مجتهدی که پرونده ای را قایم کرده بود

حضرت آیه الله خزعلی میفرمودند :

شخصی در بایگانی یک اداره کار می کرد. رئیس اداره پرونده ای را از او می خواهد ، هر چه می گردد پیدا نمی کند این کار تا چهل روز ادامه پیدا می کند ولی نتیجه ای نمی گیرد .

رئیس اداره ناراحت می شود می گوید : اگر پرونده را تا فردا پیدا نکنی تو را از اداره بیرون و اخراجت می کنم .

این شخص خیلی ناراحت می شود ، یکی از آقان به ایشان می گوید : چیه چرا اینقدر ناراحتی ؟

می گوید : جریان از این قرار است ، ایشان می گوید خُب با آقای شیخ حسنعلی نخودکی صحبت کن . گفت : ایشان را نمی شناسم ، اتفاقاً داشتند صحبت می کردند ایشان داشتند از آنجا رد می شدند .

گفت : همین آقایی که عبا روی دوشش است همین است . برو با او صحبت کن تا تو را راهنمائی کند . گفت : این.

تا سلام کرد ، شیخ فرمود : تو به خاطر پرونده آمده ای ؟

پرونده گم کرده ای ؟ گفت : من متحیر شدم و گفتم : بله . چه طور ؟

فرمودند : این چوبی است که خدا به تو دارد می زند به خاطر این که تو با زن برادرت و بچه های برادرت قهر کرده ای صله رحم نکردی به خاطر این کار خدا چوبت می زند . تو چرا با خانواده برادرت و بچه های یتیم برادرت ارتباطت را قطع کردی ؟

گفت : آخه آقا زن فلان . . . . آقا فرمودند : همین که دارم بهت می گویم . اگر می خواهی پرونده ات پیدا شود ، باید بروی صله رحم کنی ، قدری میوه بگیر و برو بچه ها را بخندان و خوشحال کن تا فردا پیدا شود ، در غیر این صورت همین است که داری .