شرم ایرانی بودن
باید اعتراف کنم که اوقاتی وجود دارد که از ایرانی بودن خویش شرمنده میشوم. از رفتار این ملتی که این بخت بد را داشتم که در میان آنها بدنیا بیایم حالت استفراغ به من دست میدهد. باز اوقاتی هست که سراپا غرور و پر از خوشبینی میشوم. رابطه من و ایران یک رابطه عشق و نفرت است. گاه دوست دارم این نفرت بر عشق بچربد و بگویم گور بابای این مردم هر چه سرشان می آید حقشان است. مصاحبه جمشید چالنگی با مهرزاد زارعی یکی از آن مواقعی بود که آن نفرت بر عشق پیروز شد و گفتم خاک بر سرتان که باید بدتر از این به سرتان بیاید.
معمولا این خشم را پنهان میکنم و کاستی های این مردم را پای نادانی و جهالت و پرورش سنتی و این گونه میگذارم اما باید با حقیقت روبرو شد و گفت اکثریت این ملت مردمانی پست و حقیر هستند. اگر کسی بخواهد روی این مردم حساب باز کند سرنوشتی بجز وازدگی و سرنوشت صادق هدایت نخواهد داشت.
دلیل خشم و ناامیدی امشب من در این مصاحبه است. آقای مهرزاد زارعی خونخواه و دادخواه پسرش آراد است و هرگز در درخواست خویش برای محاکمه عاملان جنایت انهدام هواپیمای اوکراینی سکوت نکرده است. او در این مصاحبه میگوید که آنها پرونده ای برای محاکمه جمهوری اسلامی در کانادا گشوده اند. در میان سرنشینان هواپیما که اکثرا ایرانیان ساکن کانادا بودند 55 تبعه کانادا و 35 مقیم کانادا وجود داشتند. حالا فکر میکنید چند نفر در آن پرونده دادخواه هستند؟ 5 نفر. فقط 5 نفر. او میگوید میداند که بعضی ها در ایران کار میکنند و یا به رژیم وابستگی دارند و یا از رژیم منتفع میشوند و میترسند که دادخواه خون عزیزانشان شوند.
این بزدلی و بی حمیتی و بی غیرتی این افرادی که خون عزیزانشان هم فدای منافع مادی میکنند دیگر نه نادانی، نه فقر و نه هیچ چیز دیگر است. رذالت و بی غیرتی است. من سالها در غرب زندگی کرده ام و میدانم که هیچ کس در غرب گرسنه نمیماند و هر کس با کمی تلاش میتواند زندگی مناسبی داشته باشد. خطری هم آنها را تهدید نمیکند و چه بسا که 5 خانواده با غیرت نشان داده اند که خطر را هم به جان میخرند و بی غیرتی و سکوت را پیشه نمیکنند. این بی غیرتها در ایران منافع دارند، رانت دارند و حاضر نیستند از آن ثروت مفتی که از رژیم بهشان میرسد دست بکشند و ما غصه میخوریم که چرا عزیزان اینها را کشته اند. برخی املاک و مستغلات دارند اما حتی حاضر نیستند اینها را فروخته و ثروت را خارج کرده و دادخواه شوند. کدام ملتی این همه بی غیرت دارد؟ آیا این راست نیست که هر ملتی حکومتی را دارد که لایق آن است؟ ما با چه روئی و به چه حقی از دولت کانادا انتقاد کنیم که چرا منافع را بر عدالت ترجیح میدهد وقتی افرادی که عزیزشان را کشته اند منافع را مقدم بر شرف میکنند؟ دولت کانادا هم البته نگاه به اینها میکند و تصمیم میگیرد که کاسه داغتر از آش نباشد.
به دور و بر خودتان هم که نگاه کنید همین است. چند تا از دوستان و افرادی که میشناسید حاضرند گردنشان را راست بگیرند و از رفتن به ایران و تظاهر دست بردارند؟ هر کدام از این خلق پر شکایت گریان هم که ببینی برایت ناله میکند و جنایات و دزدی های رژیم را یک به یک برایت میشمرد و اما اگر منفعتی داشته باشد برای همین رژیم تا کمر خم میشود. اگر فردا بتواند یک معامله فروش چماق به رژیم را جوش بدهد وسود خوبی گیرش بیاید حتما این کار را میکند.
