طرحی برای یک صندوق ملی مجازی
لزوم ایجاد یک صندوق ملی برای کمک به براندازی و تامین مالی حرکتهای براندازانه سالها است که حس شده و بارها مورد بحث و گفتگو قرار گرفته و هر بار مشکلات ایجاد آن براندازان را به ناامیدی کشانده است. عدم وجود تامین مالی برای براندازی و گذاشتن تمامی بار به دوش داوطلبانی که پا به میدان نهاده اند یکی از دلایل ضعف مخالفین رژیم و ناتوانی ما در برانداختن رژیمی ضعیف و فاقد پایگاه قدرتمند اجتماعی در میان ایرانیان است. فکر نمیکنم که هیچیک از فرهیختگان سیاسی ایران باور داشته باشد که براندازی بدون مشارکت گسترده ایرانیان امکان پذیر است. قدرت ایرانیان در فضای مجازی و پیدا نمودن دست بالا در آن میدان مدیون همین حضور گسترده است. حال باید این حضور گسترده در اقدامات عملی علیه رژیم محقق شود.
مشکلات عمده ای که در هر بحث در مورد ایجاد صندوق ملی عنوان شده از قرار زیر میباشند.
1- عدم اعتماد به امنای صندوق
2- ترس از رژیم
3- حجم پول و مشکلات بانکی و قضائی
4- خطر تروریسم از سوی رژیم
5- عدم شفافیت
بدون یافتن پاسخهای مناسب به این مشکلات نمیتوان آن حضور گسترده را ایجاد کرد. حضور گسترده مخالفین رژیم در فضای مجازی نیز مرهون همین کاهش ریسک و هزینه بوده است. طرح صندوق ملی مجازی که در اینجا ارائه میشود با هدف فائق آمدن بر این مشکلات ترسیم شده است.
1- عدم اعتماد به امنای صندوق
در این طرح هیچ پولی به صندوق واریز نمیشود و مبلغ تقبل شده مستقیما به فرد یا نهاد برانداز پرداخت میشود.
2- ترس از رژیم
از آنجا که فرستندگان وجوه مالی صدها هزار و گیرندگان هزارها خواهند بود امکان پیگیری و یا دستیابی به چنین اطلاعاتی ناممکن است. اگر با این حال باز شخصی هراس دارد میتواند کمک خود را از طریق اشخاص دیگر بفرستد. برای مثال من خود حاضرم که کمکهای دوستان و آشنایان خود را به افراد و گروههای مورد نظر پرداخت کنم.
3- حجم پول و مشکلات بانکی و قضائی
بنا بر آخرین برآوردها حدود هشت میلیون ایرانی در خارج از کشور وجود دارد. اگر فرض کنیم که طرحی موفق به جلب کمکهای مالی 10% از این جمعیت شود آنگاه اگر هر کدام نفری ده دلار در ماه یپردازند جمع آن هشت میلبون دلار در ماه خواهد شد. در صورت مشارکت گسترده و با نظر به متوسط بنیه مالی ایرانیان، در عمل این مبلغ بسیار بیش از این خواهد بود. چنبن رقمی توجه هر بانک و دولت را جلب خواهد نمود و ممکن است موجب مشکلات قانونی و یا بانکی شود. در این طرح از آنجا که هیچ صندوقی وجود ندارد و جای آن را صدها هزار پرداختهای کوچک گرفته از اینگونه مشکلات نیز پرهیز خواهد شد.
4- خطر تروریسم از سوی رژیم
باز از آنجا که یک صندوق و هسته مرکزی وجود ندارد خطر اعمال جنایتکارانه از سوی رژیم و برای مثال هدف قرار دادن هسته مرکزی چنین صندوقی از بین میرود.
5- عدم شفافیت
یکی از دلایل عمده عدم کمک ایرانیان به سازمانهای موجود فقدان شفافیت ار سوی برخی از این سازمانها در رابطه با اقدامات و طرح هایشان است. راست این که اکثر تشکلات ایرانی نیز به عموم جامعه ایرانیان تنها به صورت ناظر نگریسته اند و هیچکدام قادر نبوده است که از این منبع نیرومند مالی استفاده درخور را بنماید. بی شک بدبینی عموم ایرانیان و بیم فعالان از این که درخواست کمک مالی باعث شود که ظن سوء استفاده در مورد آنان ایجاد شود در این پرهیز از درخواست کمک سهم بسزا داشته است. در این طرح از آنجا که طرحها با شفافیت عنوان شده اند و مبالغ مستقیما به افراد یا نهادهای مجری پرداخت شده و آنها اقدامات خود را به کمک دهندگان گزارش میدهند این مشکل تا حد زیادی مرتفع شده است.
