بدترین شغل در جهان
ببینید توی دنیا چقدر شغل های متنوع و گوناگون وجود دارد اما بدترین شغل آن است که رئیس ات بزند تعدادی زن و بچه بی گناه توی هواپیمای مسافربری را بکشد بعد وظیفه تو این باشد که بروی آنرا «علاج» کنی و ماله بکشی. آنها قتل بکنند و تو کار آنها را توجیه کنی.
یعنی بدبخت تر از این آدم وجود دارد؟ یعنی شغلی بدتر از این شغل هست؟
هربار که به این بدبخت ها و موجودات حقیر فکر می کنم به خودمان و شغل مان مباهات می کنم که برای سیر کردن شکم خود و خانواده نیازی به انجام چنین کارهای خفت باری نیستیم.
شغل شرافتمندانه داشتن و سربلند زندگی کردن موهبت بزرگی است که افرادی مثل جواد ظریف و نوچه هایش در امریکا هرگز از آن بهره ای نبرده اند.
( داعشیعه = داعش + دروغ )
این جانور پست تر و کثیف تر از خامنه ای و سایر جانوران جنایتکار داعشیعه است.
این جانور نباید قسر در برود.
درود
واقعا متن بسیار بجایی بود
> بدترین شغل در جهان
یعنی آدم کاغذ توالت باشه جواد ظریف نباشه.
حداقل کاغذ توالت بعضی وقتها کاربرد دیگری به جز کار اصلی اش داره.
ظریف ماله کش دروغگو، جا انداز و پا انداز آخوندهای داعشیعه تروریست و پاسداران آخوندهاست.
به هیچ حرف و حرکت او اعتماد نداشته باشید، این کارها شغل کثیف و کاسبی جنایتکارانه اوست.
ملا جان شما با قطب نمای اخلاقی خودت به این موضوع نگاه میکنی. ظریف مثل باقی این مافیای آدمکش است که جان هیچکس بجز خودش برایش ارزشی ندارد و مانند بقیه سایکوپت ها نمیتواند درد دیگران را حس کند.
عبارتی بهتر از قطب نمای اخلاقی برای moral compass نیافتم. 🙂
مقایسه مهره های یک حکومت دیکتاتوری یا فاشیستی مثل ظریف با افراد عادی مقایسه اشتباهی است چون مخ اینها عادی نبوده و معمولی هم کار نمی کنه اگر اصلا کار کنه.
این جور آدمها حس سمپاتی یا دلسوزی ندارند. چه بسا اگر مردن یک انسان هر انسان دیگری را متاثر می کنه اینا از جان کندن آدم لذت هم می برند.
اینا مردم و انسانها را حتی سوسک نمی بینند. برای اشخاصی مثل خمینی یا علی گدا یا مجتبی یا بقیه شون آدمها مثل باکتری هستند که کشتن چند میلیون آنها هیچ حس بدی در آنها ایجاد نمی کنه.
اینها سایکوپت هستند که روح و روان آنها حسابی قروقاطی است و کلی از خصوصیات رفتاری یک آدم سالم و معمولی را از نظر روحی و روانی ندارند.
بیشتر این دیکتاتورها یک یا چند صفت قوی حیوانی دارند و این صفات تمام روحیات آنها را تحت تاثیر قرار می ده. مثلا در مورد خمینی این آدم مملو از نفرت بود و چون در پیری به جاه و مقام رسیده بود به جوانها حسادت می کرد و مصرانه تلاش می کرد جوان بکشه. موافق و مخالف هم براش فرقی نمی کرد. هدف خمینی کشتار جوانها بود. این شخص یک سایکوپت روانی بود که از قتل آدمهای جوان لذت می برد.
علی گدا به صورت یک دزد وارد عرصه سیاست شد. در حقیقت سد علی با دزدی کار سیاسی اش را شروع کرد و آدم کشتن بعدها به رفتارهای بد دیگرش اضافه شد. رفسنجانی هم بیشتر یک دزد بود ولی علی گدا در ابتدا بیشتر آفتابه دزد بود ولی رفسنجانی شاه دزد تمام دزدها و جیب زن ها و فاسدین بود.
کلا همه این سایکوپت ها آدمهایی هستند که مغز آنها در حین ضعیفی و کودنی مغزهای مریضی است که همانجور که در بالا گفته شد بیشتر آنها را شبیه حیوان درنده کرده تا یک انسان معمولی.
به هیچ وجه با استانداردهای آدم های نرمال دیکتاتورها و جانیان را نسنجید چون نتیجه غلط در می آد. اینها را باید متخصصین روان شناسی که در شناخت قاتلین زنجیره ای تبحر و تجربه دارند باید ارزیابی کنند. البته قاتلین زنجیره ای در مقابل دیکتاتورهای خاورمیانه ای فرشته محسوب می شه چون در بالا ذکر شد، دیکتاتور حس هم نوع داشتن، وفاداری، تکلف، شجاعت، یا مه بانی را اصلا نمی شناسه. ممکنه به زبون بیاره چون بهش گفتن بگو برات خوبه ولی نمی دونه این کلمات معنی شون اصلا چیه.
فرق ماله با بقیه شون اینه که این سوسوله و بقیه شون ادعای لاتی شون میشه والا در ذات کثیف هیچ فرقی ندارن.