بهتر است بیش از این چیزی ننویسم و با همین یکی دو جمله تمام کنم. ای ملت پول همه چیز نیست. شرافت و گردن فرازی و آزادگی مهمتر است. دست از این ذلت و پستی و حقارت و طمع و پول پرستی بردارید تا شما نیز تبدیل به یک ملت خوشبخت و مردمی قابل احترام شوید.
خیلی جای تاسف دارد.
اینها حتی عزیزانشان را فدای منافع شخصی و چند سال زندگی ذلت بار می کنند
تلفات تصادفات رانندگی، آلودگی هوا، بی آبی، پرونده های دادگاهها و اقتصاد خراب، بیکاری و … همه به هم مربوط بوده و در کل نتیجه انحطاط اخلاقی و دروغ و عدم تعهد به قول و قرارداد و ترویج خرافات مسخره است که آخرش انقراض و نابودی است●
رژیم هم ماحصل اینهاست، مگر اینکه ما مردم ثابت کنیم که اینگونه نیستیم و این را نمی خواهیم●
یک نکته ای در خود «غرب مادی» وجود دارد که درجوامعی مانند ایران درک نشده است: «منافع» فقط پول نیست، هیچ چیز جای «رضایت از خود» را نمیگیرد. یک کسی که فکر و ذکرش پول است به باور من باید آدم بی مایه ای باشد.
کاملا موافقم و برای همین است که جوامع غرب بسیار سالمتر هستند. من فکر میکنم حالا میتوانم همه آنچه باعث انحطاط و شکست جامعه ما شده در دو کلمه خلاصه کنم: “ذلت پذیری”. شاید حتی این قربانی نموذن همه چیز برای مال اندوزی و فخر فروشی به مال و دارائی برای جبران آن حس تحقیر و ذلت است که حکومت استبدادی به اینها تحمیل میکند. پس از سالها زندگی در انگلیس میتوانم به جرات بگویم که این مردم ذلت پذیر نیستند و با روحیاتی که از آنها شناخته ام امکان ندارد کسی بتواند آنها را مانند مردم ایران آنقدر تحقیر کند.
میهنی داریم در عین خلا
ما در او همچون حسین در کربلا
به اعتقاد من بزرگترین جنایتی که رژیم جمهوری اسلامی مرتکب شده الوده کردن فرهنگ ایرانیان به فساد و دروغ و دزدی و بی شرمی است. اگر چه فرهنگ ایرانی قبل از انقلاب هم در طول هزار و چهار صد سالی که این کشور مورد هجوم بر بر ها بوده کم کم به قهقرا می رفت مثولی سرعت افول ان در چهل سال گذشته بسیار زیاد بوده. اینست که منافع فردی در فرهنگ ایرانیان بالاترین ارزش را یافته. چگونه است که استاد دانشگاهی در امریکا که زندگی مرفهی دارد برای چند دلار بیشتر که از حکومت اسلامی میرسد حاضر به هرگونه دیوسی میشود؟
کافر گرامی دم شما گرم. حرف دل ما را زدی.
نوشته شما ثابت کرد شما هم واقع بین هستید، هم شجاعید و هم پیشرفته چون بدون خود انتقادی هرگز تغییر تولید نمی شود.
به نظر می آید بدترین انتخاب در ایران قهرمان شدن است چون این ملت قهرمان خود را حتی ۳ روز به خاطر نخواهند آورد ولی دشمنان خود را هزاران سال می پرستند. همین علی و فاطی و حسین و رضا کفتر باز تو مشهد چی بودند؟ دوست ایران یا دشمن ایران؟ اصلا برید یک عرب پیدا کنید که دوست ایران و ایرانی باشد. مطمئن باشید پیدا نخواهید کرد مگر رژیم ایران سبیلش را چرب کند.
