فرض کنیم «ترامپ» رییس جمهور میماند، آیا واقعا فکر میکنید او آمریکایی ها را به کشتن میداد که «ایرانیان» مفتی رها شوند!؟
برای من که دوره جرج بوش و رویای سرنگونی جمهوری اسلامی توسط «حمله خارجی» را به یاد دارم، دعواهای امروز طرفداران ترامپ و بایدن کوچکترین جذابیتی ندارد. من همیشه گفته ام با حمله نظامی به ایران مخالف هستم اما اگر هم کسانی مخالف نباشند، باید بدانند این موافق بودن و مخالف بودن ما هیچ تاثیری در نهادهای تصمیم گیری آمریکا ندارد.
آنها بر اساس منافع ملی خودشان تصمیم میگیرند_ درست ۱۸۰ درجه بر خلاف رفتار جمهوری اسلامی_ که پدر همه هست، به جز خود ایران! شاید همین ترجیح دادن منافع لبنان و عراق و سوریه و سومالی و یمن و فلسطین به منافع «ایران» توسط جمهوری اسلامی، باعث شده است که ما فکر کنیم کشورهای دیگر هم باید همانند دولت ما باشند و برای مثال آمریکا باید بر اساس منافع ملت ایران به جمهوری اسلامی حمله کند و ما هم آزاد شویم و برگردیم ایران و کارخانه های آبجو سازی و کاباره های رنگارنگ وخلاصه بیزینس خودمان را بزنیم و نشان دهیم «تمدن بزرگ» سراب نبوده است.
این چند سطر را برای عاشقان ترامپ مینویسم؛ پیش از ترامپ، در سالهای نه چندان دور، مردی در کاخ سفید به قدرت رسید که نامش جرج بوش بود. او بر خلاف ترامپ نه تنها لاف زن نبود، بلکه با حمله به عراق و افغانستان و برانداختن صدام حسین و طالبان، نشان داد که مرد «جنگ» است و اگر هم در میان تمام رییس جمهورهای آمریکا کسی قرار بود به ایران حمله کند، او از همه گزینه ها مناسب تر بود، اما خب در عمل دیدیم با آنکه او حکومت ملایان را در «محور شرارت» قرار داد، از جنگ بزرگ با ایران اجتناب کرد و در برانداختن طالبان از جمهوری اسلامی هم کمک گرفت!
موافقان حمله نظامی به ایران برای یک بار هم که شده بروند روی نقشه وسعت ایران را ببینند و سپس تخمین بزنند برای چنین جنگی چه هزینه هایی باید پرداخت شود! چرا باید آمریکایی ها جان هزاران نفر از سربازانشان را برای رهایی ملتی با سابقه ملت ایران، به خطر بیاندازند؟
اگر آمریکا قرار بود به جمهوری اسلامی حمله کند، بهترین زمان همان زمان جرج بوش بود؛ ترامپ یک شومن و سیاستمدار زیرک است که میخواست با تحریم ها مردم ایران را وادار کند که به خیابان ها بریزند و خودشان با پرداختن «هزینه» کشورشان را آزاد کنند، اما در عمل دیدیم که ترامپ کوچکترین شناختی از مردم نداشته است و در حالیکه دلار مرز ۳۰ را پشت سر گذاشته بود و برای فتح ۴۰ خیز برداشته بود، امت همیشه در صحنه مشغول جک سازی بودند و در عمل ثابت کردند خامنه ای جنس این ملت را خوب میشناسد که مدام دم از «مقاومت» قهرمانانه میزند!
ترامپ اگر قرار بود حمله کند، جان بولتون را اخراج نمیکرد. ترامپ اگر قرار بود حمله کند، پس از موشک پراکنی حقیرانه خامنه ای به پایگاه های آمریکایی در عراق_ و صد البته با اعلام قبلی_ خیلی راحت میتوانست جنگ را آغاز کند، که نکرد! ترامپ ۸ دوره دیگر هم سر کار بود، باز جنگ نمیکرد و نهایت عده بیشتری در ایران کارتن خواب و گور خواب و فاضلاب خواب میشدند و ملایان هم همچنان مشغول تمجید کردن از جر خوردن قهرمانانه ملت بودند.
