بلند کردن تابلوی حقوق بشر برای ایران را باور کنیم یا کارنامه خمینی و مثلث بیق را؟
مستند صادق قطب زاده فرزند انقلاب را وقتی دیدم، دو نکته نظرم را حلب کرد. یکی هنرپیشه فرانسوی که او را «پفیوز» خطاب میکند و دیگر این تابلوی حقوق بشر برای ایران که صادق فطب زاده در دستش گرفته بود و در غرب میچرخید!
کسی که طرفدار خمینی است وپیرو یک آیت الله، چه درکی میتواند از حقوق بشر داشته باشد؟ این ماحرای مضحک همانند این است که فردی تابلوی «سلامت برای همه ایرانیان» را در دست بگیرد و از آن طرف در سد کرج ویروس «کرونا» ( خمینی) بریزد!
نه خوب، خیلی هم بی ربط نیست: قطب زاده میخواست به مردم حق انتخاب بدهد، مردم هم شاه را نمیخواستند (تا اینجایش طبق برنامه او بود) و بین جانشینان ممکن (اکثرا) خر مذهبها را انتخاب کردند (اینجایش از کنترل خارج شد).
این انتخاب مردم بود، گزینه های دیگر (از لیبرال تا کمونیست) وجود داشتند، منتهی همان توده هایی که انقلاب کردند نمیدانستند اینها خوردنی است یا پوشیدنی…
ضمنا رذالت هم مختص امثال قطب زاده نبود، خیلی ها (از بازاری تا اداری و حتی ارتشی) بعد از انقلاب زیر عبای آخوندها رفتند، چون (بدرستی) بیم آن داشتند که بدون نیروی تکفیرگر مذهب دیگر اصلا حریف مردم نمیشوند.
استاد من باز هم بر سر حرفم هستم. کسی که ذره ای شناخت از دموکراسی و منافع ملی داشته باشد، نمی تواند «خمینی» را انتخاب کند! نه مردم و نه انقلابیون به نظرم همان است که شما نوشته اید :
نمیدانستند آزادی و … خوردنی است یا پوشیدنی!