مجتهدی که در مرگش، خون از پستان مادرش می چکید!

باور کنید من اگر فیلمساز بودم میرفتم داستان هایی که آخوندها در طول قرن ها برای مردم بیسواد و ناآگاه نقل کرده اند و یا در کتابهایشان نوشته اند را بصورت سریال تلویزیونی درمی آوردم. سوژه های اینها دست هالیوود را از پشت می بندد. از بس خفن و منحصر به فرد هستند.

توی کتاب فوائد رضویه نوشته محدث قمی (همان شیخ عباس قمی مولف کتاب مفاتیح الجنان آخوند متحجری که از یاران شیخ فضل الله نوری بود) چند صفحه درباره یکی از مشاهیر شیعه به نام ابوفراس نوشته و از او به تعریف و تمجید  پرداخته است. خلاصه اش این است که این جناب ابوفراس در عراق متولد شده و در آن زمان فرقه اسماعیلی که شاخه ای از شیعیان می باشند در اطراف موصل تا حلب در سوریه فعلی حکومت میکردند. عموی او سیف الدوله بن حمدان بوده که خلیفه حکومت حمدانیان بوده است.

در بقیه سرزمین شام و عراق هم خلفای عباسی حکومت میکردند که به قول آخوندها خلفای عباسی از دشمنان اهل بیت بودند و در مقابل حکومت حمدانیان طرفدار اهل بیت. در نتیجه اینها با هم همیشه در حال تخاصم و جنگ بودند. می گویند ابوفراس شعرهایی در مدح علی و فرزندان او سروده و همچنین شعرهایی او درباره  لعن و نفرین به خلفای عباسی شهرت زیادی پیدا کرده بود و همین باعث میشود سربازان خلیفه عباسی او را در مسیر راهی از موصل به حلب گیر بیاندازند و بکشند.

حالا بقیه را از روی کتاب می خوانیم:

نقل شده كه چون ابو فراس آن قصيده را گفت، چون در زمان تسلّط و خلافت بنى عباس بود، خلیفه امر كرد لشكر را كه شمشيرها را بكشند از غلاف، پانصد شمشير به امر او كشيده شد و بدن ابوفارس را قطعه قطعه کردند و چون خبر قتلش به مادرش رسيد از کثرت غصه خون از پستانش چکید!!