مجتهدی که برای عبور از رودخانه نیازی به قایق نداشت
آیت الله شیخ علی اکبر الهیان نقل می کند که با استادش سید موسی زرآبادی از جایی می گذشتند. به رودخانه ای رسیدند. حضرت استاد سید موسی زرآبادی، انگشتری خویش را به آب زدند، آبها کنار رفت و کف رود نمایان شد و آنان از آن بستر رودخانه گذشتند و سپس دوباره انگشتری را به آب زده، رود به حالت عادی بازگشت.
درباره این انگشتری باید گفت چنان که آقای میرزایی سال ۱۳۸۰ نقل می کند ایشان آن را از طریق علوم غریبه در یک سفر به خزینه ارض به دست آورده بودند و هماره با ایشان بوده است. وی انگشتر را به دست می کرد و خفا حاصل می شد و غالب غیر مغلوب می شد. انگشتری دارای نقش اسم خاص خداوند بود.
(مطابق باور آخوندهای دروغگوی حقه باز: خداوند هزار اسم دارد که یکی از آنها اسم خاص است که هرکس آنرا بداند می تواند هرکاری اراده کند عملی بشود. البته این اسم خاص جزو اسرار است و قرار است امام زمان بیاید آنرا فاش کند. توی این داستان مضحک ادعا شده که اون آخوند زرآبادی انگشتر با نقش اسم خاص داشته که مثل روز روشن است که واقعیت نداشته است)
آیت الله حاج سید موسی زرآبادی لعنت الله علیه انگشتری که به نام ارباب حلقه ها مشهور بود را از موجودی غیر طبیعی به نام گالوم دزدیده بود.
هر کس این انگشتر را به دست می کرد خفا حاصل می شد و غالب غیر مغلوب می شد.
یک بار حضرت آیت الله حاج سید موسی زرآبادی برای آنکه ثابت کند که غالب غیر مغلوب است انگشتر را به دست کرد تا خفا حاصل شود و بعد اول از بستر رودخانه گذشت و بعد وارد بستر آیت الله شیخ علی اکبر الهیان شد و از عقب به او شبیخون زد و این کار را هر روز آنقدر ادامه داد تا به آیت الله شیخ علی اکبر الهیان ثابت شد که او غالب غیر مغلوب است و حتی رودخانه ها را هم می تواند کنار بزند.