عبدالوهاب کاظمی منشادی

عبدالوهاب کاظمی منشادی شهروند بهایی سال 1267 در منشاد یزد به دنیا امد . 7 ساله بود که مسلمانان متعصب به فتوای روحانیون پدرش و تعدادی از بهائیان را جلوی چشمش با بیل و کلنگ مثله کردند . مادرش برای امورش زبان عربی و قرآن او را پیش ملا غفور که ظاهرا روحانی شیعه و باطنا مومن به بهائیت بود میفرستد . پس از مدتی که ایمان عبدالوهاب کاظمی به بهائیت بیشتر میشود عضو محفل روحانی بهائیان در یزد میشود و هر روز برای شرکت در جلسات مسیر طولانی را طی میکند . پس از مدتی همراه با خانواده اش به حسن آباد رفسنجان میرود . سال 1347 در 80 سالگی دوباره به یزد بازمیگردد . در سفرهایی که به شهرهای مختلف داشت چندین بار مورد ضرب و شتم متعصبین مسلمان قرار گرفته و حتی یک بار مسموم شد . در دوران انقلاب 57 یک بار منزل او و سایر بهائیان شهر توسط حامیان خمینی به اتش کشیده شد و پس از انقلاب یک بار به خانه اش ریختند تا به گفته خودشان اسناد جاسوسی اش را کشف کنند و تمام کتابها و نوشته هایش را ضبط کردند و با خود بردند . بار دیگر عبدالوهاب کاظمی را بازداشت کردند و پس از مدتی در پنجاه کیلومتری منشاد بدون وسیله رها کردند و موقعی که با پای پیاده قصد بازگشت به منزل را داشت بازداشتش کردند و اینبار به اتهام جاسوسی به اعدام محکوم شد . در دادگاه عبدالوهاب به قاضی گفت من چه گناهی دارم و قاضی صراحتا اتهام او را بهائی بودن و نه جاسوس بودن توصیف کرد . سرانجام عبدالوهاب کاظمی را 17 شهریور 1359 در زندان یزد و در سن 92 سالگی اعدام کردند.

منابع: https://shohada-iran.blogspot.com/2013/01/blog-post.html