روز به روز شعله انقلاب فروزان تر می شود
امروز رژیم منحوس اسلامی شهروندان ناراضی را در مترو به رگبار بست. کاری که فقط از عهده داعش و همذات داعش یعنی جمهوری اسلامی بر می آید. این جنایت ها هرگز کمکی به بقای این رژیم نخواهد کرد بلکه عمق نفرت هشتاد میلیون ایرانی را نسبت به این رژیم خونریز و وحشی را روز به روز بیشتر می کند.
این سرکوب ها اگر کارساز بود، بعد از سرکوب آبان ۹۸ که بزرگترین کشتار خیابانی تاریخ ایران بود، می بایست دیگر شاهد اعتراضات خیابانی نمی بودیم.
برخلاف انتظار و تصور رهبران رژیم، روز به روز ترس مردم بیشتر ریخته می شود و شعله های این انقلاب مردمی فروزان تر میشود. نتیجه هرچه باشد مسلما به نفع جنایتکاران نخواهد بود.
تعلل اروپا و انگلیس و کانادا و استرالیا و آمریکا در تحریم و قراردادن جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران در لیست تروریستی بخاطر این است که جمهوری اسلامی جنایات بیشتری را مرتکب شود و مردم خشمگین ایران برای همیشه اسلام و مسلمانان را از صحنه روزگار پاک نمایند.
اسلحه پرتاب تکه میلگرد۲-۳ سانتی یا مثلث تکه ورق فلزی،
با نوارهای لاستیکی با عرض حدود ۱/۵ سانت تیوپ لاستیک موتور (تعمیرگاههای موتور سیکلت لاستیک تویی استفاده شده دارند) میتوان با طراحی مشابه و ابتکاری بطور ساده و بی خطر نمونه سازی کرد.
https://m.aliexpress.us/item/3256802733457041.html?gatewayAdapt=gloPc2usaMsite4itemAdapt&_randl_shipto=US
TO UN US EU UK CANADA:
CONDEMNATION IS NOT ENOUGH,
SANCTION THE ISLAMIC REPUBLIC TERORIST REGIME AND IRGC AND ADD THEM TO THE TERRORIST LIST.
.
“جمهوری اسلامی ایران” یک دروغ بزرگ و خدعه و تقیه و ریای آخوندها بود، چون آخوندها ذاتاً به “ایران” و “جمهوری” اعتقادی ندارند و آنها را تنها وسیله ای برای رسیدن به اهداف و امیال خود می دانند.●
کردها در اسطورههای ایرانی …
https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85_%DA%A9%D8%B1%D8%AF
تا زمانی که جمهوری اسلامی هست،
بدبختی و بیچارگی و بیکاری و گرسنگی و فقر ادامه دارد….
“کوکتل مولوتوف”
– سلاحی که فنلاندی ها بر علیه روس های متجاوز بکار می بردند.
– بطری شیشه ای در دار پیچی + فتیله نصب شده در خارج با چسب نواری آغشته به الکل،
– اضافه کردن مایع ظرفشویی یا یونولیت به ترکیب داخل
https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D9%88%DA%A9%D8%AA%D9%84_%D9%85%D9%88%D9%84%D9%88%D8%AA%D9%81
ساعت 7.36، 26 آبان 2580؛ توی یک کوچه 6 متری با طول کمتر از 150 متر، تا جایی که تونستم بشمرم لااقل 47 گلوله گاز اشک آور انداختند. الان هوای کوچه سربی تر از آسمون شبه. گربه ها رو سیر کردم و با وجودیکه با لذت مشغول تماشای جنگ خیابونی بودن به زور به اتاقم بر گردوندم مبادا بهای اخلاقیات انسانی دامنشونو بگیره. با هفت کاره ی تایوانی در جیبم (یادگار سفرم به تایوان) و سه ابزار دی آی وای دیگه برای هدف و باوری فرسخ ها ورای اعتراض، مثل گرگی خودخواسته جدا از گله، دنبال شکار گیج و منگم می گردم. بعنوان یک شاعر هیچ نقطه ی عطفی در زندگیم بالاتر از تحقق کاری که می خوام انجام بدم و بایدم به تنهایی انجامش بدم نمی بینم. شعر خالصه. عیاشانه، قصی و بی ریاست درست مثل خود زندگی و البته که لازمه ی زندگی، تمرین دریدن.
کمی اونطرف تر از کمینگاهم که مدتها روی موقعیت استراتژیکش کار کردم – محل فرار مخفی لباس شخصی هاشون وقتی عقب نشینی می کنند – و روی گلوی معبر اصلی، دسته ای که اغلبشون زیر 25 تا 30 ساله ها هستن در حال جنگ و گریزی بلاوصف با اشغالگران ایرانند. با دست های خالی رو در روی گلوله ایستادن. کاش برای مسلح و بی رحم کردنشون ثروت و زمان و جایی امن داشتم.
با وجودیکه از دیشب دستور شلیک بی محابا دارند و می بینم که بدون مکث و مسلسل وار دارند با اسلحه و اشک آور مستقیم به جمعیت شلیک می کنند، تکنیک سیالی خیابانی خیلی عصبانی شون کرده تا جاییکه با باتوم ها از کنار ماشین و مغازه مردم که رد میشند هر چی که در مسیر موتورهاشون هست می شکنند، خسارتهایی که امشب در همین نقطه ی کوچک دیدم صدها میلیون و شاید خیلی خیلی بیشتر باشه.
فرصت فرستادن عکس ها و دیتای اگزیفشون رو حذف کردن ندارم. چون دارم بر می گردم توی بیشه ی شاعرانم.
من این شب ها رو خیلی دوست دارم. نیمی به شکار میدانی و نیمی به تغذیه ی لازم سیاستمدارن غربی با ادبیات خودشون و مابقی تا صبح سرور سازی برای حفظ ارتباط مردم با زمین آزاد.
اینجا صدای منقطع تک تیرها در شب های گذشته به صدای رگبار مسلسل و بی وقفه تبدیل شده و احتمالا دستور دارند مردم رو بصورت کور بکشند. برای امثال خودم می نویسم، کسانی که توی زندگیشون از درهایی رد شدند که دیگه بازگشتنی نیست. از نگاه اون بچه ای که معصوم مورچه های لگد شدش رو توی قوطی کبریت می گذاشت و نیمه ی راه دبستانش رو به خونه بر می گشت تا ازشون مراقبت کنه تا این نگاه مخوفی که امروز دارم، ناگزیر از عبور و نایستادن بودم اون هم از درهایی که دست هام برای گرفتن دستگیره هاشون یک روزی می لرزید. این شب ها اگر به شکار رفتید، برای آزمودن نهایت دریدن برید، بی منتی بر سر اونها که دارند با دست خالی از خفگی اشک آورها و سوزش گلوله ها می لرزند و کمی دورتر از اونها، قصابی بی مرز رو بعنوان توراهی توی جیب های ژنده ی فضیلت و رعایت انسان بگذارید. هر آسمونی، شوالیه های تاریک خودشو می خواد.
شرم و ننگ بر چپولها و کشورهای ارتجاع سرخ چین 🇨🇳 و روسیه و کره شمالی و ونزوئلا و کوبا و … که در سازمان ملل تنها حامی رژیم ارتجاع سیاه جمهوری اسلامی جنایتکار کودک کش و زن کش و انسان کش هستند.