روند نزولی کیفیت سیاستمداران
اگر به سیاستمداران پیشین در عرصه جهانی نگاهی بیاندازیم و آنها را با سیاستمداران حال حاضر مقایسه کنیم می بینیم که در گذشته ، سیاستمداران اکثرا افرادی خلاق، باکیفیت و تاثیرگذار بودند. مثلا شما مارشال دوگل در فرانسه را با امانوئل مکرون ریقو مقایسه کنید، مارگارت تاچر را با همین بوریس جانسون بی خاصیت مقایسه کنید، در خاورمیانه انورسادات و محمد رضا شاه را با رهبران فعلی این کشورها مقایسه کنید، تقریبا در همه جا می بینید آدمهای بااستعداد و تاریخ ساز قدیمی جای خود را به مشتی سیاستمدار بی خاصیت اما مردم فریب داده اند.
بنظر شما دلیل یا دلائل این کاهش کیفیت سیاستمداران چیست؟
بنظر من یکی از دلائل این وضعیت، نحوه به قدرت رسیدن افراد در عرصه سیاسی است. در قدیم، زمامداران اکثرا و نه همه، از مراحل پایین شروع میکردند و بالا می آمدند و در این بالا آمدن و سپری کردن مراحل رشد و ترقی، فقط افراد خاص و استثنایی موفق میشدند تا حریفان خود را کنار بزنند. مثلا چرچیل را ببینید. از پایین شروع کرد. حتی هیتلر هم از رده های پایین ارتش شروع کرد و به بالا آمد.
رضا شاه خودمان را ببینید، هزاران نفر همتای او سرباز و یا قزاق بودند اما فقط یکنفر مثل او بود که با لیاقت توانست سردار سپه شود یعنی استعداد، کاردانی و لیاقتش باعث ترقی و رشد او به عرصه بالای زمامداری و سیاست شد و نه تبلیغات رسانه ها.
حالا شما مقایسه بکنید با رهبران سیاسی خیلی از کشورهای جهان که رسانه های آزاد دارند و افراد از طریق انتخابات برگزیده میشوند. اکثر این افراد نه بخاطر استعداد خارق العاده شان و یا لیاقت و کاردانی بینظرشان رشد می کنند بلکه ورودشان به عرصه سیاسی و مدیریت کلان اجرایی و تصمیم گیری مدیون رسانه ها و تبلیغات آنهاست.
قبلا در کانادا ما نخست وزیران بسیار لایقی داشتیم که هریک به سهم خود برای این کشور پهناور اقدامات مهمی را انجام دادند و زیرساختهای باارزشی را در کانادا بنیان نهادند بطوریکه بدون آنها هرگز کانادا، کشوری پیشرفته نمیشد. اما بیایید نگاهی به نخست وزیر کنونی کانادا بیاندازید.
یک معلم مدرسه ابتدایی که کارش در مدرسه فعالیتهای غیردرسی دانش آموزان بوده ( سرودخوانی در جشن ها، تاتر و کاردستی و گردش و…) ، فقط بخاطر اینکه پدرش در سالهای دور نخست وزیر بوده با حمایت و تبلیغات رسانه ها و وعده انتخاباتی آزاد کردن مصرف ماریجوانا یک دفعه از کار در مدرسه ابتدایی به نخست وزیری کانادا جهش کرد.
خب، با این وضعیت شما انتظار دارید چنین فرد بی مایه ای چه تصمیماتی در زمینه های مهم اقتصادی و سیاسی و اجتماعی بگیرد؟ او هر روز خرابکاری می کند و برای اینکه همان رسانه ها خرابکاری هایش را بپوشانند مجبور میشود به آنها باج دهد و آنها را نیز آلوده کند. این است که می بینیم رهبران سیاسی جهان عمدتا افرادی بی مایه اما بشدت فریبکار مشوند.
در امریکا وضعیت وحشتناک تر است. باراک اوباما را رسانه ها فقط بخاطر اینکه او سیاه پوست است پروموت کردند و بگونه ای از او شخصیت محبوبی ساختند که در همان روزهای ابتدایی ورودش به کاخ سفید، یعنی هنوز اتاق های کاخ سفید را هم یاد نگرفته بود، به او جایزه صلح نوبل را دادند!
اوباما در طول ۸ سال بدترین تصمیمات را گرفت، نمونه اش در سوریه و کشته شدن سفیر امریکا در لیبی، اما رسانه ها همچنان خطاهایش را لاپوشانی کردند و هنوز هم می کنند.
همین سناریو را درباره ضعیف ترین و کم هوش ترین فرد زنده در تاریخ سیاسی امریکا یعنی جوبایدن کردند. جوبایدن حتی توانایی اداره یک روستا را ندارد اما همه رسانه ها محکم و استوار او را دربرگرفتند تا همه ضعفها و ناتوانایی هایش را پنهان کنند.
خب نتیجه این کار چه میشود؟ نتیجه اش این میشود که در روز روشن در انتخابات تقلب می کنند و همین جو بایدن سخنرانی می کند و میگوید: بالاخره دمکراسی پیروز شد!