پروسه تامین هزینه مالی
این طرح تکیه بر تبادل اطلاعات از طریق یک سایت دارد. در مرحله اول افراد، سازمانها و گروههائی که احتیاج به کمک مالی دارند پروژه خویش و هزینه درخواستی را در سایت پست میکنند.
افرادی که مایل به کمک هستند مبلغی را برای پروژه و یا پروژه های مورد نظر خویش تقبل مینمایند. این تقبل بسته به نیاز مالی پروژه میتواند تنها یک پرداخت و یا پرداختی ماهیانه باشد
چنانچه میزان مبالغ تقبل شده برابر با نیاز مالی و یا بیش از آن شود پروژه موفق به تامین مالی شده و مشخصات حساب بانکی فرد یا گروه مربوط به کمک دهندگان ارسال خواهد شد.
کمک دهندگان مبالغ تقبل شده را مستقیما به شخص و یا نهاد مجری میفرستند.
پس از شروع پروژه این وظیفه گیرنده کمک مالی است که نتیجه پروژه را به همان صورت که تعهد شده است گزارش دهد. این میتواند یک بار، هفتگی یا ماهیانه باشد
هیچ دلیلی وجود ندارد که تنها یک سایت برای چنین منظوری ایجاد شود و سایتهای مختلفی میتوانند برای همین هدف ایجاد شوند. وجود یک سایت مرجع که داده های همه این سایتها را در اختیار کمک دهندگان قرار دهد میتواند کمک شایانی به سایتهای کوچک تر و قرار گرفتن آنها در معرض دید کمک دهندگان بنماید
در پایان باید اضافه کنم که این طرح تنها حاصل بضاعت فکری نگارنده است و بی شک از نقاط ضعف فراوانی برخوردار است. برای مثال فقدان یک نیروی هماهنگ کننده که پروژه های مختلف را در یک راستا قرار دهد و یا راههای جلوگیری از تخریب چنین صندوقی به وسیله پروژه های دروغین از سوی مزدوران رژیم در فضای مجازی و یا افراد سودجو باید مورد توجه قرار داده شوند. شک ندارم که چنانچه این شیوه مفید تشخیص داده شود هوش و نبوغ ایرانیان دلسوز در رفع کاستی های آن بسیج خواهد شد و طرحهائی کامل تر و بهتر ارائه خواهد گشت. امید من به عنوان یک عضو کوچک جامعه ایرانیان این است که فارغ از پذیرش و یا رد چنین طرحی، لزوم ایجاد صندوقی برای تامین هزینه براندازی از طریق مشارکت گسترده ایرانیان مورد عنایت بیشتر جامعه ایرانیان خارج از کشور قرار بگیرد. ما آشکارا از فاز روشنگری گذشته و به فاز عمل رسیده ایم و هر حرکت ما بدون تامین مالی محکوم به شکست خواهد بود.
به امید آزادی و سربلندی ایران
————————————————————
اگر فاقد حساب در این سایت بوده و نظری دارید میتوانید با درج ایمیل نظر خویش را ابراز نمایید. چنانچه مایل به درج ایمیل خود نیستید و یا با مشکلی دیگر مواجه شدید میتوانید آن را به خود من در تویتر (kaafer1@) بفرستید و من آن را با نام شما (و یا اگر ترجیح میدهید به صورت ناشناس) در اینجا اضافه خواهم نمود.
مدتهاست که خوانندگان «ناشناس» هم میتوانند در سایت نظر بگذارند، فقط باید یک آدرس ایمیل درج کنند، که آن هم لزومی ندارد معتبر باشد. بد نیست پاراگراف آخر را حذف کنید که باعث سوء تفاهم نشود.
مونتی جان متشکرم که مطلع نمودید. پاراگراف آخر را تغییر دادم.
