میهن به چنین رهبرانی نیاز دارد
گرچه خبر بد در مورد دستگیری دو هنرمند مبارز و آزادیخواه کشور؛ یعنی توماج صالحی و قاسم بهرامی ( معروف به شیدای همدانی) هموطنانمان را آزرده کرد. اما حرکات شجاعانه آن ها نور امید را در دل همه مبارزین زنده کرد. این دو در حد توان خود اقدام قابل توجهی کردند که بازتاب آن بسیار فراتر از انشا و مقاله های بی حاصل اپوزسیون نماها و فسیل های فریز شده در سال ۵۷ بوده است.
اما نکته اصلی آن که شاعر شجاع یعنی شیدای همدانی دست بر نقطه حساس ملاها و جمهوری تروریستی اسلامی گذاشت. گرچه به عقیده برخی نیروی سرکوب عامل اصلی حفظ این نظام نکبت است. اما به عقیده من آنچه باعث پایداری این نظام و جولان ملاها در چندصد سال اخیر است، سو استفاده از جهل و خرافات مردم ایران است. طرفه آن که رسوخ خرافات تا مغز استخوان ما ایرانیان حتی قشر تحصیلکرده را نیز متاثر کرده است.
اما شیدای همدانی بدرستی به این جهل و خرافات اشاره دارد. میهن جهت برانداختن این رژیم نکبت اسلامی احتیاج به چنین رهبرانی دارد. ما علاوه بر اقدامات مقتضی دیگر باید یک نکته مهم را سرلوحه کار خود قرار دهیم و آن خرافات زدایی مذهبی از ذهن مردم و بویژه کودکان و نوجوانان است. مطمئن باشید با پرورش این نسل؛ پایه های رژیم آسان تر فرو می ریزد. اما اگر بدون خرافات زدایی مذهبی اقدام به براندازی رژیم اسلامی کنیم . این شیاطین از درب دیگری وارد خواهند شد.
https://mobile.twitter.com/samrajabii/status/1438892087701737477
🤜 🤛 👊 ✊
لیستی از عوامل و مزدوران جمهوری اسلامی داعشیعه تروریست اشغالگر ایران در داخل و خارج تهیه شده که در صورت هر گونه چشم زخمی به 💚 شیدای 🤍 همدانی ❤ و 💚 توماج 🤍 صالحی ❤ براندازان به وظیفه میهنی خود عمل خواهند کرد.
(۱)
خدمات و دور اندیشی خاندان ایران ساز پهلوی امروزه بر همگان روش است و بر خلاف هفتاد سال تاریخ دروغین که حزب میهن فروش توده و قجری ها به مردم ایران حقنه کردند ( البته توده ای همان قجری ها هستند و بنیان گذاران این حزب میهن فروش همه شاهزادگان قجری بودند یا پیوند های قجری داشتند ) امروزه حقیق ایران دوستی آنها بر همگان روشن شده . یکی از این خدمات احداث موزه هنرهای معاصر و خرید ارزان تابلوهای هنرمندان مطرح جهان برای آیندگان ایران بود که امروزه میلیارد ها میارزد مانند سایر خدمات محمد رضا شاه میهن دوست . و این شرح یکی از این خدمات است به نقل از گاردین که در چند بخش میاورم >
۲۴ مرداد / روزنامه گاردین می نویسد که آثار جمع آوری شده در موزه هنرهای معاصر تهران بزرگترین گنجینه هنر مدرن خارج از آمریکا و اروپای غربی است.
این مجموعه کم نظیر که بسیار به ندرت و فقط در سال های اخیر بخش هایی از آن به نمایش گذاشته شده آثار متعددی از نقاشان سرشناس هنر معاصر (مدرن) مثل جکسون پولاک، اندی وارهال و فرانسیس بیکن را شامل می شود.
تمام این آثار در دهه پایانی حکومت پهلوی و زیر نظر مستقیم فرح دیبا ملکه سابق ایران خریداری و جمع آوری شدند.
روزنامه گاردین همزمان با آغاز نمایشگاه جدیدی از آثار هنری در موزه هنرهای معاصر ایران، با فرح دیبا در مورد نحوه جمع آوری این گنجینه بزرگ گفتگویی انجام داده که فشرده آن به این شرح است.
گاردین: فکر اولیه خلق و یا جمع آوری یک چنین گنجینه ای از کجا آمد؟
فرح دیبا: من همیشه به هنر علاقه داشتم. در سال هایی که در مقام ملکه ایران بودم ضمن تلاش برای تقویت و معرفی هنرهای سنتی و بومی ایران سعی کردم که هنرهای معاصر را به علاقمندان در ایران معرفی کنم. من به نقاشی و مجسمه سازی مدرن علاقه ویژه ای داشتم. در آن زمان در تهران چند گالری خصوصی تاسیس شد و وزارت فرهنگ و هنر نیز جشنواره های سالیانه ای برپا می کرد که من همیشه در برگزاری و افتتاح آنها نقش فعالی داشتم.
