راه بی بازگشت اعتراضات مردم ایران
از دی ماه 96 کشور ما وارد مرحله ای شد که بسیار متفاوت از اعتراضات پیشین بود. در دی ماه دو سال پیش مردم به ماهیت دروغین اصلاح طلبان و اعتدالیون پی بردند و از آنها قطع امید کردند و برای اولین بار شعار دادند: “
اصلاح طلب، اصولگرا، دیگه تمومه ماجرا”
از آن تاریخ به بعد، دو جبهه روبروی هم صف آرایی کردند: دستگاه سرکوب رژیم و اصلاح طلبان و کمونیستهای سابق و لابی های آنها در خارج کشور که خواهان استمرار این حکومت دیکتاتوری قرون وسطایی هستند از یکسو، و مردم ایران و وطن پرستان واقعی در داخل و خارج ایران در سویی دیگر.
هرچه زمان می گذرد این تقابل و این تضاد بین مردم و حاکمیت تشدید میشود. مردم ایران در کمین بودند که خشم خود را علیه این حکومت اشغالگر بروز دهند.
خوشبختانه حاکمیت ابله آخوندی با افزایش خرکی قیمت بنزین، این بهانه را بدست مردم داد تا به خیابان بیایند و خشم فرو خفته خود را عیان کنند.
خوشبختانه اعتراضاتی که در شب و روز گذشته در سراسر ایران شروع شد تفاوتهایی با اعتراضات دی ماه 96 دارد که حاکی از بلوغ جنبش آزادیخواهی مردم را میدهد که مهمترین آنها عبارتند از:
1- دامنه اعتراضات دیروز شهرهای بزرگ مثل تهران و تبریز و اصفهان و شیراز را هم گرفت. اکنون دیگر همه بافتهای اجتماعی در مقابل این حکومت نالایق قرار گرفته اند. طبقه فقیر و کم درآمد عاجز از تامین مخارج اولیه زندگی است و طبقه متوسط هم هر روز شاهد از بین رفتن قدرت خرید و کاهش دارایی هاست.
2- اعتراضات مردم رادیکال تر شده. اکنون دیگر شعارهایی مثل یا حجت ابن الحسن ریشه ظلم را بکن را از مردم نمی شنویم. مردم با صدای بلند مرگ بر خامنه ای می گویند و عکسهای او و خمینی ملعون را به آتش می کشند. حتی پرچم خرچنگ نشان جمهوری اسلامی را نیز پاره کردند و آنرا به آتش کشیدند.
3- در این اعتراضات، تسخیر پایگاه بسیج و تخریب آن و یا حمله شجاعانه جوانان شیرازی به یک کلانتری و آتش زدن آن و از بین بردن چندین بانک در شهرهای مختلف همگی گواه ان است که مردم دریافته اند این رژیم مبارزه بدون خشونت را نمی فهمد. مردم یاد گرفته اند که تنها با اهرم زور و قدرت باید با این اشغالگران جنایتکار روبرو شد.
4- همزمانی این اعتراضات با اعتراضات مردم عراق و لبنان باعث تضعیف روحیه مزدوران سرکوبگر رژیم شده. در سالهای گذشته سپاه پاسداران امکان ان را داشت که از نیروهای وحشی عراقی و لبنانی برای ترساندن مردم و کشتار آنان بهره ببرد اما اکنون آنها باید در چند جبهه مشغول باشند. ضمن اینکه اوضاع مالی نوکرانشان هم تعریفی ندارد.
5- هرچه میگذرد قدرت سرکوب رژیم در مقابل قدرت مردم تحلیل میرود. ترس از انتقام مردم مثل موریانه در ارکان نیروهای انتظامی و لباس شخصی ها افتاده و اگر مردم به اعتراضات خود ادامه بدهند سقوط رژیم حتمی است.
ملا جان من منتظرم در خارج از ایران نیز فراخوان بدهند تا صدای مردم ایران را به گوش جهانیان برسانیم. مردم ما هم باید مثل عراقی ها خیابان را خالی نکنند و شیفتی عمل کنند و در حالی که یک عده برای استراحت میروند دیگران اعتراضات را در خیابانها ادامه دهند. این جوری مردم تازه نفس باقی خواهند ماند اما نیروهای رژیم تحلیل خواهند رفت.
درست می گویید. باید ایرانیان در روز های آینده مقابل سفارتخانه ها تجمع کنند و نگذارند رژیم مردم را براحتی سرکوب کند.
مخصوصا الان که اینترنت را هم قطع کرده اند تا صدای مردم به جهان نرسد.
ملا جان,
من با جمع شدن جلوی سفارتخونه رژیم و تظاهرات خیلی موافق نیستم. یک عده میرن جلوی سفارت و کمی شعار و فحش میدن و در بهترین حالت دو تا گوجه و تخم مرغ هم به سر و کله “دیپلمات” های رژیم میزنن و ملت تو شبکه های اجتماعی کمی ارضا میشن. ولی نتیجه آنچنانی نداره به جز اینکه روحیه مزدوران خارج از کشور رو کمی تضعیف کنه. بعدش هم پلیس چند نفر از تظاهرات کنندگان رو دستگیر میکنه و اوباش رژیم هم شروع به رجز خونی میکنن و ظریف هم با اون لبخند کریه همه جا جار میزنه که: ببینید مخالفان ما چه قانون شکنانی هستند!
باید جلوی نهادهای قانونی کشور میزبان (مثل مجلس و..) تظاهرات کنیم. اینها هستند که در تصمیم گیری های سیاسی نقش دارند.
رژیم مستاصل است. سرکوبگرانش می دانند راه فرار ندارند و سر دو راهی گیر کرده اند. مردم باید خیابانها را رها نکنند و تمام نکات ایمنی مثل نقاب و چماق و وسیله دفاع با خود داشته باشند.
اگر رژیم خشونت کرد جوابشان را با دفاع بالحق از خود و دفاع از بقیه داد. نگذارید کسی را دستگیر کنند وگرنه امروز او و فردا نوبت خودت است. به آنها یورش ببرید و اسیر شدگان را فراری بدهید. مردم باید بدانند دارند با دشمنان خود و دشمنان کشورشان می جنگند. اینها نه ایرانیاند حتی اگر فارسی حرف بزنند و نه به کسی رحم می کنند. همه اینها روی هم جمعیت یک شهرستان هم نمی شود. اینها در مقابل ملت یک پشه هم نیستند. ولی از یاد نبرید اینها همانهایی هستند که در زندانها به بهترین جوانان این کشور تجاوز می کنند، زنان باردار را تیرباران می کنند، کشته شدگان را در گورهای دسته جمعی می ریزند و به آخوند امنیت می دهند تا کشور را غارت کند و اموال مردم را به فلسطین و سوریه ببخشد و خزر را به روسیه و خلیج فارس را به چین. اینها همانهایی هستند که دختر بچه های ایرانی را زیر عرب در مشهد و قم می اندازند یا برای بزمهای شیخ های عرب بعنوان فاحشه های باکره به انها می فروشند.
به بی رحمترین دشمن این آب و خاک رحم نکنید که آنها به شما هیچ رحمی نداشته اند. با مقاومت و دفاع جانانه از خود و دیگران باید ضحاک را به زیر کشید. ایران را از دشمن پس می گیریم. این بار بار آخر است.