دستت درد نکند دوست عزیز
برای عملی شدن این ایده شما هرکاری از دستم برمیاد دریغ نخواهم کرد
سپاسگزارم ملا جان. در تویتر از شاهزاده و گروهی از ایرانیان دلسوز و شناخته شده خواهش کرده ام که به این طرح التفاط کنند و امیدوارم که نیاز جامعه ایرانی برای یافتن راه حلی برای تامین هزینه براندازی مورد توجه بیشتر فرهیختگان و رسانه ها قرار بگیرد.
درود,
نقطه شروع خوبیه که در موردش صحبت بشه.
مشابهتی با تامین مالی پروژه های استارت آپ داره.
https://startupnetwork.us/startups/
درست میفرمائید شیخ گرامی. این طرح بر اساس همان سرمایه گذاری اجتماعی است که در زمینه های دیگر با موفقیت روبرو بوده است. فکر میکنم معروفترین آنها سایت تامین مالی اجتماعی زیر است. البته در آنجا پول از طریق واریز به سایت داده میشود.
https://www.gofundme.com/
راه انتقال پول به داخل ایران همیشه مشکل اصلیه.
کسی ایده ای برای این نداره؟
کافر عزیز، زدن صرافی! صرافی ها مثلا اگر ۱۰۰۰ دلار در بازار ایران ۲۰ تومان باشد، آن را برای ارسال از شما ۱۸ تومان میخرند. اگر صرافی وجود داشته باشد که کمیسیون زیادی نگیرد و مثلا به جای ۱۸، آن را ۱۹ بخرد، مشکل حل است.
برای مثال ما میخواهیم به خانواده «حسین خانی» کمک مالی کنیم، حسن آقا میخواهد ۵۰۰ دلار از ایران برایش حواله کنند، خانواده خسن آقا آن پول را از ایران به «حسین خانی» میریزند و شما به جایش در خارج پول را به فرد مورد نظر میفرستید. این همان سیستمی است که صرافی ها بدون جابجایی پول و مشکلات تحریم، انجام میدهند. الان مثلا شما بخواهید با صرافی «قلی زاده» پول بفرستید ایران، پول را به شخص ثالثی که صرافی میگوید، میفرستید و صرافی اینجا بدون اینکه پولی خودش در ایران یا آمریکا بریزید، نقش رابط را بازی میکند.
برای درک بهتر مطلب مثلا به یک صرافی زنگ بزنید بگویید میخواهم ۱۰۰۰ دلار ایران بفرستم، چه کنم؟ یا ۱۰۰۰ از ایران برایم بفرستند…
درست فرمودی ارغوان جان و صرافی ها بهترین وسیله برای انتقال پول به ایران هستند و پولی هم در واقع از طریق رسمی داخل یا خارج نمیشود. من خودم بارها از این طریق پول به ایران فرستاده ام. عده ای میخواهند پول بفرستند ایران و گروهی میخواهند بفرستند خارج. صرافی از این میگیرد و میدهد به آن و کمیسیون خود را بر میدارد.. گاهی هم خود افراد مستقیما این کار را میکنند. فکر میکنم در صورت موفقیت در جلب حمایت مردم مجریان هر طرح خود به این این جزئیات خواهند پرداخت.
خانواده های زندانیان سیاسی می توانند شماره حسابهای خود را با ایمیل یا پیامک بفرستند و پول می شه از طریق صرافها به آنهاواریز بشه یا یکی تو ایران این کار را بکنه.
کامنت در باره موضوع:
آقای کافر دمت گرم بابت اصالت شخصی ات. ای کاش همه کافر بودند و کسی مسلمون نبود. اگر اینجوری بود همه در صلح و صفا زندگی می کردند و نیازی به این همه سختی نبود.
1- عدم اعتماد به امنای صندوق
شفافیت راه حله. موجودی حساب و کارهای حسابداری اش باید توسط نفر شخص ثالث بازدید بشه و کل موجودی و برداشتها تو اینترنت در دسترس باشه. مردم اگر مایل باشند باید بتونند به صورت ناشناس به حساب پول واریز کنند. این نکته کلیدی است و به کمک وکیل و حساب دار درست باید بشه انجام بگیره.
