نه از النصر بالرعب خامنه ای میترسیم و نه فریب الحرب خدعه استمرارطلبان را میخوریم؛ جای جمهوری اسلامی فاضلاب تاریخ است!
سالهاست رفتن جمهوری اسلامی و پایان این نظام اهریمنی آرزوی ۸۰ میلیون ایرانی( جمعیت ایران ۸۶ میلیون است) شده است. اما براستی چرا تاکنون مردم با وجود اینکه میخواستند، اما نتوانستند؟
برای تحلیل رفتار جمهوری اسلامی با مردم باید کمی به عقب برگردیم، در دوران خمینی به دلیل نادانی توده های مسلمان و وقوع جنگ ایران و عراق، ما وارد یک دوره استثنایی شدیم. کشوری که تازه انقلاب کرده بود و رهبری کاریزماتیک داشت، با حمایت قاطع مردم و صد البته با پشتوانه ای که شاه برای ارتش ایران به ارث گذاشته بود، توانست ۸ سال جنگ را پشت سر بگذارد اما در طول این ۸ سال به دلیل سیستم اسلام سیاسی که بر خون ریختن و خون دادن استوار است، کسی جرات نکرد از وعده های انقلاب و بهشت گمشده بشارت داده جمهوری اسلامی حرفی بزند. ملت داغدار بود و گرم، هر بلایی هم که سر اقتصاد و فرهنگ و سیاست می آمد و هر سوال و نقدی هم که میشد ، با جمله معروف در شرایط جنگی هستیم، در نطفه خفه می شد.
خمینی راست میگفت جنگ ایران و عراق برای نظام نعمت بود، چرا که هم بهترین جوانان این مرز و بوم را در میدان های مین از میان برد و هم بهانه ای شد برای سرکوب همه شرکای سابق خمینی _ به ویژه مجاهدین_ و اینگونه خلیفه اول شیعیان با حمایت توده های ناآگاه هم پایه های قدرت نظام را محکم کرد و هم رفقای سابق را منکوب کرد. پس از پایان جنگ ایران و عراق خمینی خوش شانس بود که سقط شد و هیچکس از او درباره دروغ ها و جنایاتی که در سالهای امام بودنش مرتکب شد، سوال نکرد. تشییع جنازه میلیونی او و گریه های ابلهانه نسل ۵۷ تی که ایران را تسلیم خمینی کرد، سندی از سطح فهم و و شعور اوباشی بود که جاده صاف کن این اهریمن شده بودند.
مرگ خلیفه اول و کوسه ای که رهبر ساز میشود!
خمینی هیچوقت بحران مشروعیت نداشت. او در زمان حیات ننگینش همیشه حرف آخر را به عنوان امام اوباش ۵۷ تی زد و در پایان هم حتی جنایتی به وسعت کشتار ۶۷ باعث نشد ذره ای از محبوبیت این پیرکفتار در نزد مردم جنون زده و مسخ شده، کم شود؛ سند میخواهید؟ بروید فیلم تشییع جنازه او را ببینید و آن شرایط را درک کنید و صدالبته یادتان باشد امروز از آن محبوبیت چیزی باقی نمانده است و تاریخ ثابت کرد او که رفت فرشته بود و این که آمد، دیو ویرانی!
بر خلاف خمینی ، اما حجت الاسلام خامنه ای هیچوقت در حلقه اول انقلاب کذایی ۵۷ حضور نداشت. او نه در حوزه وزنه سنگینی بود و نه در دایره قدرت، او همیشه پشت سر هاشمی و موسوی و بهشتی و مطهری قرار داشت و با مرگ آن ۷۲ نفر کوتوله بود که کمی جا برای نشستن خامنه ای_ و صد البته به لطف رفاقت با کوسه رفسنجان_ باز شد.
در زمان مرگ خمینی، رفسنجانی خیال میکرد رفیق را که محبوبیت آنچنانی هم نداشت، میتواند رهبر کند و خودش هم با ریاست جمهوری ایران را چپاول کند. کوسه رفسنجان با زیرآب زدن منتظری و فریب دادن سید احمد خمینی، علی خامنه ای را به عنوان رهبر “موقت”انتخاب کرد و ندانست این ولد چموش بعدها خود او را هم از سر راه بر خواهد داشت.
