آیا اعتصاب عمومی با فراخوان و هشتگ شکل می گیرد؟
در این که کارزارهایی مانند نه به جمهوری اسلامی و تحریم انتخابات(انتصابات) ابزارهای مدنی مهمی هستند و موجب همبستگی ملی می شوند تردید نکنید. ایران را به مثابه زندانی تلقی کنید که مردم در سلولهای انفرادی گیر افتاده اند، “نه گفتن” به جمهوری اسلامی مانند ارتباط گرفتن زندانیان با یکدیگر است تا دلشان قرص شود و شور و هیجان زندگی آن ها را فراگیرد اما این ” نه” موجب آزادی آن ها از این زندان بتنی نخواهد شد. گام مهم بعدی این است که چرخهای اقتصاد رژیم را فلج کنیم. اما چگونه؟افراد ساده دلی مثل حسن شریعتمداری و قاسم شعله سعدی مردم را به اعتصاب فرا می خوانند. اما آن ها غافلند که اعتصاب بدون داشتن هدف و قصد و یا درخواست مطالبات به هیچ عنوان شکل نمی گیرد. انقلابیون ۵۷ تی به دو شیوه توانستند اعتصاب در ایران را به پیش ببرند در گام اول، کارگران شرکت نفت را باانگیزه و خواست افزایش حقوق به اعتصاب فراخواندند و در گام های بعدی هم در هیجانات کور انقلاب ۵۷ و فراگیر شدن انقلاب توانستند به خواست خود برسند. امیدوارم در نوبت های بعدی که مخالفین مردم را به اعتصاب فرا می خوانند، دلیل های مهمی برای این اعتصاب ها برای مردم داشته باشند.
تا کنون تا آن جا که ذهن من یاری می کند دو اعتصاب تا حدی موفق داشته ایم. ۱- اعتصاب معلمین به دلیل مطالبات صنفی و ۲- اعتصاب کامیونداران به دلیل کم بودن نرخ کرایه.
که البته اولی بعد از مدتی به دلیل عدم استمرار به شکست انجامید و دومی هم با وعدههای مسئولین تا حدی حل شد.
البته اعتصاب در مقیاس های خرد نظیر اعتصاب رانندگان شرکت واحد هم داشتیم که با خدعه مسئولین شهری با خصوصی کردن خطوط و واگذاری به بخش خصوصی از وقوع چنین اعتصاباتی جلوگیری شد. با توجه به تجربه قبلی که در سایت بالاترین داشتم در این نوشتار از ارائه پیشنهاد خودداری می کنم اما مجبورم تکرار کنم که فراخوان اعتصاب بدون انگیزه و ارائه مطالبات به مردم در این برهه راه بجایی نخواهد برد.
مهمترین فاکتور اینه که فرد اعتصاب کننده احتیاج به تامین مالی داره تا خودش و زن و بچه اش گشنه نمونند. زمان انقلاب هم حقوق (فکر میکنم تقریبا همه) اعتصاب کنندگان هر ماه سر موقع پرداخت میشد. فقط مرحوم بختیار در اون ۳۷ روز نهایی گفت که دولت من به اعتصاب کنندگان حقوق پرداخت نمیکنه که فکر نمیکنم بعد از این حرف دولتش تا “سر برج” دوام آورد یا نه. گذشته از این شبکه بازار و مساجد هم به اعتصاب کنندگان کمک میرسوند. خلاصه کنم ایجاد یک صندوق مالی شرط لازمه شروع اعتصابه البته شرط کافی نیست. حالا اینکه اصلا با ساختارهایی که جمهوری اسلامی در این ۴۲ سال ایجاد کرده (مثلا بسیج کارخانجات و ادارات و…) بشه با اعتصاب جمهوری اسلامی رو فلج کرد یا نه خودش صحبت جدایی است. منظورم این نیست که فرضا یک قسمت مثل حمل و نقل رو فلج کنی, منظورم اینه کل سیستم رو فلج کنی. آیا اصلا امکان پذیره؟ نمیدونم.
درود
بنظرت واقعا این امکانوعملیه؟
وافعا این صندوق چقدر پول لازم داره؟
حقیقتش نمیدونم. تو مشروطه هم چند بار صحبتش شده که هر بار هم بدون نتیجه نهایی بوده. یک مشکل عمده فکر میکنم این باشه که وقتی صحبت پول به میان میاد انگ زدن هم شروع میشه و فکر میکنم بسیاری افراد موجه که پتانسیل شروع این کار رو دارند احتمالا از ترس متهم شدن به فساد مالی جرات نزدیک شدن به این موضوع رو ندارند. البته امیدوار کننده اینه که هر بار که صحبت این مطرح شده تعداد افرادی که مایل به پرداخت پول هستند بسیار بسیار بیش از انتظار بوده و گره عمده همون ایجاد صندوق و ساختاری است که پول رو به اونجایی که باید حواله بشه برسونه. حقیقتش کار من نیست و شخصا وقت محدودی که دارم رو جور دیگری صرف میکنم.
این کار می تونه یک گزینه باشه
اما بنظرم با توجه به اوصاع و احوال اجتماعی تو کشور ایران جواب دادنش سخته.