آیا گذار مسالمت آمیز از جمهوری اسلامی امکان پذیر است؟
چند صباحی است گروهی از اپوزسیون به دلایل مختلف مردم را تشویق به گذار مسالمت آمیز از رژیم تروریستی جمهوری اسلامی می کنند. آن ها به ویژه در هنگام اعتراضات، مردم را به پرهیز از خشونت و شعارهای ملایم تشویق می کنند اما گروه های مزبور در عمل هیچ راهکار عملی برای برنامه های!؟ پیشنهادی خود ارائه نمی کنند . این که برخی دوستان و حتی چهره های خوشنام سیاسی مدام با ارائه الگوی گاندی_ماندلا مردم را به چنین کنش هایی در برابر رژیم تا دندان مسلح جمهوری اسلامی که در سبعیت در طول تاریخ بی مانند بوده است، تشویق می کنند؛ جای ابهام بسیار دارد. در رد برنامه گذار مسالمت آمیز شاید بتوان کتاب ها نوشت اما در پاسخ به طرفداران این طرح باید به نکته اصلی پرداخت که اصول گذار مسالمت آمیز معمولا در رژیم هایی اتفاق می افتد که دستگاه حکومتی دارای حداقل روزنه هایی برای گذار از آن رژیم را در خود داشته باشد.در کشور ایران و در حال حاضر موضوع دولت ملت وجود خارجی نداشته و دستگاه حاکم به نمایندگی از یک طیف خاص (در گذشته طبقه ملاها را شامل می شد و اکنون گروه فرماندهان ارشد سپاه را نیز شامل می شود) کشور را اداره می کند. اگر به ساختار حکومت جمهوری اسلامی به دقت بنگرید؛ این ساختار به گونه ای بنا شده که تمام راه ها به ولی فقیه ختم می شود. ولی فقیه نیز کمابیش نماینده روحانیون می باشد. رئیس جمهور؛ نماینده های مجلس و رییس قوه قضاییه همگی بطور مستقیم یا با واسطه توسط رهبر تعیین می شوند. فرماندهان ارشد نظامی توسط ولی فقیه به عنوان فرمانده کل قوا تعیین می شوند. اعضای شورای نگهبان ؛ اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی؛ شورای عالی فضای مجازی و…. همگی مستقیم یا غیر مستقیم توسط ولی فقیه منصوب می شوند. ضمن این که نهادهای امنیتی متعدد چنان جو وحشتی در بین همین منصوبان ایجاد کرده که هیچ یک کوچکترین اراده ای برای انجام کوچکترین کار مستقل را ندارند. الغرض گذر مسالمت آمیز زمانی اتفاق می افتد که در بین این همه نهاد کوچک و بزرگ حاکمیتی بتوانید کورسویی از استقلال نهاد مزبور و نشانی از اراده مردم در تشکیلات آن نهاد پیدا کنید. بگذریم از سبعیت بی حد و حصر نهادهای نظامی و امنیتی در مقابله با اعتراضات مدنی و صنفی که موضوع گذار مسالمت آمیز از این رژیم را بطور کل منتفی می نماید. از رهبران گروه های سیاسی و کنشگران موافق این شیوه باید سوال کرد؛ کجای این رژیم( بخوانید اختاپوس) اجازه گذار مسالمت آمیز را امکان پذیر می گرداند تا مردم با سر بسوی آن شتافته و کنار زدن رژیم را میسر سازند.
البته گذار مسالمت آمیز خیلی هم دور از واقعیت نیست. وقتی حکومتی غرق در فساد و ناکارآمدی بشود بعید نیست در یک موقعیت و شرایط خاص غیرقابل پیش بینی مثل یک ساختمان سست بنیان فرو بریزد بطوریکه باعث تعجب همگی بشود. مثل فروپاشی شوروی
اما حرف این آقایون بکلی شعارتوخالی است
اینکه شما نوشتی ملا جان میشه فروپاشی اما گذار معنایش اصلاح از درون و اسلحه زمین گذاشتن نیروی های سرکوبگر و برگزاری انتخابات ازاد است که بعید میدانم هیچوقت در این نظام اتفاق بیفتد
مشخصه های مبارزه مسالمت آمیز دو چیز است:
1- مبارزه مسالمت آمیز طولانی است و تاریخ انقضا ندارد. زمان دقیقا چیزی است که رژیم به آن احتیاج دارد. در طی این زمان رژیم سرمایه های کشور را فروخته و ایران را به اشغال روسیه و چین در آورده.
2- مبارزه مسالمت آمیز برای رژیم کوچکترین خطری ندارد و ماموران رژیم در کمال امنیت می توانند به قلع و قمع و کشتار مخالفان بپردازند بدون آنکه کوچکترین هزینه یا خطری متوجه آنها بشود.
