- آمادگی بایدن برای دیدار با پوتین برای کاهش بحران اوکراین؛ هشدار مقام ارشد اروپا به کرملین!
- مصاحبه با والدین دختر شفاگرفته در بین الحرمین
12 thoughts on “نگاه کاریکاتوریست های معروف دنیا به بحران اوکراین”
دیدگاهها بسته شدهاند.
مشروطه
مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
پوتین تقصیری ندارد، هر چه تقصیر هست در طرف ماست…
استاد، کریمه که دسر بود اما به نظر شما اوکراین را یک لقمه چپ میکند؟ چون الان مکرون گفته پوتین بهش گفته بعد از مانوری که در بلاروس در جریان هست، نیروهاشو از اوکراین خارج میکنه!؟ آیا این همه تجهیزات فقط برای قدرت نمایی هستش؟
بازی بزرگتر از اوکراین است.
🤔
سخنرانی امروز پوتین جواب شما بود. هدف چیزی کمتر از تغییر نظم جهانی نیست. پوتین بازی به این بزرگی را بدون همکاری چین شروع نمیکرد. شانش موفقیتشان هم کم نیست، نتیجه بیش از نیم قرن نشئگی غرب!
خب با این تفاسیر باز بخت یار جمهوری اسلامی شد. به نظرتان این داستان به ضرر مخالفان نظام نمیشود؟
با ادامه روند قبلی (همان غرب خوش و خرم و طبقه متوسط متوهم) ما هر دو بازی (که در واقع یک بازی بودند) را در هر حال میباختیم، هر چه روسیه و چین دیرتر از سوراخهایشان بیرون میآمدند کار آنها آسانتر و کار ما دشوارتر میشد.
الان هم ما مدیون پوتین هستیم، چون سنش بالا ست و میخواهد هیتلر بازی به نام خودش ثبت شود، مثل چینیها صبر داشت خیلی بدتر بود….
تنها موضوع مهمی که میشه به اون پرداخت بحث انتقال گاز روسیه به اروپاست .
منتها یک نکته همیشه ذهن منو مشغول کرده چرا باید غرب تا این حد متکی به روسیه گداگشنه بشه.
ایران میتونست با توجه ذخایر گاز مهم برگ برنده اروپا و غرب باشه ولی افسوس
جو بایدن در هفتههای گذشته عملا به پوتین تعارف میکرد که وارد اوکراین شود! حالا شانس آوردیم که ترامپ در کاخ سفید نیست وگرنه با آن زدوبندهای پشت پرده که با مسکو داشت، بطور پنهانی برای روسیه کمک نظامی و جنگافزار هم میفرستاد! اما ماجرای اوکراین کمی پیچیدهتر از این حرفهاست. به نظر میرسد که روسیه «طعمه اوکراین» را گاز زده و عنقریب باید دهانش به قلاب گیر کند. البته وضعیت در دو ایالت جداییطلب لوهانسک و دونیسک فرق زیادی نکرده است. روسها عملا آنجا را جدا کرده بودند و نیروهایشان تحت عنوان «جنگجویان جداییطلب» در آنجا بودند. روسها الان فقط به این قضیه جنبه رسمی خواهند داد و نیروهای خود را علنا به آنجا گسیل و از آنجا برای بیثبات کردن اوکراین استفاده خواهند کرد. اما اگر تلاش کنند بخشهای بیشتری را جدا کنند یا کل اوکراین را ببلعند، ناچارند وارد جنگ گسترده شوند و در این صورت اوکراین به باتلاقی برای روسیه تبدیل خواهد شد. توان نظامی قابل توجه ارتش اوکراین را نباید دستکم گرفت. این کشور خودش جزو صادرکنندگان تسلیحات در جهان است. از ترکیه پهپاد