رافت اسلامی نظام در آبان ماه ۹۸ تنها شامل حال نیکتا اسفندانی شد؛ کشتند، اما پول گلوله و پول تحویل جسد سلاخی شده را نگرفتند!
نیکتا اسفندانی در 16 نوامبر 2019 در منطقه ستارخان از سوی نیروهای امنیتی مورد هدف قرار گرفت و گلولهای مستقیما به سرش اصابت کرد. خانواده اسفندانی پس از 3 روز جستجو توانستند جسد دختر خود را پیدا کنند.
مقامات ایران به خانواده اسفندانی گفتهاند که در ازای جسد دخترشان مبلغی از آنها دریافت نخواهد شد، زیرا که او تنها 14 سال دارد و براساس قانون کودک به شمار میرود. ایران همچنین از دریافت مبلغ گلولهای که نیکتا اسفندانی با آن کشته شده، صرف نظر کرد.
براساس اخبار منتشر شده در رسانههای اجتماعی مقامات دولتی در شهرهای مختلف بابت تحویل اجساد کشتهشدگان مبالغی بین 40 تا 80 میلیون از خانوادههای آنها دریافت کرده و از آنها تعهد گرفتهاند که مراسم عزاداری برگزار نکنند.
جسد نیکتا اسفندانی در 20 نوامبر 2019 به خانواده او تحویل داده شد و در همان روز به خاک سپرده شد.
منبع : العربیه


من بعنوان یک جوان دانشجو دانشگاه تهران طرفدار نظام پادشاهی این شعر آقای نادر نادر پور خطاب به خمینی را که با صدای خود او از رادیو درفش کاویانی در دهه ۶۰ پخش می شد گوش میدادم.
ای دوزخی سرشت! اگر ظلم آسمان
میراث سرزمین مرا بر تو عرضه داشت،
در زیر آفتاب دل افروز آن دیار
دست تو، غیر دانه ی نامردمی نکاشت
وقت است تا ز کِشته، ترا باخبر کنم.
*
زان پیشتر که پیک هلاک تو در رسد ،
ای ناستوده مرد!
زان پیشتر که خون پلیدت فرو چکد
بر سنگفرشِ سرد ،
بگذار تا سرود فنای تو سر کنم :
*
در چشم من، تو باد سیاهی که ناگهان
چندین هزار برگ جوان را ربوده ای ،
یا روح ظلمتی که پس از مرگ آفتاب
چندین هزار دیده ی پر اشتیاق را
بر بامداد بسته و بر شب گشوده ای.
*
شبهای بی ستاره ، که چشمان مادران
بر گونه ، اشک ماتم فرزند رانده اند
در دیدگان سرد تو ، ای ناستوده مرد!
رحمت ندیده اند و ندامت نخوانده اند.
*
پیران مو سپید که بر تخته سنگ گور
نام جگر خراش عزیزان نوشته اند ؛
خون گریه می کنند که در رورگار تو
آن را دروده اند که هرگز نکِشته اند.
*
گر نقش شیر و صورت مهر مُنیر را
از رایتِ سه رنگ دلیران ربوده ای ،
یادش همیشه مایه ی جوش و خروش ماست
ور نام آن سخنور شهنامه گوی را
از لابلای دفتر و دیوان ربوده ای ،
تنها ، سروش اوست که در گوش هوش ماست.
*
بگذار تا که ناله ی زندانیان تو
چندان رسا شود که نگنجد به سینه ها ،
سیلاب اشک و خونِ کسان را روانه کن
تا بردَمد ز خاک ، گل سرخ کینه ها .
*
بگذار تا سپیده دم روز انتقام ،
وقتی که سر بر آوری ز خواب صبحگاه
پیر و جوان و خرد و کلان نعره برکشند
که ای دیو دل سیاه!
مرگت خجسته باد بر انبوه مرد و زن ،
نامت زدوده باد ز طومار سال و ماه ….
نادر نادرپور
نیکتا دختر ایران
پاره جگر ایرانیان رفت.
………………………….
ای داعشیان آیا می پندارید امروز چون دیروز است?
همه خرافات و مزخرفاتتان به نهر فاضلاب و تن های لش تان به زباله افتاده است …. چندان دور نیست