خاصیت دیگر قلع و قمع مردم این است که روحیه آنها را شدیدا تضعیف کرده و شورش بعدی را یا به شدت به تاخیر می اندازد یا عقیم و منتفی می کند.
تبلیغ برای مبارزه مسالمت آمیز بدون شک انتخاب و توصیه عوامل اطلاعاتی خود رژیم است که توسط اپوزسيون خودی و استخدام شده در خارج از کشور تبلیغ و جا انداخته می شود.
البته یک نکته ای را نباید فراموش کنیم. الان دنیا را طوری تغییر داده اند که حتی اگر خود ما هم در جایی حرف از جنگ مسلحانه و یا روش های مشابه بزنیم، طبق قوانین کشورهای غربی تحت تعقیب قرار می گیریم.
شما مثلا دوکلام درباره تنبیه مزدوران رژیم بنویس، فردا حساب خودت و هفت جد و آبادت را می بندند. الان مثل دوره قبل از انقلاب نیست که از طریق رادیو بی بی سی نحوه ساختن کوکتل مولوتف را به تظاهرکنندگان آموزش داد.
الان اگر هم به روشهای توسل به زور و خشونت معتقد باشیم، بخاطر مقررات کشورهای غربی مجبوریم خودسانسوری بکنیم
این بحث قسمت خاکستری است.
دفاع از خود ولو مسلحانه باشه به هیچ وجه خلاف قوانین غربی نیست. منظور از مبارزه مسلحانه دفاع مسلحانه است.
دوما هر جا صحبت از مبارزه مسالمت آمیز شد بدون تعارف و صریح آنها را افشا کنیم و واضح بگوییم چرا روشی را که کار نمی کند تبلیغ می کنید؟
اینها ماموران رژیم اند حتی اگر کراوات می زنند و خیلی شیک و بهداشتی صحبت می کنند، همه شون سرشون تو آخور یک حساب ارزی نیروی قدسه. باید اینها را افشا کرد. افشا کردن و بی اثر کردن تبلیغ مزورانه ماموران رژیم و خائنین به ایران هیچ کجا جرم نیست.
با حکومتی که برای یک اعتراض غیر سیاسی و معیشتی مثل اعتراض به گرانی بنزین مردم را به گلوله میبندد منطقا باید مبارزین از خود دفاع کنند و چنین دفاعی در برابر حملات خشونت امیز ماموران دولتی مسلما پاسخی خشونت امیز به همراه خواهد داشت. گذار مسالمت امیز از حکومت امروزه حتی در کشور های دموکراتیکی مثل امریکا بسیار مشکل شده!
گذار مسالمت آمیز در هیچ دوره ای در هیچ کجا امکان پذیر نبوده حتی در کشورهای خیلی دمکراتیک. دو تا نمونه استثنا گاندی و ماندلا هست که آن هم خیلی به هنر گاندی و ماندلا مربوط نبود بلکه قدرتمداران در ادامه آن رفتارها دیگر نفعی نمی دیدند.
امروزه در همه کشورهای غربی و دمکراتیک با دو تا تبلیغات پوپولیستی و کمک مدیا و رشوه به ۴ تا کله گنده می شه مردم را در هر جهتی که خواست برد و حتی هیچ احتیاجی به مبارزه و اصطکاکی هم نیست. اگر هیچ راهی هم جواب نداد با تقلب در انتخابات و کمک فوری و گروهی همه مدیاها با هم برای ماله کشیدن آن مسئله رفع و رجوع می شه و می ره پی کارش.
دنیا داره دنده عقب می ره و همینجوری پیش بره تا چند سال دیگه برده داری و آدم خوری هم آزاد می شه. فقط کافی است در هر دنده عقبی1% ها توش نفعی ببینند تا از فرداش آن دنده عقب کاملا قانونی، طبیعی و درست جلوه داده بشه. مردم هم که در همه جا شده اند مشتی گوسفند که جز علف خوردن و علف کشیدن و خوابیدن و سکس کردن هیچ هنر دیگری ندارند و اصلا حواسشون نیست کی با کی در کجا چی کرد.
به قرن آینده در گذشته همگی خوش آمدیم.
جمهوری اسلامی یک دستگاه سرکوب و شکنجه عظیمی است که در اثر غفلت ما ایرانیان در چهار دهه رشد کرد و هرچه جلوتر برود ساقط کردنش سخت تر است. جمهوری اسلامی نهادهای حقوق بشری را تحت کنترل خود درآورده است به نحوی که سرکوب داخلیش صدای هیچ نهادی را بلند نمیکند اما اگر از براندازی آن به روش غیر مسالمت آمیز (که چارهای هم غیر از آن نیست) صبحت! شود حملهی همان نهادهای حقوق بشری را به دنبال خواهد داشت.