تمام طرفداران وطنی ترامپ خیال میکنند از آنجا که ترامپ در دور دوم _ به فرض انتخاب شدنش _ چیزی برای از دست دادن نداشت، پس حمله میکرد! این دوستان یادشان رفته است که ترامپ با شعار بازگرداندن سربازان آمریکایی به خانه، پیروز شد نه با اعلان جنگ به جمهوری اسلامی….
ترامپ نهایت کاری را که یک رییس جمهور خارجی میتوانست برای مردم اسیر ایران انجام دهد، انجام داد. او با تحریم ها رژیم را ضعیف کرد اما ما یادمان میرود که این مردم ایران هستند که باید با استفاده از این همپوشانی منافع مخالفان با سیاست های آمریکای دوران ترامپ، این نظام اهریمنی را سرنگون کنند، نه ترامپ!
چه بخواهیم و نخواهیم، ملت ما در فرهنگ انتظار رشد کرده است. اعراب چنان تخم و خایه ای از این ملت در چهارده قرن پیش کشیده اند که هنوز هم که هنوز است، نتوانسته ایم این وحشت بزرگ را پشت سر بگذاریم. هر جا هم «قهرمانی» را مام میهن به میدان نبرد با اسلام فرستاد، این خود ما بودیم که او را از میان بردیم؛ از بابک و مازیار بگیرید تا برسید به نادر و رضا شاه و….
ما ملتی هستیم که پیش از اسلام منتظر سوشیانت بودیم، پس از اسلام هم منتظر مهدی! درست مانند «امید نادان» که از یک طرف بیضه های خامنه ای و سپاه را در دست دارد و از طرفی دیگر نشان فروهر بر گردنش قلاده کرده است و با آنکه عمله اسلام و نظام است، دم از ایران و ایرانشهری میزند.
این انتظار فقط مخصوص ما نیست. حتی دولتمردان حکومت اشغالگر نیز همین هستند. یک روز منتظر رفتن شاه، یک روز منتظر خمینی، یک روز منتظر خاتمی، یک روز روحانی و این روزها در نهایت حقارت، منتظر «جو بایدن» آمریکایی!
همه ما میخواهیم بدون هزینه به آرزوهایمان برسیم. میخواهیم یک حکومت فاشیستی که از قضا نگاه آخر زمانی هم دارد، بدون دادن خون و هزینه_ لابد با هشتگ _ سرنگون شود. در طرف مقابل هم میخواهند بدون تغییر سیاست ومنش، دشمنی ها تمام شود و پس از ایران و خاورمیانه، نظام کاخ سفید را حسینیه کند!
براندازی فقط دشنام دادن به موافقان نظام نیست. خبر رسانی قسمتی از مبارزه است اما همه مبارزه نیست. هر وقت اراده ای در اکثریت مردم پدیدار شد که مردم برای گرفتن وطنشان از ملایان، حاضر شوند دست به اسلحه ببرند_ و همانند طرفداران نظام که در سوریه و عراق هم میکشند و همکشته میشوند_ برای نجات وطنشان کشته شوند و بکشند، آنگاه میتوان گفت «براندازی» شروع شده است؛ گر نه اگر ۷۹ میلیون نفر هم مخالف این حکومت باشند، تا زمانیکه طرفداران حکومت اسلحه دارند و مخالفان هشتگ ، هیچ تغییری در شرایط ایجاد نخواهد شد.
