مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
فراخوان تشکلهای دانشجویی ایران برای تجمع اعتراضی علیه «حجاب اجباری» در روز ۲۶ فروردین را باید از همین ثانیه هایی که میگذرد با تمام توان نشر و بازنشر کرد و نگذاشت خون جوانانی که در این سالهای سیاه _ به
در این دو ماهی که از حملات شیمیایی ادامه دار اسید پاش ها به مدارس دخترانه گذشته است، هیچکدام از این بیانیه نویس ها و منشور سازان و قانون اساسی نویسان که فقط دلشان خوش است برای پس از براندازی
با توجه به تحریم جشنواره حکومتی فجر توسط ایشان و تکرار حرفهای شجریان که در این ۴۰ سال مردم یک روز خوش ندیده اند و حمله سگ هار (حسین شریعتمداری) روزنامه کیهان اشغالی در تهران به زنده یاد پور احمد
۴۴ سال از نتیجه آن رفراندوم کذایی در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ گذشته است و امروز تباه بودن انقلاب اسلامی ۵۷ بر همگان روشن شده است اما هنوز هم شوربختانه نتایج دروغین آن رفراندوم پرفریب پشتوانه ای است برای ادامه جنایات
شوربختانه یا خوشبختانه، ۴۴ سال از اشغال دوباره ایران توسط اسلامگرایان شیعی گذشته است و جمهوری جنایتی که خمینی بنیانگذار آن بود، هنوز با گذشت چند دهه در شرایط انقلابی به سر میبرد و به ثبات نرسیده است. اگر در
نوروز دیگری از راه رسید و باز دل ملت ما خون بود. سالی که گذشت سال نور بود و امید، اما کیست که نداند در خاورمیانه و سرزمین های اسلام زده هر تغییر و تحولی بدون ریختن خون کسان و
امروز در اخبار خواندم که جمهوری اسلامی برای بسته نشدن جادهٔ ارتباطیاش با اروپا از طریق ارمنستان، حاضر شده به جنگ دولت باکو برود. ظاهراً این همه غیرت برای حفظ یک جادهٔ ترانزیتی قابل ستایش است و آدم به خودش
زمانی که فیلسوف شهیر و پرسشگر ایرانی، آرامش دوستدار، در کتاب امتناع تفکر در فرهنگ دینی صحبت از دینخویی ایرانیان کرد، به درستی روی یکی از بزرگترین مصیبت های این سرزمین دست گذاشت. متاسفانه این روزها که بساط منشور و