خامنه ای از آنجا که پشتوانه فقهی و انقلابی آنچنانی نداشت، خیلی آرام و بی صدا با نظامیان وارد معامله شد و پس از خرداد ۷۶ ، به پشتوانه سرداران سپاه و بزدلی خاتمی، یکه تازی هایش را شروع کرد و تبدیل به هیولایی شد که امروز میبینیم. سیاست خامنه ای همانند خمینی و معاویه همیشه برپایه النصر بالرعب است. او سالها پیش در یک جمع خصوصی گفته بود با یک اقلیت ۵ درصدی وفادار میتوان بر یک جامعه حکومت کرد.دقیقا برای همین طرز فکر است که او هیچوقت پشت یارانش را خالی نکرده است:؛ هر چه فاسدتر، بهتر، هر چه جنایتکارتر، عزیز تر، و هر که رقیب بود، جایش حبس و حصر و سینه قبرستان ها بودن!
آری ، سیاست خامنه ای در تمام این سالها بیشتر النصر بالرعب بوده و گاهی هم از الحرب خدعه استفاده کرده است. اگر جهانبینی او را موشکافی کنیم و لایه های پیازی این شخصیت حقیر را باز کنیم، به جایی میرسیم که میبینیم او بی نهایت عقده ای و ترسو است. فقط نگاهی به تعداد کارمندان بیت رهبری بکنید تا ببینید این متوهم و کوتوله قرن چگونه برای حفظ جان و جهانش که تخت ولایتش است،در این سالها بیت مافیایی به راه انداخته است که هم مفتی و ملا دارد، هم قاچاقچی کوکایین و جاکش حماسی و حزب اللهی و سپاه قدسی!
خامنه ای چون سیاستش النصر بالرعب است، باید اقتدار پوشالی اش شکسته شود. او بی نهایت از مردم میترسد و همین ترس باعث شده است پس از دی ماه ۹۶ علنا دست به کشتار مردم با فرمان آتش به اختیار بودن اوباش سپاهی و بسیجی بزند. ما برای تیر بر چشم اسفندیارش زدن، باید وارد فاز “خشونت موقت” شویم.
تنها آفریدن وحشتی بزرگتر ازوحشت جمهوری اسلامی است که میتواند ایران را رها کند. در زمان جنگ هیچکس هدفی جز کشتن عراقی ها نداشت. هر جا می دیدیم، باید ضربه میزدیم. هر زمان ما توانستیم ترس را بر اردوگاه نیروهای سرکوبگر حاکم کنیم، برنده هستیم. تنها برگ برنده ما تعداد نفرات است. باید از این برگ برنده برای ایجاد رعب و وحشت در دل سرکوبگران و خانواده هایشان استفاده کنیم. هر بسیجی، هر سپاهی، هر آخوند، یک هدف مشروع است. اگر روزی صد بسیجی سرکوبگر را به دیدار حوریان فاحشه بهشت بفرستیم، این خانه پوشالی که امروز سقفش کنده شده است، به ساعتی فرو خواهد ریخت.
خامنه ای در یکی از سخنرانی هایش چنین میگوید :
در اوّل انقلاب وعده میدادند که جمهوری اسلامی شش ماه بیشتر عمر نخواهد کرد و سقوط خواهد کرد؛ بعد، این شش ماه که میگذشت، شش ماه تمدیدش میکردند میگفتند شش ماه دیگر! از این ششماههها بیش از هشتاد شش ماه گذشته، جمهوری اسلامی که آن روز یک نهال باریک بود، یک درخت تناور و ریشهداری شده، روزبهروز قویتر و مقتدرتر هم شده…مثل محاسبهشان در قضیّهی جنگ تحمیلی؛ به صدّام کمک کردند به خیال اینکه در ظرف چند روز جمهوری اسلامی را ساقط کند؛ کودتاگران را کمک کردند به امید اینکه بتوانند یک غلطی بکنند؛ همهی اینها محاسباتی بود که آمریکاییها و غربیها کردند و همه غلط بود. امروز هم این محاسبه غلط است که خیال کنند میتوانند ملّت ایران را در مقابل نظام اسلامی قرار بدهند، میتوانند در مقابل جمهوری اسلامی عاملی را قرار بدهند که میدانند جمهوری اسلامی به آن عامل خیلی اهمّیّت میدهد و آن، عاملِ مردم است. “[7]
امروز خامنه ای به پایان خط رسیده است؛ از وقتی مردم پاسخ نیروهای سرکوبگر را میدهند و هزینه طرفداری از نظام بالا رفته است، میبینیم تظاهرات هایشان هم شکست می خورد و دیگر کسی برای یک پرس چلوکباب و ساندیس، نمی آید در چشم های الکترونیکی صورت کریه اش را در دید همگان قرار دهد تا در فرداهای بی جمهوری اسلامی، به عقوبت مردم خشمگین دچار نشود. باید شاخ این غول خسته را شکست. سپر او ( بسیج و سپاه) شکسته شود، او به ضربه ای بر زمین خواهد افتاد. خامنه ای بدون سپاه و بسیج هیچ است. امروز سپاه و بسیج و ملایان خود صدام حسین هستند، با هرچه که میتوانیم، اشغالگران را نابود کنیم، ایران را باید پس گرفت!