رویا پردازان بدانند انقلاب شخمی ۵۷ یک انقلاب اشتباه بود که ابر و باد ومه و خورشید و شاه بیمار و … به صورت خیلی شانسی دست به دست هم دادند و ملایان بلیتشان برنده شد؛ اما، اما خوب است که ما بدانیم محال است این خر شانسی نصیب نسل دیگری بشود که با چهارتا تظاهرات و یک سینما آتش زدن، شخص اول مملکت شال وکلاه کند و با چشمانی اشکبار، تاج و تخت و کشورش را برای بار «دوم» رها کند. آخوند جبار و ددمنشی که ۳۰۰ هزار سوریه ای را برای نگاه داشتن اسد در قدرت به قتل رساند و میلیونها نفر سوری را آواره کرد، وقتی نوبت خودش برسد، صد برابر بیشتر جنایت خواهد کرد. نمونه اش کشتار آبان ۹۸ که مردم بی دفاع را با پهپاد و دوشکا به قتل رساند.
هر وقت فهمیدیم معنای «اشغال» چیست و از فاز مبارزات غیر خشونت آمیز بیرون آمدیم و همانند نظام دشمنان خویش را از هر طریق ممکن، از سر راه برداشتیم، آنگاه میتوان گفت جریانی با اسم رمز «براندازی» متولد شده است گر نه اکنون ما فقط رویاپرداز داریم و بس؛ رویا پردازانی که میخواهند بدون جنگ، قدرت را تصاحب کنند. رویاپردازانی که میخواهند هشتگ بر «گلوله» پیروز شود؛ ای وای چقدر رمانتیک!
به ای کاش هایی چو اگر شاه مانده بود و اگر آلمان در جنگ جهانی پیروز شده بود و اگر بختیار هواپیمای خمینی را زده بود و اگر پرویز ثابتی همه این اوباش را کشته بود و اگر شاه، رضا شاه بود و …، اگر «ترامپ» انتخاب شده بود را هم اضافه کنید.
حالا ایران و ایرانی به کنار، ترامپ حتی جواب حمله به آرامکو را هم نداد، در صورتی که نصفش مال خود آمریکایی هاست و آمریکا طبق قرارداد شصت ساله با عربستان موظف به دفاع بود، یعنی نه تنها به عربستان، بلکه به آمریکا هم خیانت کرد! من میتوانم تصور کنم بن سلمان چه فحشهای ناموسی به او داده… باز هم خوب شد اعراب عقلشان رسید رفتند سراغ اسراییلیها ، انها حداقل مصالح استراتژیک خودشان را تشخیص میدهند.
اینها را به حساب «سیاستمداری» ترامپ نکذارید، این روش از نظر استراتژیک حماقت مطلق است، من نمیفهمم چرا این دوستان ایرانی ما حداقل نمیخوانند امثال بولتون و ژنرال متیس چه استدلالی کرده بودند، انها که حرفشان در دفاع از ج.ا. نبود …
بعد از حمله به بهپاد امریکا، یادم هست که ترامپ جلسه مهمی در کاخ سفید با نمایندگان دمکراتها و جمهوریخواهان داشت. نمیدانم در آن جلسه چه صحبتهایی رد و بدل شد که وقتی جلسه پایان یافت، خبرنگاران به سمت نانسی پلوسی و یکی از همراهانش هجوم بردند تا آخرین خبرها را از آنها بگیرند. رهبر دمکراتها در سنا که اسمش را فراموش کردم گفت خوشبختانه موفق شدیم پرزیدنت ترامپ را متقاعد کنیم که خونسردی خودش را حفظ کند و عجولانه تصمیم نگیرد.
بعد از این ماجرا چند ماه بعد در خبرها خوانیدم که امریکا پروژه نصب سپر ضد موشکی عربستان را به پایان رسانده است.
اولا پهپاد شناسایی یک ماجرا بود، حمله به آرامکو یک ماجرای دیگر.
