وضعیت کشور فراتر از بحران است؛ در هنگام قطع اینترنت چه باید کرد؟
دوستان، وضعیت کشور از بحران نیز عبور کرده است. اپوزسیون هم هنوز مشغول خیمه شب بازی و مقاله نوشتن است. بنابر اطلاعی که دارم طیف هایی از کارمندان نیز در کنار کارگران، ناراضی از وضعیت معیشتی موجود به دلیل عدم افزایش مناسب حقوق و مزایا و افزایش مالیاتی حقوق خود و گرانی های کمرشکن می باشند. درصورت کوچکترین جرقه ای،اعتصاب یا اعتراض توسط آن ها نیز قابل پیش بینی است. موضوع حیاتی آب و برق به پاشنه آشیل رژیم بدل گشته و هر لحظه ممکن است، مردم خشمگین تر از آبان ۹۸ و دی ۹۶ به خیابان ها بیایند. اما یک نکته ذهن مرا مَشغول کرده و آن نیز قطع راه های ارتباطی مردم با هم و خبر رسانی آن لاین می باشد. اکنون اینترنت حیاتی ترین پل ارتباطی مردم برای حضور در صحنه است. رژیم با عبرت از گذشته مجال حتی یک روز ارتباط اینترنتی در مواقع بحرانی را نخواهد داد. بسیار ضروری است راهکارهایی برای حل موضوع قبل از اقدام رژیم از سوی مخالفین پیش بینی شود. اینترنت ماهواره ای ایلان ماسک نیز بعید است ، اکنون به کار آید. اپوزسیون اکنون باید پیش بینی و اقدام موثری انجام دهد تا مردم این بار در تاریکی و قطع ارتباطات با هم و بی خبری از اوضاع کشور قرار نگیرند. ذیل همین مطلب راهکار ارایه داده و این مطلب را در رسانه ها به اشتراک بگذارید. مطمئنا با همفکری می توان در مورد قطع احتمالی اینترنت به نتیجه رسید.
عجب استقبالی، دوستان نظر لطفا
خدا وکیلیش به اینترنت نیازی نیست. مگر سال ۵۷ اینترنت بود؟ اینترنت انقلاب را پیروز نمی کند. شجاعت و عزم راسخ است که تعیین کننده است.
باید روش مبارزه را تغییر داد. رژیم نمی تواند همیشه در همه جا باشد. از این نقطه ضعف باید استفاده کرد و تظاهرات را به نحو زیر ادامه داد:
1- در هر محله در ساعات مختلف مردم بطور پراکنده بیایند بیرون و شعار بدهند، شعار بنویسند و فورا پراکنده بشوند.
2- صورتها و بدن استتار کامل و غیر قابل شناسایی داشته باشد.
3- اگر مزدوران حضور داشتند به جای دفاعی باید تهاجمی بود. باید توجه کرد اینها مامور نیستند بلکه مزدوران و عمله های بدترین دشمن ایران هستند چه بسا خیلی از آنها حشد الشعبی، لشکر فاطی یا زینبی هستند و اصلا ایرانی نیستند. اگر درگیری اتفاق افتاد باید مزدور را کشت تا نتواند بعدا شهادت بدهد.
4- وسایل دفاعی را باید همراه داشت و اگر شد اسلحه و وسایل مزدوران را باید از آنها غنیمت گرفت.
5- هم وطنان فیلم نگیرند و اگر می گیرند قبل از پخش آن را روتوش کنند تا هیچکس قابل شناسایی نباشد.
6- موقع درگیری باید حداکثر سعی را کرد که مزدوران نتوانند کسی را دستگیر کنند. این احتیاج به جنگ تن به تن دارد. باید شجاع بود. انقلاب یعنی جنگ و ترحم در جنگ یعنی حماقت و شکست.
7- قبل از حضور خیابانی نقشه فرار و قائم شدن را باید از قبل چید. هیچ حضور خیابانی نباید بدون نقشه فرار از محل باشد.
8- کوکتل مولوتوف باید به همراه داشت چون سلاحی است که خیلی آسان می شود درست کرد و برای موتورهای بسیجی و ماشین های ۳پایی بسیار موثر است.
9- تمام محله ها باید از این الگو پیروی کنند تا نیروهای رژیم را درمانده و خسته کنند و در ضمن پیام انقلاب را به گوش همه هم وطنان دیگر برسانند. وقتی که این حرکات شدت گرفت تظاهرات میلیونی خود به خود شروع خواهد شد و رژیم در سرکوب آن عاجز خواهد ماند.
رمز پیروزی در شجاعت و استمرار است. باید رژیم را خسته کرد و به مزدوران ثابت کرد که دیگر مردم نمی ترسند. مزدور باید بفهمد اگر کشتند کشته خواهند شد. اگر این پیغام تو کله شان فرو برود خیلی هاشون اسلحه را زمین خواهند گذاشت.
بله درسته
باید استراتژی تظاهرات علیه رژیم تغییر کنه
اولا به محض شکل گیری، نباید جماعت صحنه را ترک کنند.
دوم این که روش تظاهراتی ایرانی ها منطبق بر روش های ۳۰ چهل سال قبله
اگر کف خیابان در شب رها شود، صبح روز بعد در اشغال نیروی سرکوب خواهد بود.
حضور گسترده تظاهرات کنندگان یکی از عوامل پیروزیه
باید مثل کارگران اعتصابی ترس را کنار گذاشت. ترس عامل غلبه دشمن خواهد بود.
تمام این ها درست ولی باید در زمینه اطلاع رسانی هم هر ابتکاری که می توان بکار گرفت.