خریده و جنگندههای میگ خود را با کمک اسرائیلیها مدرنیزه و مانوورپذیر کرده، از بریتانیا برای محافظت از آبهای خود قایقهای جنگی مدرن گرفته و آمریکا هم تسلیحات مدرنی به این کشور صادر کرده. خلاصه کار روسها آسان نخواهد بود، مگر اینکه در اوکراین ارادهای برای جنگیدن وجود نداشته باشد و غرب هم با پذیرفتن این واقعیت کاری نکند. موضوع دیگر بازیهای پشت پرده چین و روسیه است. چین در این بازی پشت مسکو ایستاده است چون در فردایی که قرار است تایوان را ببلعد از طرف مسکو پشتیبانی خواهد شد. چین وعده داده که در صورت تحریمهای غرب گاز و نفت روسیه را خواهد خرید. مسکو هم در مورد تایوان به پکن چراغ سبز داده و گفته که «فقط یک چین» میتواند وجود داشته باشد. اگر چه بایدن از بیرمقترین روسای جمهوری آمریکاست، اما آمریکا ـ حتی بدون احتساب متحدانش در ناتو ـ دستکم تا نیمه این قرن کماکان ابرقدرت اصلی نظامی در جهان است. بودجه نظامی سالانه آمریکا بیش از ۷۰۰ میلیارد دلار است. اگر در نظر بگیریم که بودجه نظامی سالانه روسیه ۷۰ میلیارد و مال چین بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار است و آمریکا از نظر فنآوری تسلیحات خیلی پیشرفتهتر از این دو کشور است، پی میبریم که تغییر نظم جهانی به این زودیها ممکن نیست. «موازنه وحشت» هم کماکان برقرار است و آمریکا و چین و روسیه از رویارویی اتمی میپرهیزند چون در غیر اینصورت چیزی از کره زمین باقی نمیماند. روزهای آینده خیلی تعیینکننده است و اگر ارتش روسیه به عمق استراتژیک اوکراین نفوذ کند و با مقاومت جدی ارتش اوکراین روبرو شود، زوال عصر «تزار پوتین» در روسیه آغاز خواهد شد. در بازی شطرنج هر حرکتی میتواند کل معادلات و محاسبات پیشین را بر هم زند و وضعیت کاملا تازهای برقرار کند. در سیاست هم غالبا همینطور است و بعد از یک حرکت، دیگر امکان بازگشت به وضعیت قبلی وجود ندارد.
در اینکه این اقدام پوتین «محاسنی» هم داشت جای تردید نیست، ولی اینکه تیم بایدن یا دول اروپایی پشت قضیه بودند قطعا صحیح نیست، چون آنها از هیچ چیز بیش از برهم خوردن «عرف» واهمه ندارند (و همینجا میشود حدس زد مهمترین حسن این تحولات از نظر من چیست…)
در مورد جنگ فقط میتوانیم صبر کنیم و ببینیم، ولی یک عامل که شما ظاهرا در نظر نگرفته اید این است که روسها در صورت لزوم به روش «سنتی» میجنگند، یعنی جایی که مقاومت کند را با خاک یکسان میکنند. این کاملا به تصمیم پوتین (صحیح یا غلطش بماند) بستگی دارد، دولتهای غربی وارد جنگ نخواهند شد (گرچه میبایست میشدند).
و در مورد مقایسه بر اساس حجم اقتصاد: اینجا هم دوباره یک تفاوت عمده وجود دارد و آن اینکه در روسیه یا چین تمام توان موجود در اختیار دولت است، ولی در کشورهای غربی منافع متعددی بر علیه یکدیگر عمل میکنند ومصالح استراتژیک تحت الشعاع قرار میگیرند.