(۲)
در جریان صحبت با یکی از نقاشان مدرن ایران به نام «ایران درودی» وی مطرح کرد که چرا در ایران محل مشخصی برای نمایش آثار هنری مدرن وجود ندارد. پس از این گفت و گو من هم به این نتیجه رسیدم که بنای یک موزه برای هنرهای معاصر در تهران می تواند بسیار جالب باشد.
بعدا نیز با خودم فکر می کردم که چرا آثار هنرمندان خارجی را نیز در این مجموعه نگنجانیم. در آن زمان با کامران دیبا (یک معمار برجسته و از اقوام فرح دیبا) صحبت کردم تا یک چنین ساختمانی را طراحی کند.
اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی بود و درآمد حاصل از فروش نفت افزایش پیدا کرده بود. من با اعلیحضرت و امیرعباس هویدا نخست وزیر وقت صحبت کردم و گفتم که شاید بهترین زمان برای خرید آثار هنری باستانی ایران و آثار هنری معاصر باشد. با موافقت آنها پروژه ساختمان موزه هنرهای معاصر و موزه فرش ایران در محوطه پارک فرح (پارک لاله فعلی) آغاز شد. من تاکید داشتم که این مراکز هنری در پارک ها ساخته شوند تا مردم بیشتری بتوانند به دیدن آن بروند.
کامران دیبا هم طرح بسیار جالبی برای این ساختمان طراحی کرد که از بناهای سنتی ایران الهام گرفته و در نهایت خانه جدیدی برای آثار هنری معاصر ساخته شد.
گاردین : چه کسی یا چه مرجعی در مورد خرید و جمع آوری این آثار تصمیم می گرفت؟
هم آثار ایرانی و هم آثار خارجی زیر نظر مستقیم دفتر من خریداری می شدند. بودجه آن از سوی شرکت ملی نفت ایران و سازمان برنامه و بودجه تامین می شد. افرادی که در این کار شرکت داشتند دو فرد آمریکایی به نام های «دونا استین» و «دیوید گالووی» بودند و همین طور کامران دیبا که طراحی و ساختمان موزه را برعهده داشت و کریم پاشا بهادری که در آن زمان رییس دفتر کابینه دولت وقت ایران بود.//
(۳)
اکثر این آثار زیر نظر مستقیم دفتر من و با کمک آقای بهادری خریداری شدند. پس از پایان دوره مسئولیت آقای بهادری در مقام رییس دفتر کابینه، کامران دیبا در زمینه انتخاب آثار نقش بیشتری ایفا کرد.
گاردین : اکنون که می بینید بخش اعظم این آثار در زیرزمین های موزه خاک می خورند چه احساسی دارید؟
من امیدوارم که این آثار را از روی بی توجهی در زیرزمین ها انبار نکرده باشند. در دوران حوادث مربوط به سال های انقلاب من به شدت نگران این آثار بودم و می ترسیدم که آنها را نابود کنند. اما خوشبختانه کارمندان موزه آنها را در زیرزمین ها محافظت کرده و مهدی کوثر رییس دانشکده معماری دانشگاه تهران فهرست کاملی را از این مجموعه تهیه کرد. او پس از خروج کامران دیبا از ایران ریاست موزه هنرهای معاصر را به عهده گرفت.
من تعدادی از این آثار را در گزارش های خبری دیده ام و خوشحال هستم که از چند سال پیش کاتالوگ جدیدی از این گنجینه منتشر شده و در مقاطعی هم بخشی از این آثار به نمایش درآمده اند. امیدوارم که فهرست و کاتالوگ دقیقی هم از آثار ایرانی که در دوران من خریداری و جمع آوری شده بودند تهیه شود. همه اینها یک سرمایه ملی برای ایران هستند و باید به خوبی از آن نگهداری شود. این مجموعه هنری در خارج از آمریکا و اروپای غربی بی نظیر است.
موزه هنرهای معاصر در سال ۱۹۷۶ افتتاح شد. یادم هست که در آن روزها برخی از خبرنگاران خارجی که در مراسم افتتاح شرکت کرده بودند فکر می کردند که ایرانی ها لیاقت یک چنین گنجینه هنری را ندارند. این برخورد توهین آمیز بود ولی نباید فراموش کرد که مجموعه موجود در موزه هنرهای معاصر فقط آثار نقاشان خارجی نیست و آثار هنری ایرانی و همین طور فیلم و عکاسی را نیز شامل می شود.
