پرویز نیکخواه(قربانیان جمهوری اسلامی)
پرویز نیکخواه سال 1318 در تهران به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در رشته ریاضیات به اتمام رساند. سال 1337 دیپلمش را از دبیرستان ادیب گرفت. همان سال به انگلیس رفت و در دانشگاه منچستر به تحصیل مشغول شد و همزمان به حزب توده گرایش پیدا کرد اما بعد از مدتی از حزب جدا شده و از سال 39 تا 42 در سازماندهی کنفدراسیون که گروهی مخالف شاه بودند نقش داشت. سال 43 گروهی با گرایشات مائوئیستی تشکیل داد و پس از بازگشت به ایران به عنوان مهندس فیزیک استاد دانشگاه پلی تکنیک نیز شد. گروهی که نیکخواه تشکیل داده بود طرح ترور شاه را ریختند که در این طرح در 21 فروردین 44 شاه سالم ماند اما دو استوار گارد کشته شدند. نیکخواه که بازداشت شده بود از اعدام نجات یافت و به ده سال حبس محکوم شد. او در دادگاه از خودش محکم دفاع کرد. بعد از 5 سال حبس از طریق ساواک موفق به ملاقات فرح شد و با وساطت فرح از حبس ازاد شد. او حاضر به مصاحبه تلویزیونی نیز شد. پس از ازادی به رادیو تلویزیون ملی پیوست و به عنوان یکی از مدیران خوشنام برگزیده شد . همان دوران ازدواج نیز کرد و همسرش نیز در تلویزیون ملی ایران کار میکرد. در جریان انقلاب چون سابقه ترور شاه را داشت و فکر میکرد نهایتا برکنار خواهد شد حاضر به ترک ایران نشد اما بازداشت و توسط خلخالی محاکمه شد. یکی از کسانی که علیه پرویز نیکخواه شهادت داد و منجر به صدور حکم اعدام شد مسعود بهنود بود. در دادگاه هیچ سندی دال بر نقش در فساد و جنایت ارائه نشد با اینحال خلخالی پرویز نیکخواه را به اتهام فساد فی الارض و نقض حقوق اساسی در قانون اساسی و تبانی با قاتلان و قیام علیه استقلال ملت به اعدام محکوم کرد. پرویز نیکخواه روز 22 اسفند 57 همراه ده تن دیگر در میدان تیر زندان قصر تیرباران شد.
منابع : cisnu.com
“عملکرد رادیو تلویزیون در سال ۵۷”
یکی از مواردی که کاملا مورد ابهام قرار دارد عملکرد رادیو تلویزیون ملی ایران با مدیریت رضا قطبی در سال ۵۷ است.
۱- همراهی ضمنی با شورشیان ۵۷ و دادن حقانیت به آنها
۲- قطع برنامه های عادی و سرگرم کنند مانند شوها و فیلمهای سینمایی و سریالها که مردم را در پای تلویزیون نگه دارد و پخش برنامه های کسل کننده مثل راز بقا …
۳- خاموشی مشکوک رضا قطبی پس از شورش ۵۷ بعنوان کسی که مسئول موثرترین دستگاه تبلیغاتی و سرگرمی و اوقات فراغت مردم بود و سابقه چپی بودن او. امیدوارم آقای رضا قطبی قبل از مردن جوابی داشته باشند و در غیر اینصورت تمام مواردی را که در مورد ایشان گفته شده را تایید می کنند.
۴- در صورت فوت شاه، آخرین نخست وزیر، و در صورت فوت هر دو آنها هر یک از وزرا مسئولیت دارند که اداره کشور را موقتاً به عهده بگیرند. نه مثل آقای جمشید آموزگار که پس از برکناری در سال ۵۷ به آمریکا رفت و بیزینسمن شد تا زمانی که فوت شد هیچ فعالیت دیگری نکرد.
اما دکتر امینی و شاپور بختیار تا روز آخر عمر جنگیدند و با ایجاد رادیو و هسته های اولیه مقاومت باعث شدند که این آتش خاموش نگردد و به این جریان بزرگ و بالنده پادشاهی مشروطه خواهی برسد.
مورد بسیار مشکوک دیگر که بعداً با آن پرداخته خواهد شد عملکرد نیروی هوایی در استقبال از خمینی ( اگر نیروی هوایی نظم مراسم را بعهده نمی گرفت خمینی در زیر دست و پای طرفداران گوسفند خود له می شد) و بیعت عده ای حقه باز اسلامی با لباسهای همافری که از خیابان سپه (…) خریده بودند و بعدا” نام هیچیک گفته نشد. و شورش اولیه و باز کردن در اسلحه خانه ها از نیروی هوایی بود که بیشترین رابطه را با مستشاران آمریکایی داشت.