یعنی خودبخود، لیاقتها و کارآیی ها جایش را به فریبکاری و حقه بازی میدهد.
چه به جا بود.
اه سرد تنها مرحم این درد اجتماعی
همه گلها گل خونه ای شدن
نتیجه اش این که
انتخاب را میگیرن و میبندند و
انتصاب را به گلوی در انتظار هلو فرو میکنند.
هر چیزی قدیمی اش خوب بود
خداهای سرمایه زمام تمام امور را به دست دارند و متاسفانه کلاهبرداری تنها راه آنها برای کسب بیشتر پول است. متاسفانه برق دلارهای باد آورده چشمان آنها را کور کرده و نمی بینند هر عملی را عکس العملی است به همان شدت ولی در جهت مخالف.
اشکال از خود مردم هم هست. به نظر می آید با گذشت زمان IQ مردم در همه جا به جای بالاتر رفتن پایین تر می رود.
مردم در هیچ کجا دیگر همبستگی و یک پارچگی که در سالهای ۶۰ و ۷۰ میلادی داشتند را ندارند و هر کس فقط به فکر خویش است.
مردم شده اند بازیچه سیاستمدارها و صاحبان سرمایه و بدون فکر تن به بازی های آنها می دهند. مثلا چه اشکالی داشت اگر جو بایدن قرار بود کاندید بشود همه صندوق های رای را بایکوت می کردند و هیچکس رای نمی داد تا ۱% ها بفهمند مردم اینقدرها که فکر می کنند احمق نیستند.
در همه جا مردم قدرت اصلی را به دست دارند ولی در همه جا همین مردم از این قدرت زیاد استفاده نمی کنند و مثال ابری می مانند که هرگز نمی بارد و در نتیجه بود و نبودش هیچ فرقی نمی کند.
خیانت سوم را مدیا و رساناها کرده اند و رساله خود را به برق دلارها فروخته اند. مدیای فعلی شدیدا محتاج یک انقلاب است و همه دلالانی را که راس بنگاههای خبری گذاشته اند را باید ریخت بیرون و به جای دلال خبرنگار متعهد جایشان گذاشت.
حفظ دمکراسی مراقبت و هوش می خواهد. بدون آن دمکراسی به مسخره گی کشیده می شود و جای رهبران واقعی مشتی دلقک و فاحشه جلوس خواهند کرد که این اتفاق هم اکنون افتاده.
به عنوان مثال همین آقای تردو دلقکی بیش نیست که از یک طرف باج اسلامی ها را می گیرد و گله گله پاسدار و عاغازاده و دزد و جانی به کشور وارد می کند و از یک طرف لاف دمکراسی و اندیشه باز می زند. به جز آزاد کردن ماری جوانا این آقا چه گلی به سر کانادا در مدت ۸ سال زده؟ آیا مشکل کانادا فقط غیر قانونی بودن ماری جوانا بود؟
مردم باید از جاده مطیع و با ادب بودن بزنند بیرون وگرنه همین جور آهسته و چراغ خاموش یک روز از خواب بیدار می شوند و می بینند کانادا شده جمهوری اسلامی کانادا.
باید دولت و کارهایش را نقد کرد و باید برای کارهای غلط نه مودبانه بلکه محکم و واضح دلیل و توضیح خواست. پس این همه MP گردن کلفت که تبر گردن آنها را نمی زند برای چه هر روز تو دفترشان نشسته اند؟ دمکراسی با شوخی به دست نیامده که با شوخی به یک رنگ و لعاب دروغین تبدیل شود.
سوال:
شما اگر یک شرکت بزرگ داشته باشید مدیریت آنرا به چه کسی می دهید?
بایدن یا ترامپ ?
من حتی بایدن را بعنوان باغبان حیاط مان هم استخدام نمیکردم.
طرف آلزایمر داره و مشاعرش را از دست داده
یکنفر را هم باید استخدام کنم مواظبش باشد از درب حیاط نرود توی خیابان گم بشه
بایدن بهترین کاندید است تا ۴ تا صنعت باقی مانده در آمریکا را هم به چین بفروشند و تاریخ امپراطوری آمریکا را برای همیشه تمام کنند و چین را جاش بنشانند.
این نقشه بر اثر توافق بین ۱% های آمریکا با سران چین کمونیست بوجود آمده تا در قبال پول کلک آمریکا را بکنند. بایدن خرفتی است که زیر هر چیزی را امضا می کند و برای همین هم او را با تقلب گذاشتند آنجا تا کار آمریکا را یکسره کنند.
جلوی قدرت پول و نفوذ 1% ها را حتی خدا هم نمی تواند بگیرد. ترامپ سعی کرد ولی نتوانست.
فعلاً تا ۵ ژانویه و آمدن مجدد ترامپ آمادگی بدنی خود را حفظ کنید و با رامشگران و نوازندگان سرگرم باشید.
هپی یلدا و کریسمس و نیو یر
https://m.youtube.com/watch?v=F0qxiH9my90