فریاد «رضا شاه، روحت شاد» چو شمشیر داموکلس بالای سر نظام!
آن جنون زدگانی که با شکم های فربه و سیبیل های استالینی و اراده ای آهنین ، در راه برپایی حکومت جمهوری اسلامی _ با فریاد «خمینی عزیزم، بگو تا خون بریزم»_ خیابان های ایران را فتح کردند و فریاد مرگ بر شاهشان گوش فلک را کر کرده بود، در بهترین حالت افرادی بودند نا آگاه و در بدترین حالت فرصت طلبانی بودند بودند از قماش بنی صدرها و یزدی ها و قطب زاده ها که تنها دستاورد انقلابشان، ویرانی یک «ایران» بود و بس!
آنچه معترضان نسل امروز را از معترضان نسل سرشکسته ۵۷ تی جدا میکند، اهداف و شعارهایی است که مردم سر میدهند. انقلاب ۵۷ یک انقلاب کمونیستی _ اسلامی بود که ریشه اش باز میگردد به خرداد ۱۳۴۲، یعنی درست جایی که نیروهای طرفدار ارتجاع سرخ و سیاه، اولین تظاهرات اعتراضی را بر علیه اهداف مترقی «انقلاب سپید» شاه و ملت به راه انداختند.
در خرداد ۱۳۴۲ ما شاهد ظهور مردان مسلمانی هستیم که از وحشت دادن «حق رای» به زنان توسط شاه، برای پاسداری از بیضه های اسلام و «مشروعه» ای که پس از انقلاب «مشروطه» دستهای ناپاکش کوتاه شده بود، به خیابان ها ریختند و مردم را برای اولین بار با نام «خمینی» آشنا کردند.
ما در خرداد ۱۳۴۲ بر خلاف دروغی که انقلابیون ۵۷ تی میبافند و ریشه های انقلاب ۵۷ را به ماجراهای ۲۸ مرداد ربط میدهند، با جماعتی طرف هستیم که از ورود زنان به عرصه های اجتماعی و خارج شدن از «آشپزخانه» به وحشت افتاده اند و در اصل نگران محدود شدن قدرتشان در جامعه مردسالار آن دوران هستند.
امروز اگر به عکس های انقلاب ۵۷ خوب نگاه کنید، خواهید دید که هیچ جا صحبت از شعارهای حقوقی بشری نیست. به جز شعار «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» که یک شعار کلی بود و سازندگانش نه معنی «استقلال» را میدانستند و نه معنی «آزادی» را، اکثر تصاویر و پلاکاردها ی مخالفان شاه تنها مربوط به دفاع از اسلام و تبعیت از «خمینی» است و توگویی این زامبی ها اصلا «ایرانی» نیستند.
هر جا که انقلابیون ۵۷ ادعا میکنند برای «دموکراسی» و «حقوق بشر» انقلاب کرده اند، میزان را «دکتر بختیار» اعلام کنید! طرفداران دموکراسی و حقوق بشر در ایران آن زمان، همان عده انگشت شماری بودند که از «بختیار» حمایت کردند؛ گر نه در آن دوران وحشتناک اکثریت جامعه به دنبال بازیابی قدرت تضعیف شده «اسلام» بودند و ناراضی از سرعت «تجدد» و غربگرایی پهلوی ها، امامشان را برای برپایی جمهوری آرمانی مد نظرشان فریاد میزدند و انصافا هم «امام»خوب جواب طرفدارانش را داد!
افرادی که مشروب فروشی ها را پس از پیروزی انقلابشان آتش زدند و میخانه ها را بستند و با شعار یا «روسری» یا «توسری» حجاب اسلامی را به زنان تحمیل کردند و هر چه را که رنگ و بوی ملی و «ایرانی» داشت _ از سرود «ای ایران» بگیرید، تا پرچم شیر و خورشید _ همه را ممنوع اعلام کردند، چگونه پس از گذشت ۴۰ سال از این انقلاب سیاه و شکست خورده، هنوز این انقلاب را انقلابی «مترقی» با اهداف آزادیخواهانه معرفی میکنند!؟
کسانی که زیر عبای خمینی خزیدند و ارتش تسلیم شده به فریب میخکها را آنگونه بیرحمانه سلاخی کردند و بر پیشانی زنان پونز زدند و در زندان ها زن حامله اعدام اعدام کردند و به دختربچه های ۱۲ ساله تجاوز کردند، چگونه میتوانند ادعا کنند تنها به دلیل دیکتاتوری شاه انقلاب کردند و آزادی خواه هستند!؟
اگر مشکل انقلابیون ۵۷ تنها خود رایی شاه و جنایات منتسب به «ساواک» بود، پس چگونه پس از به قدرت رسیدن دکتر بختیاری که هم ساواک را منحل و هم شاه را هم به خارج از کشور فرستاده بود، ملی نماهای جبهه مثلا ملی! پشت «دکتر بختیار» را خالی کردند و بجایش برای «خمینی» جنایتکار «بشارت نامه» نوشتند!؟ نگویید دیگر دیر شده بود! چه دیر شده بود!؟ دموکراسی که بختیار اجرا کرده بود و نویدبخش رهایی ایران بود، یا آمدن امام جنایت و اعدام!؟
مگر میشود آدمی «ملی» باشد و رهبرش «خمینی» بشود!؟
مشتی تروریست بی وطن که با وعده آب و برق مجانی اذهان را تهی از اندیشیدن کردند، با هزار ادعا و وعده و بشارت های دروغین، در حالی پیروزی اهریمن خمینی بر آخرین پادشاه ایران را به رفتن «دیو» و آمدن «فرشته» تعبیر کردند که نه معنای «دیو» را میدانستند و نه جز «عزراییل» هندی زاده، فرشته دیگری را میشناختند!