مردم ایران کلا مردمی با فقر فرهنگی شدید هستند. شاید میزان IQ اینجا دخیل باشد ولی کلا این مردم به خاطر تربیت و آموزش غلط اعتماد به نفس ندارند. آنها هزاران سال توسط مغول و عرب چپ و راست شده اند چاپلوسی توی DNA آنها حل شده چون تنها راه زنده ماندن بوده و هنوز هم هست. مردم ایران در چند هزار سال تاریخ هرگز نفهمیده اند آزادی و استقلال فکری و مالی یعنی چی. همه می گن دموکراسی ولی باور بفرمایید 99% آنها حتی آنهایی که در خارج سالها زندگی کرده اند اصلا نمی دانند مفهوم عملی و فرهنگی دمکراسی چیست.
ما کلا مردمی هستیم که از دنیا بسیار بسیار عقب مانده ایم. قبلا اسلام عزیز وجود تهی ما را پر می کرد. الان پول جای آن را گرفته. فکر می کنیم پول بیشتر امنیت می آورد و امنیت بیشتر یعنی خوشبختی بیشتر.
کلا مردمی هستیم که معنی لغات را نمی فهمیم و معمولا همه چیز را با همه چیز قاطی می کنیم مثلا دشمن را به جای دوست تصور می کنیم و سر بهترین دوست های خود را می بریم. هر کس به ما محبت کرد او را ضعیف حساب کرده و از خود پایین تر می بینیم. دلیل همه این رفتارهای غیر عادی اینست که مفاهیم و معنی لغات را نمی دانیم و در زندگی روزمره به کار نمی بریم. اقیانوسی هستیم از احساسات پوچ به عمق یک میلی متر چون از یک لحظه به لحظه دیگر قادر هستیم 180 درجه تغییر مسیر بدهیم.
به نظر می آید مشکل مشکل IQ و عقب ماندگی فرهنگی است ولی تغییر این بیش از 100 سال کار دارد اگر تازه امکان داشته باشد که اصلا معلوم نیست.
این رژیم بیشترین شباهت و مطابقت را با ذات ایرانی دارد. حکومتی دزد، دروغگو، بی رحم، مادی، خائن و چاپلوس. اگر این رژیم فقط به اندازه قوت روزانه این مردم بهشان می داد می توانست هزاران سال بر این مردم حکومت کند چون جنسش از جنس همین مردم است. نامتجانس ترین نوع حکومت با جنس و ذات ایرانی حکومتی مدرن و پیش رو مثل حکومت پهلوی هاست. اگر بخواهید این مردم را مدرن کنید و به آنها رفاه، عدالت و احترام ببخشید 70 نسلتان را روی هم می ریزند چون ایرانی وقتی انقلاب می کند که نتواند دروغ بگوید، حق یکی دیگر را بخورد و مهم تر از هر چیز دیگری دزدی نکند.
اگر بخواهید جلوی دزدی و دروغ این مردم را بگیرید مطمئن باشید سرتان بالای دار خواهد رفت و این مردم بهتان رحم نخواهند کرد.
نق زدن سطحی این مردم شکوه از دردی است که همه شان هم ازش لذت می برند و هم یک جوری ازش نفع مادی می گیرند. باور نکنید. حرف ایرانی را ۳ بار باید چک کرد چون مطمئنا دروغ می گوید.
فانوس جان درد هر دوی ما یکی است و به یک میزان از فرهنگ منحط و حقارت و زبونی که در جاکعه گسترش یافته دلخور هستیم و بی شک مشکل عمده نفاط ضعف در فرهنگ ما است اما چهل سال بدآموزی رژیم را هم نیمتوان کم حساب کرد. برای مثال من زمانی که در زمان چهلوی به دبستان میرفتم به ما عشق به ایران و غرور ملی و این چیزها را می آموختند. به این بچه های بار آمده در زمان آخوندی چه می آموزند بجز گریه و نوحه و خود حقیر بینی در برایر خدا و پیغنبر و امام و معصوم و سید و هر کثافت دیگر. چگونه زنی که از لحظه تولد تحقیر شده آن حس تحقیر را به فرزندش منتقل نمیکند؟