2- ترس از رژیم
تا ترس را کنار نزاریم یک قدم هم نمی تونیم بزاریم جلو. احتیاط شرط عقله ولی اگر می ترسیم بهتره نریم جنگ و مثل الان با تنبان پایین کشیده شده تسلیم بشیم.
این جنگه و در جنگ یا می کشی یا کشته می شی. کسی که می ترسه معمولا کشته می شه. ولی احتیاط همیشه لازمه.
3- حجم پول و مشکلات بانکی و قضائی
باید در یک کشور مثل آمریکا که هم زور داره، هم قانون داره، هم ظاهری هم که شده با رژیم مشکل داره هسته را برقرار کرد. هسته را هم باید با کمک وکلای درجه یک آمریکا برقرار کرد. بخش از پول باید برای وکلا و تبلیغات و اطلاع رسانی خرج بشه.
این کار باید با مشورت وکیل های ام یکایی شروع بشه. باید با تک تک ایرانی های مقیم خارج تماس گ فت و ازشون دعوت کرد به هسته کمک کرد. بله باید استخدام کرد و با مردم تلفنی صحبت کرد.
4- خطر تروریسم از سوی رژیم
توی آمریکا رژیم جرات نداره تروریست بازی در بیاره. هیچ آخوندی هنوز از مادر زاده نشده که جرات داشته باشه تو آمریکا هیچ غلطی بکنه. ریسک تروریست بازی رژیم تو آمریکا ناچیز یا صفره.
5- عدم شفافیت
چه در این کار و چه در ایران فردا شفافیت شاه کلید همه درهای بسته است. همه چیز باید آنلاین شفاف و واضح در مقابل دید همه باشه.
لابی را خط بزنید. زور لابی ما هیچوقت نمی تونه از زور لابی رژیم با پشتوانه دلارهای نفتی بیشتر باشه.
اگر ما بتونیم هسته واقعی درست کنیم که بتونه کار کنه، مردم بهش ملحق شن و بتونه عملیاتی بشه، لابی احتیاج نداریم. تمام دولتها از خواست مردمی که در صحنه هستند و عملیاتی هستند پشتیبانی می کنند همانجور که سال 57 کردند چون عزم مردم و جدیت آنها را حس کردند.
اولین حرکت کمک به خانواده های زندانیان و کشته شدگان سیاسی
دومین حرکت دعوای قانونی علیه رژیم به دادگاه لاهه و UNبرای جنایت و جنایت علیه بشریت
سومین حرکت تشکیل هسته های مقاومت، تاکتیکی و عملیاتی داخل خود ایران حتی اگر لازم باشه سلاح خریداری بشه و بین مردم پخش بشه.
چهارمین حرکت تبلیغ در رسانهای خارجی. مردم همه جا پشتیبان مردم در کشورهای دیگر هستند. از این نیروی عظیم باید کمال استفاده را کرد
فانوس جان من فکر میکنم ایجاد لابی یکی از مهمترین کارهائی است که ما باید انجام دهیم. درست است که ما بنیه مالی رژیم را نداریم اما ما در طرف حق ایستاده ایم و به راحتی میتوانیم نماینده ها و سیاستمداران را در دموکراسی ها تحت تاثیر قرار یدهیم. نکته این طرح اما همین جا است. هر کس قضاوت خود را میکند و به آنچه مفید میداند کمک میکند.
در مورد ایجاد هسته آن در امریکا و یا جای دیگر باید عرض کنم که هسته آن نیز مجازی است و احتیاج ندارد که وجود جغرافیایی یا فیزیکی داشته باشد. هسته آن افرادی هستند که سایت را کنترل میکنند و هر کدام میتواند در کشوری دیگر باشد. هر فرد به تنهائی نیز نقش مهم و کلیدی ندارد که در خطر خاصی قرار بگیرند. کار تکنیکی آن را در واقع میتوان به هر شرکت کامپیوتری سپرد.
در مورد پول باید عرض کنم که پولی و صندوقی نیست که احتیاج به حسابدار و یا شخص سوم باشد. پول را مردم مستقیما به مجری هر طرح میدهند و نه به صندوق. من آن را صندوق نامیدم چون نقش صندوق را بازی میکند اما در واقع صندوق نیست و تنها کانالی برای وصل کردن مردمی که مایل به کمک هستند به فعالان سیاسی و مدنی است. اگر ما قادر شویم که این دو گروه را به هم وصل کنیم جبهه بسیار قدرتمندی ایجاد خواهد شد.
