صحبتی با ف.م.سخن عزیز بعنوان یک جمهوری خواه در باب نقد سخنان شاهزاده
جناب ف.م.سخن از آن گروه فعالان ونویسندگانی است که سعی در انصاف دارند. از آنجا که ایشان خود را یک جمهوری خواه می پندارند؛ سعی دارم بطور کوتاه مطلب اخیرشان با عنوان “خرد جمعی در «جنگ تن به تن» با نظام نکبت؟ نگاهی به سخنان امروز شاهزاده رضا پهلوی” نقد کنم و امید دارم در همان خبرنامه گویانیوز پاسخی روشن دریافت کنم. ایشان بطور خلاصه در مطلبی که ذکر شد از شاهزاده درخواست کرده اند که فرماندهی و رهبری مردم به منظور سرنگونی جمهوری اسلامی را با توجه به شعارهای مکرر مردم ابه دست گیرند. هیچکس تردیدی ندارد که در شرایط کنونی ادامه اعتراضات نیاز به یک رهبری وبالتبع سازماندهی دارد. اگرخیزش های مردمی اعم از دی ماه ۹۶ ، آبان ۹۸ و…هریک علیرغم حصول برخی دستاوردها به سرانجام قابل توجهی نرسید آن را باید درفقدان همین رهبری جستجو کرد.اما انتظار من ازنویسندگان چیره دستی همچون ایشان که داعیه جمهوری خواهی نیز دارند این است که اگر جوالدوزی به شاهزاده می زنند، لااقل سوزنی هم به برخی جمهوری خواهان مانندعلیافشاری؛ ملیحه محمدی و رضاعلیجانی بزنند که هنوز شاهزاده رضا پهلوی میکروفون خودراخاموش نکرده شروع به اتهام زنی و متلک پرانی به ایشان نمودند. به نظر من مشکلی بابت رهبری ایشان برای مبارزات مردمی وجود ندارد. اما مشکل اصلی فعالانی هستند که عامدانه قصد شکل گیری اتحاد علیه جمهوری اسلامی را ندارند. به نظر من روزی جمهوری اسلامی سقوط خواهد کرد که اول این بزرگواران تکلیف خود را مشخص کنند که با مردم هستند یا علیه مردم. در حال حاضر موضوعی بنام سقوط جمهوری اسلامی شکل نگرفته که آنها نگران اینده آن باشند. بهتر است جمهوری خواهان عزیز پذیرش رای مردم در انتخاب نظام سیاسی آینده را پذیرفته و از تشتت در شرایط فعلی بپرهیزند. جان کلام این که شایسته است جناب سخن از جمهوری خواهان واقعی درخواست کنند رهبری ایشان در ادامه مسیر براندازی جمهوری اسلامی را بپذیرند. آن گاه بسیاری از مشکلات بخودی خود حل خواهد شد.
جناب «سخن» نمیتواند این مشکل را حل کند، گذشته از اینکه آن «جمهوریخواهانی» که شما نام بردید به قول شاهزاده خودشان بخشی از مشکل هستند ایشان در همین مصاحبه واضح گفته “رهبری سیاسی نه رسالت، نه ادعا و نه خواسته من است”.
حقیقتش را بخواهید من مشکل را نه در طرف شاهزاده، نه جناب سخن، و نه «اپوزیسیون» به صورت عام میبینم. گیر اصلی کار کماکان این است که مردم ما چیزی را میخواهند که بدون جنگ دستیافتنی نیست، ولی جنگ را هم نمیخواهند!
جناب مونتی درود
من عرض نکردم ایشان می تواند. عرضم این بود مشکل عدم رهبری ایشان بیشتر از ناحیه جمهوری خواهان! است و ایشان باید در وهله اول از جمهوری خواهان می خواستند رهبری ایشان را بپذیرند.
گرچه مسئله امروز مردم ایران نه جمهوری است و نه مشروطه بلکه بقای جمهوری اسلامی است.
اما در خصوص نکته دوم صحبت شما. چه بخواهیم و چه نخواهیم این جنگ اتفاق خواهد افتاد.
ایشان صریحا میگوید نمیخواهد «رهبر» باشد، همیشه هم همین را میگفت. شما دارید روی این بحث میکنید که عدم پذیرش رهبری ایشان تقصیر کیست؟!
ماهان گرامی سلام. متشکرم از نقد شما. والله این ها را که اسم بردید از من اصلا خوش شان نمی آيد و من هم از آن ها به لحاظ سیاسی مطلقا خوش ام نمی آيد. «جمهوری خواه» یک صفت عام است که مرحوم استالین تا همین خمینی و خامنه ای نکبت اسم شان جمهوری خواه است و خودشان ذره ای به «جمهور» اعتقاد ندارند. در ضمن بعضی ها اصولا در سطح این بحث نیستند که آدم از آن ها بخواهد فلان کار و بهمان کار را بکنند. آن ها به هر حال کار خودشان را می کنند و ذره ای قدرت تغییر در مواضع مومیایی شده شان ندارند.
فعلا تنها و تنها یک نفر هست که می تواند به لحاظ رهبری مردم کاری بکند و آن شاهزاده رضا پهلوی ست و من سعی می کنم تمرکز م روی کارهای او باشد و از او بخواهم کاری کنند که قدرت معنوی ایشان به سمت مسیرهای بن بست کشیده نشود.
درود بر شما استاد گرامی
ممنونم بابت پاسخ روشنتان . و البته درخواست من این بود بحث اتحاد و پذیرش رهبری شاهزاده رضاپهلوی را از جمهوری خواهان واقعی بخواهید.
پاینده باشید