عقب نشینی از خیابان ها و فریب وعده های فردا را خوردن ( چو جمع شدن گشت ارشاد) یعنی همان الحرب خدعه و نتیجه اش بازگشت به جهنم دهه شصت است و دوران طلایی امام؛ دیگر نه از دست چدنی سرکوب وحشت داریم و نه فریب الحرب خدعه استمرارطلبان را می خوریم. این نظام با خون آمده است و با خون میرود،پس چه بهتر خون کف خیابان ها متعلق به حوری منتظران باشد نه جوانان مردم.
ترحم بر کفتار تیزدندان جمهوری اسلامی
ظلم است بر خرگوش های باهوش دهه هشتادی
روش داعش و مسلمانان صدر اسلام و مغولها حمله غافلگیرانه و راهزنانه بود.
به روستاها و شهر ها که مردم در حال کار و زندگی بودند حمله می کردند و مردها را می کشتند و زنها و کودکان را به اسارت می بردند و اموال آنها را غارت می کردند.
راه پیروزی در برابر داعشیعه تنها حمله چریکی و غافلگیرانه و انداختن نارنجک و سنگ و مایعات و مواد … می باشد…..
این نقل قول از هانا آرنت صحیح نیست، نه من توانستم آن را در هیچ نوشته ای از او پیدا کنم و نه هیچکس دیگر توانست منبع (به زبان اصلی) ارائه بدهد. این بحث را که یکبار در بالاترین داشتیم، که آخرش تمام پستها با این نقل قول حذف شدند.
حالا چرا این مهم است: این نقل قول این شبهه را ایجاد میکند که حذف رژیمهای توتالیتر یک روند جبری است، آن هم با «سیل مردم». اصلا چنین نیست، و کاملا هم مغایر نظر خود آرنت است. او هم اذعان داشت که تنها راه حذف رژیم نازی جنگ جهانی بود.
درود استاد،اصلاح شد. به کل آن بحث کذایی را یادم رفته بود
به نکات درست و حیاتی اشاره کردید. چند روزی است که در توییتر گذارم به اکانت های طرفداران حکومت افتاده است. یکی از آنها نوشته بود (مطلب نقل به مضمون است) که قرتی ها سه دسته اند. یک دسته که فقط دنبال عشق و حال هستند و کاری به سیاست ندارند اینها رو کاری باهاشون نداشته باشین و مثلا فقط در چارچوب هنجارهای جامعه کنترل شون کنید. دسته دوم قرتی های معترض و غر بزن هستند که اینها رو باید حداکثر ارشاد و توجیه کرد. دسته سوم قرتی های هستند که در کف خیابان تظاهرات می کنند و مخالف جدی حکومت هستند. اینها خون شان هدر است! دنبال تعریف مهدورالدم رفتم و دیدم که کشتن فردی که مهدورالدم است نه قصاص دارد و نه دیه!! با دانستن این مطلب تازه فهمیدم که چرا قاتلان آبان ۹۸ یا هزار قتل حکومتی دیگر هیچگاه نه پیدا می شوند و نه قصاص می گردند!