مشتی جوجه چریک پر از عقده، مشتی قداره کش کلاه مخملی، مشتی آخوند زاده کراواتی فرنگ دیده و خلاصه مشتی مشتاقان چادر و چاقچور، چنان سرخوش از سقوط شاه بودند که تو گویی تنها مانع پیشرفت، همین «شاه» بود و تا پیش از بهمن فاجعه آمیز ۵۷، ما در جهنم بودیم و اکنون وقت بهشت را تجربه کردن است.
پس از پیروزی خمینی و وارثان تفکر شیخ فضل الله نوری ، حباب خوش خیالی های ملت خیلی زودتر از آنچه که فکر میکردند، بر صورتشان ترکید. از همان روزی که خمینی ملعون با وعده آب و برق ومسکن مجانی، دل ملت «مفت بر» را ربود، و تا امروز که ۴۰ سال از آن روزگاران میبرد، تنها چیزی که ارزان و مفت شد، جان آدمیزاد بود.
از پشت بام مدرسه رفاه تا خاوران، از خاوران تا قطعه شهدا، از قطعه شهدا تا خانه سعید زینالی همچنان مفقود الاثر، از خانه سعید زینالی تا آرامگاه «ندا»، از آرامگاه ندا تا آرامگاه جان باختگان دی ماه ۹۶، از لرستان تا تهران، از تهران تا شادگان و از شادگان تا اصفهان،در این چهل سال چه جانهایی که پرپر نشد و چه دریای خونی که «اسلام عزیز» به راه نیانداخت!
عمری گذشت وچندین نسل باید به خاک سیاه مینشستند، تا ما وارثان بخت برگشته ارثیه شوم انقلاب ، با فریاد «رضا شاه، روحت شاد» از انقلاب و جمهوری جنایتش برائت جوییم تا شاید، تا شاید، لطف تاریخ شامل حالمان شود و رضایی دیگر از خاندان «پهلوی»، ناجی ایران شود.
جماعت، میشنوید!؟
این ناقوس مرگ یک انقلاب است!
اصلاح طلب، اصول گرا، دیگه تمومه ماجرا
رضا شاه، روحت شاد
اگر در انقلاب ۵۷ امثال یاسر عرفات ها در کنار خمینی و سید احمد و یزدی ها و بنی صدرها سقوط «ایرانیت» را جشن گرفتند اما امروز نسل فرزندان آگاه آن پدران و مادران نا آگاه، با فریاد :
نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران
دارند رستاخیز هویت فراموش شده ایرانی را به همگان اعلام میکنند.
رضا شاه، روحت شاد، تنها یک شعار ساده نیست؛ در پس این شعار، یک دنیا حرف ناگفته پنهان است….
این ادامه یک انقلاب است.
انقلاب مشروطه!
مشروطه راه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به مشروعیت
ازهاری بیچارهای، ای سگ چارستاره، باز هم بگو نواره، نوار که پا نداره[۳]
نه شریفی نه امامی بلکه یک خر تمامی[۴]
ما میگیم شاه نمیخوایم، نخستوزیر عوض میشه! ما میگیم خر نمیخوایم، پالون خر عوض میشه! نه شاه میخوایم نه شاپور، لعنت به هرچی مزدور!