ثانیا تصمیم دست ترامپ بود ، چطور او در سایر موارد به پلوسی محل سگ هم نمیکذارد؟ بعد هم بولتون و دیگران که جزییات ماجرا را نوشته اند.
ملا حان، رو راست بگویم، شما دارید از واقعیت فرار میکنید…
شاید حق با شما باشد ولی ….خواهیم دید
به نظر من ترامپ آن کاری را که میتوانست برای ملت انجام داد. بقیه اش زیاده خواهی و فرهنگ «مفت بری» ما است. در مورد دور دوم هم باور کنیم نظام آماده نرمش قهرمانانه بود و ترامپ هم در پی توافقی بهتر که جای امضا اوباما امضا او باشد.
بدی تاریخ این است که با اما و اگر و ای کاش نوشته نمیشود. دوران ترامپ فرصتی طلایی بود برای ملت که استفاده کنند، آن هم به جک سازی و تو صف دلار ایستادن، تلف شد
گفتم که، ایران به کنار، لاس زدن با کره شمالی چی؟ زد و بند با طالبان چی؟ سوریه نفت ندارد به درد نمیخورد چی؟ تضعیف ناتو چی؟
برای تمام این موارد بهترین آدم ممکن (ژنرال متیس) را داشت، خودش اول کار گفت من از هر ژنرالی در ارتش پرسیدم لایقترین آدم شما کیست همه گفتند متیس، آخرش با این رفتار بچگانه او را هم وا دار به استعفا کرد
این که نمیشود بگوییم چون ما دمکراتها را نمیخواهیم هر رفتاری را در طرف دیگر تحمل میکتیم، این میشود داستان بد و بدتر ج.ا.
این قسمت طالبان واقعا آزاردهنده بود…
حالا همه چی یک طرف. ارتباط این عکس حسن عباسی های مقیم لندن با این مطلب رو من نفهمیدم. تو امتحان انگلیسی دادی تموم شد رفت یا هنوز مونده بدی؟
🤣 😂 🤣 😂 🤣 😂 🤣 😂 🤣 😂 🤣
یه چیزی تو ذهن خودم بود، از توضیح دادنش هم عاجز هستم! نه هنوز، خیلی سخته!
ترامپ ✌ شیردل ✌ سفت و محکم سر جایش هست.
و چه خوب شد مافیا و شبکه فاسد و متقلب دموکراتها چپولها تروریستها گلوبالیستها سیاستبازان چپول رسانه های مافیایی و شرکتهای چند ملیتی افشاء شد✌
نه ترامپ و نه هیچ رئیس جمهور دیگه ای در آمریکا به ایرانی ها نه دینی دارند و نه وظیفه ای.
این مردم با اون امامشون اعضای سفارت آمریکا را گروگان گرفتند، کلی آمریکایی تا حالا کشته اند یا زندانی کرده اند و ۴۲ ساله که می گن مرگ بر امریکا. بچه که تازه زبون باز می کنه اول می گه مرگ بر امریکا بعد می گه مامان.
این مردم به جز آتیش زدن پرچم آمریکا چه لطفی به آمریکا کرده اند که انتظار دارند این کشور صدها بیلیون دلار خرج کنه، جون سربازای خودش را به خطر بیاندازه تا حکومتی را که مردم با انقلابشون آوردند سر کار از کار بیاندازه؟
مگر این آمریکایی ها بودند که انقلاب کردند یا عکس امام عزیزشان را در ماه دیدند؟ مگر هر هر چی آدم حسابی زمان شاه بود همه غرب زده و نوکر استعمار و امپریالیسم نبودند؟ حالا چرا کله پا کردن این رژیم ضد امپریالیستی افتاده گردن آمریکا؟
این رژیم را مردم دین دار و انقلابی آوردند سر کار همون مردم هم باید یا اینا را کله پا کنند یا اینا مردم و کشور را کله پا و نابود خواهند کرد.
دوران چیزای مفت گذشت. به جای شاه رفت باید می گفتند دوران چیزای مفت رفت.