با نکات دیگری که فرمودید موافقم.
سایت در یک کشور باید ثبت بشه که می تونه هر جایی باشه ولی بهتره مرکز را آمریکا گذاشت تا از امنیت و دمکراسی و قدرت قانون بهره مند شد. اگر بگذارید تو فرانسه یا آلمان رژیم ممکنه رشوه بده و اونها همه را به رژیم بفروشند. اروپا و کانادا به هیچ وجه امن نیست و این کشورها شده اند حیاط خلوط رژیم. هر غلطی آخوندا خواستند اونجا می کنند.
هر کاری بدون مشورت با وکیل های متخصص می تونه به فاجعه ختم بشه. چهارچوب کار قبل از شروع باید توسط یک گروه حقوقی بررسی و تایید بشه.
با لابی در این مرحله مخالفم چون پول باید به ترتیب اهمیت خرج بشه. اگر بالشخصه بدونم پول من به جای کمک مستقیم به مردم و آزادی مردم می ره تو جیب یک دزد اروپایی که اسمش سناتور میشل عن هستش شخصا یک سنت هم نمی دم ولی برای کمک به خانواده های زندانیان یا کشته شدگان قرض هم می گیرم ولی کمک خواهم کرد. اگر در آینده پول برا لابی باشه و نیاز هم دیده بشه شاید ولی نه الان.
پول باید برای راه اندازی خود پروژه، استخدام نیروی وکالت و قانونی، نیروی حسابداری، نیروی IT, و به خصوص نیروی تبلیغاتی خرج بشه. وقتی هسته قانونی ثبت شد باید استخدام کرد و در داخل و خارج تبلیغ کرد. به ایرانی ها تلفن زد و خود را معرفی کرد و ازشون کمک خواست. این تبلیغات باید جهانی باشه و طبعا این کار خرج داره. این خرجها مهم تر از لابی گری در این مرحله است چون هنوز ما حتی جوجه هم نیستیم. حتی تخم هم نیستیم. ما الان در سطح اسپرمیم. اگر الان پیش سناتور میشل عن بریم البته که پولمون را می گیره ولی تا رفتیم به ریشمون می خنده و می گه اینا چیز خولند، هنوز نه به بارن نه به دار اومدن لابی کنند برای چیزی که هنوز وجود نداره.
مردم قدرت ماست. امید به نجات مردم نیروی محرکه ماست. این را فراموش نکنید. این میشل عن نیست که ما را باید نجات بده. این مردم هستند که خود باید خود را نجات بدن.
«همه چیز از مردم و همه چیز فقط برای مردم. »
هدف را نباید گم کرد.
دوست گرامی چنانچه عرض کردم مرکزی وجود ندارد. همه چیز مجازی است. آنچه میتوان مرکز فرض کرد گروهی از معتمدان است که در کشورهای مختلف بوده و در راستای مسانل کلی مانند شرایط افراد و گروههای کمک گیرنده و غیره سیاست گزاری مینمایند.
اطلاعات مخفی خاصی در این سایت وجود نخواهد داشت. نام و مشخصات افراد و گروههای کمک گیرنده واضح و آشکار است. کمک دهندگان میتوانند ناشناس یمانند درست مانند فعالیت ناشناس در همین سایت و سایتهای دیگر.
همانطوری که عرض کردم پولی در این سایت رد و بدل نمیشود که برای آن احتیاج به وکیل باشد. یکی میگوید من میخواهم یک لابی ایجاد کنم، گروهی میگوید ما میخواهیم به زندانیان سیاسی کمک کنیم و دیگری میگوید من میخواهم یک کتاب بر علیه رژیم چاپ کنم و مردم پول را مستقیما به آنها میدهند. این به نوعی یک دیوار آگهی است اما با کنترل و درخواست گزارش و غیره.
آغاز نمودن چنین کاری بسیار ساده تر و کم هزینه تر از آن است که ممکن است یه نظر بیاید.
