم.
با حمایت پومپئو از تظاهرات که گفت “امریکا با شماست”, تظاهرات همزمان در لبنان و عراق, تحریمها, جیب خالی حکومت (فقط اضافه کاری که باید به نیروهای سرکوب بدن وقتی تظاهرات تا این سطح گسترش پیدا میکنه برای هر حکومتی کمر شکنه) و…. به نظر میرسه که حکومت برای اولین بار “از همه جهت” تحت شدیدترین فشارها قرار گرفته. الان که اینجوری به قضیه نگاه میکنم میبینم اتفاقا تخریب هر چیزی که به دولت و حکومت مربوط میشه باید انجام بگیره, تا هزینه اقتصادی حکومت رو بالا ببره. حکومت باید طوری ورشکست بشه کن نتونه حقوق, اضافه کاری, و پاداش نیرو های امنیتی و سرکوب رو سر موقع تامین کنه. حتا اگر حکومت با هر ترفندی بتونه هزینه نیروی سرکوب رو تامین کنه, بلاخره گرانی ناشی از افزایش قیمت سوخت روی هزینه خانوار نیروهای سرکوب هم اثر میکنه و مسلما نارضایتی رو در اونها هم, مثل مردم عادی, بیشتر میکنه…….
مثل اینکه شیب سقوط حکومت داره خیلی خیلی تند میشه!!!