حالا اگر چیزی می خواهی باید براش ۳ برابر هزینه بدی. این قانون دنیای واقعی است چون اگر خیلی زرنگ و باهوش باشی یک برابرش را مالیات می بره. یک برابرش خرج خودت می شه، یک برابرش می مونه کف دستت. تازه اگر فوق العاده باهوش و خوش شانس باشی. چیز مفت مال زمان اون خدا بیامرز بود که همه مرگش را آرزو می کردند.
بعضی جاهاشو خوب گفتی بعضی جاها هم زدی خاکی.اخوی الان وضع اونجاهایی که برای براندازی سلاح برداشتند و افتادند به جون هم خیلی خوبه؟یعنی الان اوضاع لیبی و عراق و سوریه از ما بهتره؟دیگه دوره این بروسلی بازیا گذشته.اگه هشتاد سال طول بکشه تا به قولت با هشتگ بازی شرایط میلی متر میلی متر عوض بشه بهتره تا از هول حلیم افتاد توی دیگی مثل سوریه و لیبی و گیر خری بیفتیم که خر قبلی را یاد کنیم
تو ۴۲ سال گذشته با مبارزات ابرو انداختن بالا، هشتگ زدن های بی امان، یک هو نشستن تو خیابونا و دستبند سبز زدن ها؛ خدا وکیلیش؛ چند میلی متر به جلو و چند هزار سال نوری به عقب برگشته ایم تا از این راهکارهای امن ولی کاملا بی خاصیت نتیجه بیشتری ببینیم؟
هر چی تا حالا از این لوس بازی ها نتیجه دیدیم مطمئنا در ۴۲ سال آینده هم خواهیم دید. البته در آن موقع کشوری به اسم ایران وجود نخواهد داشت و چیزی جز چند تا بیابون خشک و مشتی اسکلت چیز دیگه ای اونجا نخواهد بود. ولی در پاسخ به شما:
اولا: ایران سوریه و لیبی و عراق نیست. ایران ۲۵۰۰ سال شاهنشاهی داشته و زمان شاه را حتی اونایی که ندیده اند می دانند.
دوما: تو لیبی و عراق حداقل دیکتاتورها را مثل سگ کشتند. تو ایران چی؟ این سد علی را که با تزریق خون هر هفته و دواهای سری انگلیسی و روسی تا ۲۰ سال دیگه زنده نگه می دارن و بعدش هم اگر زد زمین و مرد فرمون را می دن دست مجتبی که یکی ده برابر بدتر از خود سد علیه.
لابد تا آن موقع هم ما از یک ابرو بالا انداختن رسیده ایم به این نتیجه که باید هر دو تا ابروهامون را از حالا به بعد به عنوان اعتراض بندازیم بالا تا بسیجی از ترس سکته کنه.
این راه کار شماست نه؟
بسیار خوب و پخته بود. با همه آنچه گفتی موافقم مگر مقایسه مردم با طرقداران رژیم که آنها حاضرند بکشند و کشته شوند. مردم را نمیتوان با افراد نظامی که به منطقه جنگی فرستاده میشوند مقایسه کرد. در ایران هم اگر میبینی اینقدر هار هستند برای این است که آنها سلاح دارند و مردم دست خالی هستند. سلاح را از آنها بگیر و آنگاه حواهی دید چقدر حاضرند بکشند و کشته شوند. اینها مشتی لات و دزد و عمله جنایت هستند که بسیار ترسوتر از آن چیزی هستند که فکر میکنی. فقط امروز ریسکشان خیلی خیلی کم است. هر کدام هم که بتواند آماده فرار است.
بعضی ها از اول هم شک داشتند !?
ترامپ شیردل بیخودی قاسم سلیمانی را کتلت نکرد
“Trump:”Never bet against me
ترامپ: هرگز بر علیه من شرط نبندید●