دورانی که سنگ روی سنگ بند نمی شود
پول های کثیفی که حکومت آخوندها در کشورهای غربی هزینه می کند در ابتدا با هدف ماله کشی بر جنایات این رژیم بود تا چهره بیرونی این حکومت ارتجاعی را در جهان موجه جلوه دهند. کاری که داعش و طالبان توانش را نداشتند.
اما نقش مخرب این پول های کثیف فراتر از ماله کشی برای این رژیم است. بزرگترین خسارتی که غربی ها دارند متحمل می شوند، آلوده کردن موسسات معتبری همچون گالوب و یا مراکز تحقیقاتی و دانشگاهی و حتی حقوق بشری است. در دورانی نه چندان دور اظهارات مقامات این مراکز ارزشمند قلمداد میشدند اما اکنون این مراکز پول می گیرند و تحقیقات مطابق میل پرداخت کننده تحویل می دهند.
اگر قرار باشد مراکز علمی و تحقیقاتی به لجن کشیده شوند و اعتبارشان را از دست بدهند، بزرگترین خسارت به اعتماد عمومی نسبت به این مراکز وارد می شود و سنگ روی سنگ بند نمی شود.
این فقط آخوندها نیستند که چنین پولهای کثیفی را در کشورهای غربی شاواش می دهند، چین کمونیست هم خیلی از مراکز خوشنام جهانی را آلوده کرده، از سازمان بهداشت جهانی بگیر تا خبرگزاری های رویترز و غیره.
گاهی فکر می کنم ما ایرانی هایی که بلای حکومت آخوندها را دیده ایم، جلوتر از بقیه مردم کشورهای غربی هستیم که هنوز به این مراکز اعتماد دارند و سالها طول می کشد تا به آلوده بودن این مراکز پی ببرند.
من مانده ام که در کشوری که چند هفته پیش فقط چهل در صد مردم رای دادند چگونه میتوان گفت هفتاد در صد مزدم از عملکرد رییسی راضی هستند!!!
دقیقا
ملای عزیز
حالا که مطلب را نوشتی کاش کاملش می کردی.
باید یک نکته را یاد آوری کرد و آن ضعف تشکیلات و سازماندهی اپوزسیون است.
دقیق اگر تاریخ تحرکات قبل انقلاب را بخوانیم. ملاها؛ نهصت آزادی و مجاهدین بسیار سازماندهی شده تر از اپوزسیون های بی خاصیت جمهوری اسلامی تلاش و اقدام می کردند. از تشکیلات سازمانی؛ تاسیس شاخه جوانان؛ ارتباط گیری با رسانه های غربی؛ تشکیل کنفدراسیون دانشجویان و…
اما اکنون من با نگاه به اپوزسیون هر روز مایوس تر می شوم. چشم امیدم فقط مردمند که آن ها هم بدون رهبری و تشکیلات، دست به تلاش های کور می زنند.
یکی از وظایف اپوزسیون ایجاد یک نهاد مستقل نطرسنجی برای خنثی کردن تلاش مذبوحانه مزدوران جمهوری اسلامی مثل گالوپ و دانشگاه مریلند است. اما دریغ
البته عمار ملکی و موسیه اش تلاش هایی می کند ولی اثر بخشی اک هم مشهود نبوده. بدلیل همین اختلافات و سایر دلایل
اپوزیسیون واقعی همان مردم هستند.
اینهایی که اسم و رسم دارند، فقط چهره های رسانه ای هستند.
گرامی اپوزیسیون شاه با پول بازاری های مذهبی گردانده میشد. این خود یک منبع بزرگ مالی بود. اپوزیسیون امروز تمام بار مالی و جانی و همه چیزش بر عهده همان فعال بدبخت است. در نتیجه به جای عمل اسیر یک مشت آدم حراف میشویم چون حرف هزینه ندارد.
موافق نیستم دوست من
اینجا هم پول هست فقط یه نگاه به تلوزیون های برانداز بنداز
مشکل مدیریت و سازماندهی است و تفرقه
چطور عده ای جمع می شوند هزینه اجاره بیلبورد می دهند ؟ اما برای نظرسنجی پول نیست
کافیه یا یک موسسه خوشنام قرارداد بست و همین نطرسنجی گالوپ را از ان ها خواست
راه زیاده
دوست عزیز من موافقم که مشکل مدیریت است و اگر تلاش خوبی میشد بسیاری از ایرانیان خارج به آن کمک میکردند و متاسفانه از سوی دیگر بدبینی ایرانی باعث میشود که آن فعالان سیاسی هم از ترس تهمت دست کمک دراز نکنند.
شما کدام تلویزیون مهم برانداز را میشناسید که با پول ایرانی ها بچرخد. رسانه ای که عربستان و امریکا و انگلیس و بقیه برای ما درست کنند تنها زمانی که منافع ما با منافع فعلی آنها منطبق باشد صدای ما را منعکس خواهند کرد و در صورت تضاد منافع و یا تغییر سیاستهایشان همه چیز عوض میشود. نظرسنجی در ایران هم واقعا بی معنی است چون هر چند گروه اندکی ز افراد شجاع هستند که حرف دلشان را بزنند اما اکثریت جامعه بسیار محافظه کار است و به همه چیز با ترس و تردید نگاه میکند.