مشکلی که اسلام دارد این است که پر است از احکام و روایات و آیات متناقض که بر حسب زمان و مکان، مسلمانان به موردی که کارشان را راه می اندازد رجوع می کنند و طرف مقابل را خلع سلاح می کنند. ساده ترین مورد «لا اکراه فی الدین» است. آیا شما هیچوقت از سران جمهوری اسلامی این آیه را خطاب به مردم ایران شنیده اید؟ من که هرگز! کاربرد این آیه در زمانی است که مسلمانان در موضع ضعف باشند. مثلاً اگر رسانههای خارجی از آنها در مورد آزادی ادیان بپرسند سریع این آیه را رو می کنند و در دنیا دم از تسامح و تساهل دین اسلام می زنند. خرشان که از پل گذاشت و مثل داعش یا طالبان یا جمهوری اسلامی مسلط شدند آیه ی «و قاتلوهم حتی لا تکون فتنه» را رو می کنند و به هر فرد یا گروهی هم یک انگ فتنه و فتنه گر می چسبانند و با حکمی که در کتاب شان آمده با نهایت شقاوت و بی رحمی به جان مردم می افتند. طرفداران شانیا منافع اقتصادی و اجتماعی دارند و یا با اراجیف مذهبی فریب می خورند. البته فریب خوردن این گروه آخر جنبه ی روانشناسانه دارد که جداگانه در مطلبی دیگر توضیح خواهم داد.
خلاصه همانطور که گفتید وقتی مسلط باشند سیاست ایجاد رعب و کشتار را با بی رحمی تمام به پیش می برند. در جریان کوی دانشگاه تعجب می کردیم که مگر می شود یا زهرا گویان دانشجو را از بالکن پرت کرده باشند؟ وقتی در محضر امثال مصباح یزدی شاگردی کرده باشند چرا که نه! همین الان صدها مغز خر خورده ی این چنینی در ایران داریم که با قساوت و قربة الی الله جوان و نوجوان ایرانی را در خیابان ها پرپر می کنند و نه تنها کک شان نمی گزد بلکه خوشحال هم هستند که دل امام زمان خیالی شان را شاد کرده اند. اکنون که در موضع ضعف هستند اگر به اینها فرصت داده شود سراغ خدعه و فریب و «تقیه» می روند و با هزار نیرنگی که بلدند انقلاب شروع شده را عقیم خواهند کرد و سپس با زدن زیر قول و قرارها ماشین کشتارشان به راه می افتد. متأسفانه علاوه بر قرآن و احادیث شان، باب اجتهاد هم بر فقیهان شیعه باز است و هر چه که دلشان بخواهد می توانند فتوا بدهند و بر اساس آن مرتکب جنایت شوند و جنایات شان را توجیه کنند. با یک قوم متوهم، خونخوار، مکار و وقیح طرف هستیم. باید ۱۲۰ درصد به هوش باشیم!
چقدر این مطلب عالیه! 👏 👏 👏 دستمریزاد ارغوان عزیز!
هر چه زودتر مردم بفهمند که تنها آفریدن وحشتی بزرگتر از وحشت جمهوری اسلامی است که میتواند ایران را رها کند، هزینه های آنها کمتر و کمتر خواهد شد.
آلمان وقتی شکست خورد که بمب افکن های آمریکایی میلیونها تن بمب رو سر خونه ها، شهرها، خیابان ها، کارخانه ها و همه چیز می ریختند تا جایی که در برلین یک ساختمان سالم باقی نماند.
فاشیست را اینجوری از بین می برند. باید فقط آنها را کشت و از روی زمین برداشت.
مردم اکثر بسیجی ها و ۳پایی ها در محله های مختلف می شناسند. خانواده های آنها نباید در امان باشند همانجوری که بچه ها و خانواده های مردم در امان نیستند. باید هزینه با رژیم بودن را برای آنها حداکثری کرد جوری که اگر بسیجی بخواهد با رژیم بماند باید بداند خون خودش و خانواده اش حلال است و هر روز ممکن است او یا خانواده اش دیگر به خانه برنگردند.
عطوفت با دشمن حماقت است نه مروت یا انسانیت.
مردم تاکتیک برخورد با مزدوران را باید به جای دفاعی تهاجمی کنند و کاری کنند که آنها از ما بترسند و نه برعکس.
جنگ فعلی با آخوندا نیست بلکه با مزدوران بی شرف بسیجی و ۳پایی است. اگر آنها شکست بخورند آخوندها اتوماتیک دود شده اند رفته اند هوا.