(۴)
گاردین : نظر شما در مورد آثاری که سانسور یا نمایش آنها ممنوع شده است، چیست؟
تا وقتی که این آثار سالم مانده و به آنها آسیبی نرسد من راضی هستم. اگر نمی خواهند آنها را نمایش دهند مسئله ای نیست. ولی در عین حال باید پرسید که آیا هر آنچه در ایران می گذرد واقعا اسلامی است و تنها مشکل مملکت نمایش یا سانسور چند تابلویی نظیر نقاشی «رقصندگان باله» اثر «دگا» است؟
اخیرا شنیده ام که تعدادی از تابلوهای فرانسیس بیکن را برای نمایشگاهی به لندن فرستاده اند و برخی از آثار «مکس ارنست» را هم برای نمایشگاهی در مرکز «پمپیدو» به فرانسه فرستاده اند. تابلوهای این نقاشی که در موزه تهران هستند بهترین آثار او هستند.
گاردین : نظر یا واکنش شما در مورد آثاری که معاوضه شده اند چیست؟
حقیقت این است که من واقعا نگران صحبت کردن در مورد این آثار گرانبها هستم. اکثر این تابلوها اکنون قیمت بسیار زیادی دارند و به هر دلیل و بهانه ای ممکن است در معرض خطر باشند. نمونه اخیر آن به گرو گرفتن یکی از تابلوهای جکسون پولاک در گمرک فرودگاه تهران بود. رییس گمرک اعلام کرد به خاطر عدم پرداخت بدهی های وزارت فرهنگ (ارشاد) این تابلو را به گرو گرفته است.چند سال پیش یکی از تابلوهای «ویلم دی کونینگ» را با بخشی از یک شاهنامه طهماسبی که به یک کلکسیونر آمریکایی تعلق داشت معاوضه کردند.ارزش این کتاب در زمان معاوضه در بازار آثار عتیقه حدود شش میلیون دلار بود. اما بعدا یک تاجر آمریکایی که تابلوی «ویلم دی کونینگ» را به بهای ۲۰ میلیون دلار خریده بود آن را چند سال پیش به قیمت و ۱۱۰ میلیون دلار فروخت.
شاید آگر مسئولان هنری ایران واقعا به این نسخه شاهنامه علاقه زیادی داشتند بهتر بود که شش میلیون دلار پول نقد برای آن می پرداختند. در این معامله تابلویی با ارزش بیش از ۱۰۰ میلیون دلار به هدر رفت. من فکر می کنم که این تنها مورد معاوضه آثار موجود در موزه هنرهای معاصر بوده است و امیدوارم که دیگر چنین معاوضه هایی انجام نشود.
(۵)
گاردین : آیا نکته دیگری هست که بخواهید در مورد موزه هنرهای معاصر بگویید؟
در یکی از گزارش های مستندی که در مورد آثار موجود در زیر زمین های این موزه پخش شده من دیدم تابلویی که «اندی وارهال» از چهره من کشیده است با چاقو پاره شده و یک مجسمه از آثار بهمن محصص را که از آن خوش شان نیامده شکسته اند.
من این اقبال را داشته ام که با برخی از این هنرمندان شخصا دیدار کنم. مثلا «مارک چاگال» را در جنوب فرانسه، «سالوادور دالی» را در پاریس، «هنری مور» را در حومه لندن، «پل جنکینز» را در آمریکا و «آرنالدو پومودورو» مجسمه ساز ایتالیایی را نیز ملاقات کرده ام. وی قرار بود سه ستون بزرگ برنزی را برای یکی از تالارهای موزه هنرهای معاصر در تهران بسازد. اما به خاطر حوادث مربوط به انقلاب این طرح عملا اجرا نشد. چند سال پیش در آمریکا متوجه شدم که این ستون ها را شرکت پپسی کولا خریداری کرده است.
بله دوستان عزیز برای یک کشور قجر زده “” چنین حاکمانی “” میباید بودند که ما با دست خود نابودشان کردیم آخر آخوند را چه به اثار شاگال , وارهول و بیکن و دارلی و….. صاحبان نظر میدانند امروزه این تابلوها هرکدام بالای دویست میلیون دلار ارزش دارد و از این سایت و دیگر سایت های میهن دوست انتظار میرود برای آنکه رژیم این مجموعه بینظیر را تاراج نکند همه جا به ویژه برای نسل جوان نشر دهد .
” شیدای همدانی و توماج صالحی شجاعت را معنی دگر کردند.”
کفتارهای دروغ و دغل و حقه باز داعشیعه هرگز در مقابل شیران ایران نخواهند توانست سر بالا کنند.
💚🤍❤میلیونها درود ایرانیان راستین بر شما💚🤍❤
که پرده سیاه جهل و ترس و نکبت و حقارت اسلامیون را پاره کردید●
https://twitter.com/PahlaviReza/status/1439313600041136130?s=20