موضوع را البته نمیتوان به «تیم بایدن» محدود کرد، اما استراتژی آمریکا برای گسترش ناتو به شرق اروپا اصلی تعریف شده است و تازگی ندارد و از همان فردای فروپاشی شوروی آغاز شد و تا کنون در مراحل چهارگانهای پیش رفته است. آخرین پرده این نمایش قرار بود گرجستان و اوکراین باشد که با مقاومت روسیه روبرو شد. در زمان یلتسین روسیه خیلی ضعیف شده بود بطوری که بعدها حتی اوباما یک بار روسیه را «قدرت منطقهای» خواند و تحقیر کرد. اما الان پوتین روسیه را در وضعی میبیند که میتواند حرفی برای گفتن داشته باشد. البته درک پوتین از «قوی بودن» معیوب است و آن را صرفا در قدرت نظامی میبیند. اما روسیه هم از نظر اقتصادی و هم تکنولوژیک در سطح یک قدرت جهانی نیست. در بازارهای جهان از این کشور فقط نفت وگاز و جنگافزار وجود دارد و حتی یک دوچرخه خوب و قابل رقابت دیده نمیشود. الان جنگ شروع شده است. اگر هدف پوتین گرفتن کل اوکراین باشد و ارتش اوکراین جدی مقاومت کند، هزینههای جنگ در میان مدت کمر اقتصاد ناتوان روسیه را خواهد شکست. مضافا اینکه غرب هم اوکراین را به انبار سلاحهای مدرن تبدیل خواهد کرد و ارتش روسیه تلفات سنگین جانی خواهد داد که در خود جامعه روسیه هم با نارضایتیهای گسترده همراه خواهد شد. تضمین چین برای خرید نفت و گاز روسیه هم باعث خواهد شد که روسیه کاملا به چین وابسته شود و در واقع در مناسبات دوجانبه اقتدار و برتری چین را به عنوان ابرقدرت قویتر بپذیرد و این هم جز خفت و خواری برای روسیه دربرنخواهد داشت. نکته دیگر این است که روسیه (بر خلاف رهبران چین که به هر حال نوعی «خرد جمعی» را رعایت میکنند) به شخص پوتین وابسته است و معلوم نیست بعد از مرگ او جانشین شایستهای وجود داشته باشد که سکان کشور را به دست بگیرد. به نظر من هم ناتو (یعنی در واقع آمریکا، چون ناتو بدون آمریکا یعنی هیچ!) در اوکراین مداخله نظامی نخواهد کرد، چون جنگ همیشه از یک دینامیسم درونی برخوردار است که آن را محاسبهناپذیر میکند. در مورد نکته آخری هم که نوشتید زیاد موافق نیستم. البته منابع قدرت در کشورهایی مثل چین و روسیه متمرکزتر هستند، اما در آمریکا هم هر وقت پای «مصالح استراتژیک» و «امنیت ملی» در میان باشد، حتی دروغگویی سازمانیافته هم به سطح دکترین حکومت ارتقا مییابد، مانند نمونه حمله نظامی به عراق با بهانه وجود سلاحهای کشتار جمعی در آن کشور! از این حرفها گذشته پیشبینی من درباره موضع ترامپ در مورد بحران اوکراین درست از آب درآمد و او پوتین را دولتمردی «بینظیر» خواند. راستی چرا آن همکاران سایت مشروطه که اینجا مرتب درباره چرت زدن یا گوزیدن جو بایدن در جلسات گزارش مینویسند، در این باره چیزی ننوشتند؟! :)))
نمیخواهم امتیاز بیخودی به کسی بدهم اما اگر سیاستهای امریکا و غرب پوتین را وادار به حمله به اوکراین کرده باید از لحاظ سیاسی به آنها دست مریزاد گفت. حال اگر بتوانند پوتین را در اوکراین گیر انداخته و تلفات و مخارج سنگین در دراز مدت بر او تحمیل کنند بازنده این بازی پوتین خواهد بود. گزارش میشود که تلفات روسیه در روز اول 450 نفر بوده است.
من هم موافقم جنگ نیستم اما گاهی برای کشورها ناگزیر است. دفعه قبل که روسیه دچار ضغف شد حکومتهای دست نشانده آن در اروپای شرقی فرو ریختند. آیا میتوان انتظار داشت که اگر این بار دچار ضعف شده و این حمله منجر به سقوط پوتین شود حکومتهای دست نشانده آن مثل رژیم اسلامی به زیر کشیده شوند؟