شما همه چیز رو گفتید به جز نقش مردم
خوب یا بد اکثریت مردم از دانشگاهی و کاسب و معلم و کارگر آمدند تو خیابون و گفتند:
مرگ بر شاه / درود بر خمینی
شرکت نفت و روزنامه ها اعتصاب کردند, اینها هم مردم بودند
کارمندان شرکت برق موقع سخنرانی بختیار برق شهر رو خاموش میکرددند, اینها هم مردم بودند
البته این منافاتی با حرفهای شما نداره و قطعا عوامل دیگری هم دخیل بودند
فقط یک نکته رو لازمه در مورد نقش تلویزیون توضیح بدم
مگه الان ملت نمیگن ننگ ما, ننگ ما, صدا و سیمای ما
چرا اینو میگن؟
غیر از اینه که انتظار دارند حقیقت رو بگه؟
چرا انتظار داشتید سال ۵۷ رادیو تلویزیون قطبی مثل صدا و سیمای جمهوری اسلامی تمام و کمال طرف شاه و نظام پادشاهی رو بگیره؟
من روز ۲۱ بهمن ۵۷ که روز شنبه بود از خیابان نیرو هوایی تا اواسط خیابان آیزنهاور (آزادی) و وزارت کار پیاده آمدم که تا ساعت ۵ بعد از ظهر طول کشید، چیزی که ندیدم “مردم” بود.
مثل یک روز تعطیل خلوت بود و (می گفتند یک عده ای به مراکز نظامی و پلیس حمله کرده اند) و شما در فیلمهای همان روز شنبه ۲۱ می بینید که خیابانها خلوت است و فقط یکی دو تا کامیون می بینید که هادی غفاری سوار یکی از آنها بود و در خیابان شاهرضا می رفت و برمی گشت. که من هم آنرا دیدم.
شما عاشورای و ۱۲ بهمن ۵۷ هم تو خیابون بودید؟
اونها مردم نبودند؟
در مورد خیلی از موارد به عنوان کسی که اون دوره رو ندیدم نمیتونم نظر بدم اما از نظر منم عجیبه که اسمی از قطبی مطرح نشد بعدش
فرشاد جان,
پرویز صیاد خاطرات بسیاری از همکاری خودش با پرویز نیکخواه در تلویزیون رضا قطبی گفته, نوشته و به صورت نمایشنامه روی صحنه برده. یک سرچی بکنی شاید برات جالب باشه. من هم اگر چیزی به چشمم خورد اینجا لینک میکنم. این نیخکواه خیلی ماجرای جالبی داره.
اینهم یک خاطره شخصی: موقعی که نیکخواه رو دستگیر میکنند عده ای از دانشجویان کنفدراسیون تو شهر های مختلف خارج از کشور اعتصاب غذا میکنن. از جمله این افراد “جو گیر” یکی از فامیلهای دور ما بود که مشخصه اصلی اش از بچگی تا همین چند سال پیش که عمرش رو داد به شما پر خوری بود. علت مرگش هم دیابت ناشی از چاقی بود! حالا چنین فردی موقعی که نیکخواه رو میندازن زندون چنان اعتصاب غذایی میکنه که به گفته خودش تا سرحد مرگ میره (البته اینکه سرحد مرگ یه آدم شیکمو چیه خودش بحث دیگری است). حالا بعد از مدتی که نیکخواه میره تو تلویزیون “سگ زنجیری امپریالیسم” خودت حدس بزن به چنین فردی و سایر افرادی که تو اون اعتصاب غذا شرکت کرده بودند چه حالی دست میده. جدیدا از یکی از فامیل شنیدم که موقعی که نیکخواه رو اعدام کردن این فامیل دور ما گفته بود خوب شد, من به خاطر این نزدیک بود از گرسنگی بمیرم!
شیخ جان دستت درد نکنه .. به نظر منم یکی از عجیب ترین سرگذشتها رو داره از چپ مائوئیست حزب توده ای که شاه رو ترور میکنه تا حامیه درجه یک شاه و اعدام به دست عنقلابیون 57 یکی از عجیب ترین چرخشها رو داشت
من هر وقت عکس مسعود بهنود می افتم بلافاصله به یاد اعدام نیکخواه می افتم
خون نیکخواه بر گردن این مردک آدم فروش است
بیخود نیست اینقدر ماله کشیه ملاها رو میکنه خون نیکخواه و جعفریان در دستانش هست بعید نیست جاهای دیگه هم جنایتی کرده باشه