ایراد رویکرد غرب فعلا «هدف وسیله را توجیه میکند» نیست، بلکه «وسیله هدف را توجیه میکند» است!
جوزپ بورل، نماینده سیاست خارجی اروپا جمعه اخیر در واشنگتن در موضوع پرونده هسته ای ایران اظهار کرد:
اکنون زمان بازگشت به میز مذاکره است. من نمیخواهم به «پلن ب» فکر کنم، چون هیچ پلن ب خوبی به فکرم نمیرسد!
اگر در این جملات ایشان کمی تعمق بکنیم به این معنی میرسیم: ما ابتدا وسیله یا وسایل را انتخاب و فیکس میکنیم، بعدش باید ببینیم چه اهدافی با همین وسایل قابل دستیابی هستند (ولو اینکه دستاورد تقریبا هیچ باشد)! من فکر میکنم هر آدم منطقی بدون اینکه درس تئوری بازیها را خوانده یا دانشکده نظامی رفته باشد میتواند تصور کند این رویکرد چه عواقب وخیمی خواهد داشت.
ایشان تنها نیست، این عصاره رویکرد فعلی غرب است، رقبای سیاسی ایشان در طرف «راست» هم عمدتا فقط در شعار تفاوت دارند، نه اینکه ظرفیت این را داشته باشند که رویکرد معکوس را اتخاذ کنند (یعنی ابتدا هدف و سپس بر مبنای آن وسیله را انتخاب کنند).
متاسفانه موضوع محدود به مورد ایران نیست و خیلی فراگیرتر است؛ این شعارهای «خروج از خاورمیانه و تمرکز روی چین» هم حرف مفت است، برعکس آمریکا دارد از تنها جایی که حداقل ممکن است در یک جنگ متوسط درگیر بشود به جایی که «سنگ زیادی بزرگ است» فرار میکند، شما واقعا خیال میکنید اینها حاضرند به جنگ اتمی تن بدهند؟!
این مشکل جدید هم نیست و در اصل کمی پس از اختراع سلاحهای هسته ای شکل گرفت. آمریکا فقط چند سال فرصت داشت که بازی را با جنگ ببرد، بعدش بازی بزرگ به بن بست رسید و اینها جنگ را به پروکسی هایشان واگذار کردند (که کشورهای بسیاری را بدبخت کرد)، این کشورها هم پس از مدتی به نوبه خود کار را به گروه های تروریستی (طالبان، حزب الله و غیره) برونسپاری کردند، نتیجه هم باغ وحش کنونی است.
ریشه مشکل این بود که واقعیت جهان را تعداد قلیلی فیزیکدان تغییر دادند، ولی ذهنیت غالب همانی ماند که بشر هزارها سال به آن عادت کرده بود، در حالی که پارادایم قبلی ناکارآمد شده بود: راه یا باید صلح (با یک رژیم حقوقی برای تمام جهان) و یا جنگ (با پذیرش اینکه بدون کشتار جمعی نمیشود) تعریف میشد، و نه (تظاهر به) ادامه بازی با ابزارهای تاریخ مصرف گذشته.
تا زمانی که آمریکا (و غرب) برنده اقتصادی به نظر میآمد این نقص چندان توی ذوق نمیزد و حداقل برای غربی ها قابل تحمل بود. ولی اکنون کمابیش واضح شده است که با ادامه این روند نه تنها غرب بیشتر و بیشتر بازنده خواهد بود، بلکه دنیا از این هم که هست بسیار وحشتناکتر خواهد شد. ولی خوب ما میخواهیم رویکردمان «عاقلانه» باشد، پس باید همینطوری با ژست عاقلانه تماشا گر افول بمانیم…
متاسفانه مثل اینکه همین «وسیله هدف را توجیه میکند» را هم تنها برای “نمایش” اینکه ای ایها اناس ببینید ما داریم یک کاری میکنیم انجام میدهند! یک مثال میزنم؛ کافیه برای “نمایش قدرت” اقدام به آموزش هواپیمای ب-۵۲ به چند خلبان اسرائیلی در خاک آمریکا کنند تا جمهوری اسلامی را برای کشاندن سر میز مذاکره تحت فشار قرار دهند. حالا چرا اینکار را نمیکند؟
من فکر می کنم این مسیری که کلا کشورهای غربی در قبال مسائل مهم جهان درپیش گرفته اند احتمال بروز جنگهای ناخواسته را بیشتر می کند.
یعنی اینجور باج دادن ها هرگز به صلح و آرامش ختم نمیشود بلکه به یاغی ها اعتماد بنفس بیشتری برای جنگ افروزی می دهد.
مثل این است که شما نفش پلیس را در یک شهر از بین ببرید و پلیس ها بجای کلانتری ها بروند توی قهوه خانه بنشینند و با دزدها و مجرمین چای و قهوه بخورند.
من فکر میکنم در بعضی جاها اینها دقیقا میدانند دارند چکار میکنند. مثلا من فکر میکنم امروز این دموکراتهای امریکا هستند که همکار شرکتهای نفتی هستند. همین گران شدن نفت که حاصل سیاستهای محیط زیستی است نه تنها سود این شرکتها را چند برابر میکند بلکه استخراج نفت شل را هم میسر میکند.
بی شک چنین است: اینها تقریبا تمام کارهایشان در کوتاه و میان مدت روی حساب است. اشکال اینجاست که معمولا رویکرد بهینه در کوتاه مدت برای درازمدت بهینه نیست (در این مورد حتی فاجعه است).
غربی ها می دانند دارند چکار می کنند و اسلامی ها از داعش گرفته تا رژیم اسلامی شیعه حاکم در ایران همه ساخته شده و دست پرورده های خود آنهاست.
دلیل مماشات غرب با رژیم اسلامی هم اینه که این رژیم هر هفته چند تخم طلا به اربابهاش در غرب و شرق هدیه می ده.
این خیلی ساده لوحانه است اگر کسی فکر کنه غرب یا شرق دلشون می خواد دنیا و مخصوصا خاورمیانه در صلح باشه وقتی که نون تو جنگ های کوچک، بی پایان و بی حاصله.
کدوم خائن حاضر می شد کشورش را با تریلیاردها دلار هزینه به جنگی ۸ ساله بکشونه که از همان روز اولش هم همشون می دونستند نه قراره جایی تسخیر بشه و نه قراره کسی جنگ را ببره؟ فقط آخوندها حاضر شدند این خیانت عظیم را در حق کشور بکنند. کدوم دولت حاضره اینطور بی محابا در کشورهای دیگر جنگ و قتلگاه بدون پایان درست کنه مثل سوریه؟ دوباره این آخوندها هستند که از هیچ جنایتی سرباز نمی زنند.
این رژیم تحفه ای بود که از جهنم افتاد تو دست و بال غربی ها و شرقی ها و مطمئنا اینا حتی اگر مجبور بشوند قسمتی از خاک کشور خودشون را ببخشند حاضر نخواهند شد که این رژیم سقوط کنه تا نکنه مرغ تخم طلای آنها یکدفعه ای سقط بشه.
گول حرفهای پوچ و صد من یک غاز دستگاه مولتی بیلیونی تبلیغات غربی ها را نخورید. حرفهای اینا درست عکس اعمال شونه و این حقیقت هم در مورد شرق صادقه و هم غرب وگرنه نه اسلیپی جو آلزایمر گرفته و نه اروپایی ها گوه گیجه گرفته اند. همشون دقیقا می دونند چرا رژیم ایران به هر قیمتی که شده باید حفظ بشه.