از عرش تا فرش؛ هیچکس همانند خمینی و‌جمهوری اسلامی اش نمیتوانست ایران را از چنگال اسلام رهایی بخشد!

دیروزی که برای ما ۴۳ ساله شد یادآور یکی از روزهای ننگین و غمگین این ملک ویران شده است. در توصیف «یوم الحماقة» سعید بشیرتاش میگوید:

امشب، بیست و سوم دی ماه ١٣٥٧ پس از غروب خورشید و پدیدار شدن ماه، میلیون ها ایرانی موفق به دیدن تصویر آیت الله خمینی در کره ماه شدند. هیجان دیدن عکس آیت الله خمینی در ماه باعث شد که مردم شهرهای ایران تا پاسی از نیمه شب بیدار بوده و در خیابان ها و پشت بام ها به تماشای تصویر رهبر انقلابی خود در کره ماه بپردازند. مردم با دادن شعارهایی چون «مردم چه وقت خوابه ـ عکس امام تو ماهه» و «به کوری چشم شاه ـ عکس امام تو ماهه»، یکدیگر را به بیداری در طول شب و نگاه کردن به تصویر آیت الله خمینی در تنها قمر کره خاکی دعوت می کردند.

سعید بشیرتاش

هر چه بیشتر از عمر این حکومت میگذرد، مذهب اسلام بیش از پیش در ایران تضعیف میشود. در سرزمینی که زمانی مراجع تقلید حرف اول و آخر را میزدند، امروز کار قارچ های سمی سیاه وسپید به جایی رسیده است که جرات نمیکنند با لباس پیامبر (عبا و دستار و نعلین) در کوچه های ایران فلاکت زده قدم بزنند. در همین مورد یکی از مریدان سعید طوسی به نام رحیم ازغدی امروز چنین درافشانی کرده اند :

برخی ها می گویند از وقتی انقلاب شد روحانیت احترامش کم شد، اصلا چنین نیست. قبل انقلاب روحانیت جرات حرکت در خیابان را نداشت. اصل اسلام محترم نبود چه برسد به روحانیت. چه کسی گفته است وقتی اسلام محترم نیست روحانیت باید محترم باشد. حوزه های علمیه هم خیلی وظیفه خود نمی دانستند مقابل فحشاء و رفتارهای ناهنجار بایستند.

وی خاطرنشان کرد: امروز تمام مقامات دنیا تظاهر به دینداری می کنند. برخی طلبه ها می گویند به ما بی احترامی می کنند به ما فحش می دهند خوب خیلی از انبیاء را مورد تمسخر قرار دادند. تو باید به وظیفه ات عمل کنی حتی اگر فحش دهند ما نباید فقط به فکر خودمان باشیم.

ناقوس مرگ اسلام در ایران به صدا درآمده است. روزی که خمینی و اوباش ۵۷ تی شادمان از پیروزی انقلاب اسلامی بودند، هیچوقت تصور نمیکردند که روزی فرابرسد که آخوندهای بی سر و‌پا و مفت خور در خیابان ها فحش بشنوند و به وقت فضولی از شیرزنان ایران زمین کتک بخورند.

کاری که خمینی و پیروانش با اسلام و اعتقادات مردم کردند، بدون شک آرزوی خیلی از شخصیت های ضد اسلامی بود. شاید اگر صادق هدایت امروز زنده بود، با دیدن حقارت و‌ذلتی که حاجی آقاها نصیبشان شده است، دست به خودکشی نمیزد!

ایران فردا، ایرانی غیر اسلامی و یا شاید ضد اسلامی باشد. اگر هنوز از نمایش اربعین و‌حسین پارتی و ترکیدن سر علی دلتان میگیرد، یادتان باشد تفاوت هاست میان عکس های سال ۵۷ تا ۶۰ ! براستی مگر میشود در سه سال از گوگوش و رامش به آهنگران رسید؟ سرعت تغییر و رنگ عوض کردن جماعت ایرانی بی نظیر است. اگر باد اینبار از مسیر دلخواه ما بوزد، دیدن رقص پرچم شیر و‌خورشید شاهنشاهی دور از دسترس نیست. اگر اینبار انقلابی در ایران شود، مطمئن هستم به جای مشروب فروشی ها، این تازی نامه ها هستند که در آتش خشم ملت خواهند سوخت. این روزها خمینی و نظام و اسلام عزیزش از عرش به ته چاه سقوط کرده اند و این خبر، خبر خوبیست!