آقای اسرائیل! سر مار در پاستور است نه نطنز و نوار غزه

از چند سال پیش که تروریستهای حماس و جهاد اسلامی بجای سنگ پرانی، اقدام به پرتاب موشک کردند، امنیت اسرائیل بیشتر مورد تهدید قرار گرفته است. شاید دولتمردان و نظامیان اسرائیلی امیدوار بودند پدافند هوشمند و پیشرفته شان موسوم به گنبد آهنین آنها را تا زمان رسیدن به یک صلح پایدار با فلسطینی ها محافظت نماید.

البته در مفید بودن و موثر بودن گنبد آهنین شکی نیست. این سیستم موفق شده تقریبا بیش از ۹۸ درصد موشکهای پرتاب شده را در آسمان رهگیری و منفجر کند اما همان یکی دو موشک در رفته کافی است آسایش و آرامش یک شهر و منطقه را بهم بریزد.

شاید اگر ترامپ چهار سال دیگر مانده بود، پرونده اعراب و اسرائیل به صلح پایداری ختم میشد. اما بایدن در اولین فرصت روی خوش به فلسطینی ها نشان داد و کمکهای مالی امریکا که در زمان ترامپ متوقف شده بود را دوباره برقرار کرد.

آنچه که در چند روز گذشته در اسرائیل رخ داد، میتواند نقطه عطف و شروع تحولاتی باشد که نهایتا به سرنوشت جمهوری اسلامی نیز ختم شود. برخلاف دفعات قبل، موشکهای گروه حماس به تل آویو هم رسید و برای اولین بار آبشاری از موشکهای اهدایی رژیم آخوندها در آسمان تل آویو بحرکت درآمدند.

بعید است نظامیان و رهبران اسرائیل از کنار این واقعیت تلخ براحتی عبور کنند و بر جدی بودن خطر جمهوری اسلامی چشم پوشی کنند. الان دیگر مشکل اسرائیل با جمهوری اسلامی به فعالیتهای هسته ای محدود نخواهد شد. امنیت و بقای اسرائیل در روشن کردن تکلیفش با رژیم آخوندها در ایران است.

شاید برای ما مردم ایران، تشدید این درگیری ها بد نباشد. بالاخره اسرائیل باید بفهمد بین تاسیسات نطنز و بیت رهبری در پاستور تفاوتی نیست. چه بسا اگر بجای حمله به نطنز و پارچین، سر مار را زده بودند امروز مجبور نبودند در تل آویو مردم را به پناهگاههای زیر زمینی بفرستند