نصرُ منالله و فتحٌ قریب، مرگ بر این سلطنت پرفریب[۵](نمونه دیگر: مرگ بر این دولت مردم فریب[۶])
زیر بار ستم نمیکنیم زندگی جان فدا میکنیم در ره آزادگی / سرنگون میکنیم سلطنت پهلوی / مرگ بر شاه (۲)[۷]
نظام شاهنشاهی، عامل هر فساد است / جمهوری اسلامی، مظهر عدل و داد است[۸]
دربارهٔ روحالله خمینی ویرایش
حزب توده ایران، برنامه انقلابی آیتالله خمینی را مورد تأیید قرار میدهد[۱]
درود بر خمینی، رهبر انقلاب، مدافع استقلال، آزادی و حقوق زحمتکشان[۱]
درود بر چریکهای مسلمان و فدایی امام خمینی[۱]
درود بر خمینی / سلام بر مجاهد / درود بر خمینی / رهبر مستضعفین[۱]
درود بر خمینی رهبر ما مجاهدین[۱]
درود ما کارگران پالایشگاه تهران بر امام خمینی[۱]
کارگر، دهقان، مستضعف، رنجبر / خمینی است رهبر[۱]
ما کارگران، حکومت اسلامی به رهبری امام خمینی میخواهیم.[۱]
اللهاکبر، خمینی رهبر
اینست شعار ملی: خدا، قرآن، خمینی
با خون خود نوشتم، از جان خود گذشتم، یا مرگ یا خمینی[۵]
خمینی بتشکن / ریشهٔ شاهو بکن.
خمینی، خمینی، ای رهبر بت شکن، بر ما نظر برفکن[۶]
رهبر نهضت آزادگانست آیتالله خمینی / انقلابیترین مرد جهانست آیتالله خمینی.
رهبر نهضت ما شیعیان است آیتالله خمینی / او فرستادهٔ صاحب زمان است آیت الله خمینی
نهضت ما حسینیه، رهبر ما خمینیه[۶]
کار شاه تمام است خمینی امام است / استقلال و آزادی جمهوری اسلامی آخرین کلام است.
درود بر خمینی بتشکن / مرگ بر این یزید قانونشکن.
بیا خمینی وطن انقلابست / نقش مخالفین تو بر آبست
جان ما فدایت / همچو مصطفایت
ما همه سرباز توایم خمینی / گوش بهفرمان توایم خمینی.
یک شنبه آقا نیاد / دوشنبه انقلابست.
صل علیمحمد / رهبر ما خوش آمد.[۹]
لحظه به لحظه گویم / زیر شکنجه گویم / یا مرگ یا خمینی[۱۰]
شعارهای ضد شخص شاه ویرایش
مرگ بر شاه
ای امام زمان رحمی بهما کن، ما را از دست این جلاد رها کن.
شاه زنازادهاست، خمینی آزاده است.
شاه حرامزاده است، خمینی آزاده است.[۱۱]
ای بیشرف حیا کن سلطنت را رها کن.
بههمت تودهها، شاه تو را میکشیم.
با پتک کارگر، با داس برزگر، از ریشه برکنیم، این شاه حیلهگر.
تا مرگ شاه خائن نهضت ادامه دارد.
این شاه آمریکائی، اعدام باید گردد.
شاه جنایت میکند، کارتر حمایت میکند.[۱۲]
به کوری چشم شاه، زمستون هم بهاره (در اشاره به هوای بهاری بهمن سال ۵۷)[۱۳]
تا شاه کفن نشود، این وطن، وطن نشود
امروز هوا بارونیه، کشتن شاه قانونیه
امروز هوا ابریه، مردن شاه حتمیه
ما شیر و موز نمیخوایم، ما شاهِ دزد نمیخوایم (در مدارس)[۵]
ای شاه خائن آواره گردی / خاک وطن را ویرانه کردی / کشتی جوانان وطن آه و واویلا / کردی هزاران تن کفن آه و واویلا / مرگ بر شاه[۱۴]
شعارهای ضد فرح ویرایش
شاه جنایت میکند، جنده زیارت میکند.
فرح شورتت چه رنگه؟ کارتر میگه سهرنگه.
کارتر فرحو با نازش میخواد، شرکت نفتو جهازش میخواد.[۱۵]
فرح پاشو جا بنداز، کار جیمی رو راه بنداز[۱۶]
فری غصه نخور مملی بمیره جیمی خودش میاد تور رو میگیره[۵]
اشک چشم ما شوره، کارتر با فرح جوره[۱۷]
شعارهای ضد بختیار ویرایش
این است شعار بختیار، منقل و وافور رو بیار
بختیار، بختیار، مأمور بیاختیار، سگ جدید دربار (نسخهٔ دیگر: نوکر بیاختیار).
نه شاه میخوایم نه شاهپور، مرگ بر این دو مزدور.
کابینهٔ بختیار، توطئه آمریکاست.
بختیار شیرهکش، باید بره مراکش.
وای بهحالت بختیار، اگر امام فردا نیاد[۱۸] (نسخهٔ دیگر: اگر خمینی دیر بیاد).
