ما حتی درخواست کردن هم بلد نیستیم
تعداد امضاهای پتیشن اخراج دیپلماتهای رژیم به بیش از یک میلیون رسیده و هر روز ایرانیان خارج کشور جلوی سفارتهای رژیم در کشورهای مختلف تظاهرات می کنند و از مقامات کششورهای آزاد این درخواست را تکرار می کنند اما هیچ اتفاقی نمی افتد چرا؟
بنظرمیرسد رهبران کشورهای اروپایی چیزهایی میدانند که ما از آنها بی خبریم و یا اصلا برایمان اهمیتی ندارد.
غربی ها میگویند ما نمیخواهیم تنها کانال ارتباطی مان با این رژیم شرور را کور کنیم. این ظرز نگاه غربی ها برای ما که از کشورهای جهان سوم آمده ایم امری عجیب و غریب است. ما وقتی با کسی دشمنی می کنیم یک دیواری به ضخامت همه هستی بین خود و طرف مقابل می کشیم که هیچگونه ارتباطی میسر نباشد اما غربی ها و بخصوص امریکایی ها اینگونه نیستند. در اوج جنگ سرد که هر لحظه امکان جنگ هسته ای بین دو ابرقدرت آن زمان وجود داشت هیچوقت سفارتهای امریکا و شوروی بسته نشد. البته فراز و نشیب هایی وجود داشت اما همیشه یک راه ارتباطی ویژه برای کنترل اوضاع وجود داشت.
حتی در شرایط کنونی اروپایی ها با روسیه که یک کشور متخاصم و متجاوز است راههای ارتباطی دیپلماتیک را نبسته اند.
ضمن اینکه غربی ها درمورد کره شمالی این تجربه را دارند که با قطع رابطه با آن کشور باعث شدند که کانال ارتباطی شان بجای اینکه مستقیما با رهبر کره ششمالی باشد، مجبورا از طریق چین این کار صورت بگیرد که در این وسط چین از کارت کره شمالی بارها استفاده کرده است.
از نظر ما ایرانیان مخالف جمهوری اسلامی، قطع ارتباط با این رژیم تروریستی امر مثبتی است و امیدوارم این اتفاق بیفتد اما آیا فکر نمی کنید که مطرح کردن این درخواستی که با سیاستهای غربی ها تعارض دارد و احتمال عملی شدنش بسیار پایین است کار درستی باشد؟
آیا نمیتوان بجای مطرح کردن اخراج دیپلماتهای رژیم و بستن سفارتخانه های آنها، درخواستهای عملی تر و موثرتری را مطرح کنیم؟
بطور مثال قطع سرویس ماهواره ای به کانال های تلویزیونی رژیم که در واقع مرکز ترویج تروریسم اسلامی هستند. این کار شدنی است و دولتها میتوانند شرکتهای ماهواره ای را از دادن سرویس به این رژیم منحوس منع کنند.
درخواست دیگری که میتوان مطرح کرد شناسایی و بررسی مجدد ویزا و یا اقامت وابستگان به رزیم در کشورهای غربی است. مثلا در امریکا حتما باید تکلیف تروریستهایی مثل حسین موسویان (سفیر سابق رژیم در آلمان) روشن شود. اینها را چه کسی در دانشگاههای امریکا جای داده اند؟ باید اوراق و اسناد بک گراند چک اینها مورد بررسی قرار گیرد. همچنین مراکز و مساجدی که مستقیما با رژیم در ارتباط دارند باید بسته شود. دانششگاههای غربی پر شده از تروریستهای وابسته به رژیم که حتی در پروژه های حساسی همچون پهپادهای پیشرفته و یا سلاح های لیزری نفوذ کرده و مشغول جمع آوری اطلاعات هستند.
اینها نمونه های عملی و منطقی درخواستهای ما باید باشد و نه بستن سفارتهای رژیم که ذاتا با سیاستهای بنیادین غرب در تعارض است.
من این مشغولیت «اپوزیسیون» با خودش را درک میکنم، ولی خیلی نگران نباشید: حداقل در آلمان کسانی که سیاست تحریم رژیم را پیش میبرند خود دولت و وزارت خارجه را در دست دارند! تمام توان تخصصی وزارتخانه ها در اختیار آنهاست. جالب اینجاست که با نفوذترین مقامات دولت سابق هم آنها را پشتیبانی و تشویق میکنند.
گیر کار غرب، اپوزیسیون، و مردم ایران چیز دیگری است: چنین رژیمی فقط با جنگ (داخلی یا خارجی) میرود، جز این هر کاری بکنیم بیشتر جنبه سمبولیک دارد. جنگ پیشدستانه هم اینها نه میخواهند و نه نمیتوانند شروع کنند، اصلا طبق قانون اساسیشان ممنوع است.
خوش شانسی ما اینجاست که این رژیم فقط دشمن ما نیست بلکه دشمن جهان غرب هم هست و شتر خطر این رژیم روزی جلوی خانه آنها هم خواهد نشست.
تاکنون حداقل ۲ بار کشورهای اروپایی سفرای خود را از جمهوری اسلامی فراخوانده اند در قضیه دادگاه میکونوس و حمله به سفارت انگلیس، که هر دو بار جمهوری اسلامی با دستپاچگی درخواستهای آنها را برآورده کرده است.
چون میداند که روابط با اروپا چقدر برای رژیم جمهوری اسلامی حیاتی است.
اروپا شاهرگ حیاتی روابط جمهوری اسلامی با غرب و اروپا و امریکا است و اگر قطع شود هم قشر خاکستری از داخل بر علیه رژیم شورش خواهند کرد و هم وضعیت متزلزل رژیم فروخواهد ریخت.