صدای پای جنگ
رژیم اسلامی به پایان خویش نزدیک میشود و به نظر می آید که همه زمینه ها برای جنگ و دخالت خارجی نیز مهیا شده. اگر امریکا و یا کشوری دبگر خیال حمله به ایران را داشته باشد موقعیتی از این بهتر به دست نخواهد آورد. رژیم دچار بحرانهای اقتصادی و سیاسی است و نزد مردم ایران و مردم منطقه و کشورهای منطقه منفور است و پایگاهی ندارد. پایگاه سنتی خویش یعنی اقشار مذهبی کم درآمد را به دشمنان خویش تبدیل کرده و از درون نیز دچار فساد و اختلاف است. نیروهای نظامی آن دچار ریزش شده و این گروه نیز به دلیل مشکلات مالی و کاهش سطح زندگی دل خوشی از رژیم ندارد. این رژیم فاسد و مافیائی ضعیف توان هیچ جنگی را نخواهد داشت.
سخنان امروز ترامپ در مورد هزاران کشته در ایران و نقش ناتو در مورد ایران، این ظن را تقویت میکند که ما به سوی جنگ پیش میرویم. صحنه های کشتار مردم در قیام آبان حمایت از ایران را برای چین و روسیه در جامعه بین المللی بسیار مشکل خواهد نمود. اروپائی ها پس از پیوستن نمادین شش کشور به اینستکس که تغییری در بیهودگی این ساز و کار مالی نخواهد داد حال رژیم را تهدید میکنند که مکانیسم ماشه را اجرا خواهند کرد. مخالفین ایرانی رژیم با صدای واحد و بلندتری دنیا را مخاطب قرار میدهند و نشانه ها حاکی از آن است که دنیا نیز دارد بوی مرگ را از رژیم میشنود. همین امروز ایتالیا سفر ظریف به آن کشور را ملغی کرد. رژیم نفسهای آخر را میکشد.
این را خود رژیم بهتر از هر کسی میداند و این است که سعی میکند با زور و تطمیع اتحادی در میان خودی ها بوجود بیاورد تا یا همه با هم پیروز و یا نابود شوند. خبرهائی میرسد که رژیم به مهره های خویش اجازه خروج از ایران نمیدهد. وقتی میگویند این فرماندار و آن استاندار دستور تیر داده برای این است که همه را در یک جبهه قرار داده و راه فرار برای کسی نگذارند. خامنه ای به ناگاه میگوید مستضعف یعنی پولدار و بسیجی ها و دیگر نیروهای رژیم را تطمیع میکند که همه چیز مال شما است و شما وارث همه چیز هستید. برای این ثروتها بجنگید و بکشید.
رژیم راه مقابله را در پیش گرفته و به نظر می آید که ایران آبستن صحنه های خونینی در آینده نزدیک خواهد بود. مردم درون ایران از خشم به خود میپیچند و خود را برای حملات مسلحانه به رژیم آماده میکنند. درصورت حمله خارجی هیچ راه فرای برای رژیم و آدمکشانش باز نخواهد بود و یا به دست مردم در ایران و یا به دست مردم منطقه در صورت گریز به آن کشورها کشته خواهند شد. پیشبینی این که ایران در پس یک حمله خارجی چه سرنوشتی بیابد بسیار مشکل است اما در این که به نابودی کامل رژیم و طرفدارانش خواهد انجامید نمیتوان شک کرد.
به هر حال شتر سواری دولا دولا ندارد.
آخوندها فقط با جنگ می روند چون آخوندها ول بکن قدرت و اختلاس و زندگی اشرافی فعلی نیستند. این جنگ مسلحانه یا داخلی است یا خارجی ولی بدون زور تفنگ آخوندها از جایشان جم نمی خورند.
یک لحظه دنیا را از دید آنها ببینید تا متوجه شوید چرا آخوندها ول بکن نیستند.
آنها ۱۴۰۰ سال برای این ثروت بادآورده صبر کرده اند. آنها قبل از ۵۷ اکثرا شبها گرسنه می خوابیدند ولی الان در کاخهایی زندگی می کنند که هیچ شاه و اشراف زاده ای زندگی نمی کند. یک آخوند دوزاری که قبل از ۵۷ باید تنبان حسین را دو بار سرش عمامه می کرد تا ۵ تا یک تومنی بگیرد الان زیر قراردادهای بیلیونی نفتی را امضا می کند و نفت را هر قیمتی خواست می فروشد و پولش را هر کجا خواست می گذارد چنانچه بنیاد علوی یعنی حساب خامنه ای ۲۰ درصد آنرا برمی دارد و هرگز وارد ایران نمی شود.
اگر هر کسی نداند آخوندها بهتر از همه می دانند این مذهب سراسر شرارت چیست و خوب می دانند اگر شخص محمد هم چنین فرصتی گیرش آمده بود از آنها کمتر غارت و کشتار نمی کرد.
یک شاه راحت شاهی را ول می کند چون نمی داند فقر و گرسنگی یعنی چی ولی یک آخوندی که همیشه گرسنه بوده هرگز شاهی را ول نمی کند تا برگردد به آن زندگی سگی که مردن صد بار بهتر است مخصوصا وقتی که همه این غلامان عرب از ایران و نژاد ایرانی متنفرند و الان فرصت دارند این کشور را شخم بزنند و هستی و نیستی اش را به تاراج ببرند. این انتقام آخوند و اسلام از ایران و پارسیان است تا همه انها را به خواری و بردگی بکشد.
درست میگوئید، این گروه مافیائی به سادگی ول کن نیست. مثل گانگسترها که برای یک چمدان پول تا آخرین فشنگ میمیرند تا یا کشته شوند و یا ثروتمند، این گداها هم برای ثروت ایران تا آخر میجنگند، هر چند خیلی هاشان هم سعی میکنند در بروند. مشکل دیگر اینها اینجا است که جائی برای رفتن ندارند. بی شک مدارک جنایت بر علیه بشریت در مورد هر کدام به وفور یافت میشود. نزد مردم نیز منفور هستند.
اگر تا یک سال پیش این احتمال وجود داشت که مردم در صورت جنگ دور حکومت را بگیرند، حال این امکان وجود ندارد و دشمنان خارجی رژیم مثل امریکا نیز این را بخوبی میدانند. از همین حالا برخی از درون کشور اعلام میکنند که اگر یک نیروی خارجی به رژِیم حمله کند آنها همراه آن نیرو با رژیم خواهند جنگید.