بختیار تولهسگ، آقا میاد صددرصد
یک مملکت، یک دولت، آن هم بهرأی ملت[۱۹]
بختیار بختیار منقلت رو نگهدار. (در پاسخ شعاری که هواداران بختیار ساخته بودند که «بختیار بختیار سنگرتو نگهدار»)[۲۰]
فرموده خمینی برچیدن یزید است / کابینه بختیار یک حیله جدید است.[۸] [۲۱]
شاخصههای هویت ایرانی ویرایش
ایران کشور ماست، خمینی رهبر ماست
ایران ما دریای خون است، رژیم ظالم شاه سرنگون است
ایران وطن ماست، خاکش کفن ماست
ارتش ایران حسینی شده، رهبر ایران خمینی شده[۲۲]
شعارهای مربوط به ارتش ویرایش
ارتش تو یار ما باش[۱۸]
برادر ارتشی چرا برادرکشی؟[۱۸]
ارتش دنیا دشمنکش است، ارتش ایران برادرکش است
ارتش به این بیغیرتی، هرگز ندیده ملتی
به گفتهٔ خمینی، ارتش برادر ماست
ما به شما گل میدیم، شما به ما گلوله[۵]
ارتش تو بیگناهی آلت دست شاهی
ارتش تو هم با ما باش با ملت هم صدا باش / در راه حق بهپا باش با دشمن آشنا باش.
ارتش تو خون ملتی تا کی اسیر ذلتی.
سرباز برادر ماست ارتش دشمن ماست.
فرمانده ارتشی توئی که آدمکشی، سرباز زحمتکش است.
اَگه ارتش نباشه شاه بهخودش میشاشه.
گلهای ایران همه پرپر شده / ارتش ما خر بوده خرتر شده.
ارتش جنایتکار است مزدور استعمار است.
ما ارتش ملی میخوایم نه ارتش آمریکایی.[۲۳]
شعارهای مربوط به گروههای سیاسی ویرایش
تنها ره رهایی، راه مجاهدین است
درود خلق و خالق، نثار تو مجاهد
تنها ره رهایی، پیوند با فدایی
فدایی، فدایی، تو افتخار مایی
درود بر فدایی، سرچشمه رهائی[۵]
تنها ره رهایی، مسلسل مجاهد و فدایی
درود بر فدایی، رزمندهٔ نهایی[۲۴]
شعارهای تاکتیکی و تهییجی ویرایش
استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی[۱۸]
زنها به ما پیوستند، بیغیرتها نشستند
مردم چرا نشستین؟ ایران شده فلسطین
میکشم، میکشم، آنکه برادرم کشت
مردم چرا نشستین؟ نکنه که شاهپرستین؟
تنها ره سعادت: ایمان، جهاد، شهادت
برادر مجاهد، شهادتت مبارک
برادر شهیدم، راهت ادامه دارد
سکوت هر مسلمان، خیانت است به قرآن
توپ، تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد، حتی اگر شب و روز بر ما گلوله بارد[۵]
توپ، تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد، به مادرم بگویید دیگر پسر ندارد
قسم بهروح مادرم فاطمه ندارم از کشته شدن واهمه.[۲۵]
وای اگر خمینی حکم جهادم دهد / ارتش دنیا نتواند که جوابم دهد.[۲۶]
میکشم می کشم آنکه برادرم کشت.
رکس آبادان را / کتاب قرآن را / مسجد کرمان را / شاه به آتش کشید / شاه به آتش کشید[۲۷]
وای به روزی که مسلح شویم[۱۸]
شعارهای تأیید دولت بازرگان ویرایش
بازرگان، مجری حکم قرآن
سلام بر بازرگان، نخستوزیر ایران
بازرگان، بازرگان نخستوزیر مائی، بختیار، بختیار نوکر آمریکایی[۵]
بازرگان، بازرگان؛ نخست وزیر امام[۱۸]
شعارهای عامیانه و شوخی ویرایش
ما اعتراض داریم، شوهر نیاز داریم
چرا جوونا رو کشتین، ما رو بیشوهر گذاشتین[۵]
مجاهدا شعار میدن شاه بمیره ناهار میدن[۲۸]
شعرهای انقلابی ویرایش
کارگر- برزگر- رنجبر / ای کارگر، ما با هم متحد میشویم… / تا برکنیم ریشه استثمار… / درود، درود، درود … / درود بر خمینی.[۸]
اتحاد – اتحاد – اتحاد / ای ملت ما با هم متحد میشویم … / تا برکنیم ریشه استثمار… / درود، درود، درود … / درود بر خمینی.[۸]
شعارهای مربوط به کشتهشدگان ویرایش
در طلوع آزادی، جای شهدا خالی[۱۸]
برادر شهیدم راهت ادامه دارد[۶]
امشب شب آزادی است، جای شهدا خالی است[۲۹]