این تصمیم که پول چگونه خرج میشود را نه من میکیرم و نه شما و نه حتی معتمدان سایت. این تصمیم را جامعه میگیرد چون هر کس به آنچه میپسندد کمک میکند. آنچه شما گفتید که برای کمک به زندانیان و قربانیان حاضر هستید پول قرض کنید تائید همین اصل است که مردم برای آنچه درست بدانند حاضرند از جان و دل مایه بگذارند و این سایت این امکان را میدهد که هر کس در راستای صلاحدید خویش هزینه کند. برای مثال شما تصمیم میگیرید که همه بودجه ای که تخصیص داده اید به خانواده های زندانیان سیاسی پرداخت شود و من ممکن است بخشی را به خانواده های زندانیان، یخشی را به ایجاد لابی و بخشی را برای چاپ یک آگهی هزینه کنم.
ممنون از توضیح شما.
با این توضیحات هدف این ییشنهاد شما با آن چیزی که من فکر می کردم فرق دارد.
من به سایتی فکر می کردم که محور مقاومت به هدف براندازی و کمک به آسیب دیدگان باشد ولی به نظر می رسد این پیشنهاد شما همه آن را دارد به جز مولفه براندازی و تشکیل محور.
بیایید واقع بینانه نگاه کنیم مشکل ایران نداشتن رهبری و محور مقاومت است. شاهزاده با همه احترامی که برایش قاعلم آدم اینکاره نیست. اصلا تمام سردمداران حکومت شاهنشاهی آنزمان با تمام آن ارتش و توپ و تانکشان در مقابل 4 تا آخوند پیژامه پوش و 2 تا بسیجی چاقوکش کم می آوردند چنانچه که هم کم آوردند و کشور را دو دستی دادند به همین ولد زناها.
هدف شما بسیار نیک است و بسیار نوبل ولی راه کار نیست.
با کمال رک بودن که خاص شخص خودم است باید عرض کنم اینجور کارهای خیریه قرص ضد درد هستند ولی سرطان را مداوا نمی کنند. برای مبارزه با سرطان باید سمی را تزریق کنید که همه چیز را می کشد یعنی هم سلول سرطانی و هم سلول خودی را. یعنی جنگ با سرطان رحم و مروت نباید داشته باشد وگرنه جنگ را باخته.
من با شما کاملا موافقم ولی این پیشنهاد راه براندازی نیست.
دوست گرامی این نه خیریه است و نه قرص سردرد اما اگر آنچه منظور شما است ایجاد یک گروه برای مبارزه با رژیم است، خیر این هدف طرح نیست. این طرح میتواند ابزاری باشد در دست چنان گروهی.
هدف این طرح درگیر نمودن عموم ایرانیان و بخصوص ایرانیان خارج از کشور در مسنله براندازی و تامین هزینه مالی براندازی از آنان است. این طرح به همه ایرانیان اجازه میدهد که هم از طریق مالی و هم از طریق عملی با ایجاد پروژه های خود علیه رژیم و درخواست کمک برای آن وارد کارزار شوند.این در راستای همان پیمان نوین است.
بگذارید این را هم اضافه کنم که هدف من این نیست که فریاد بزنم و بگویم بیایید که من راه حل را یافته ام. هدف من این است که بگویم باید خارج از چهارچوبهای معمول برای تامین هزینه فکر کرد. هدف من این است که به باد اپوزیسیون بیاورم که اکثریت خاموشی هم وجود دارد که اگر درگیر شود کار رژیم تمام است اما باید راه را برایش باز کرد. من از این قر زدن و نشستن به امید همسایه ها خسته شده ام. من از این خلق پر شکایت گریان بودن ملول شدم و میخواهم تغییری و حرکتی ببینم و اعتقاد دارم که عموم ایرانیان از دیدن این فلاکت و خیانت و ظلم و فساد رژیم بسیار خشمگین و مایل به پایان دادن به آن هستند. این طرح یک راه حل برای درگیر کردن این نیروی عظیم است. مطمئنم که صدها راه حل دیگر نیز وجود دارد.
عالیه
کسی اطلاع داره سایتهای شرط بندی خارج از ایران چه جور با شرط بندان داخل ایران پول رد و بدل میکنند؟ آیا وقتی کسی در یک شرط بندی برنده میشه پول “از خارج” به حساب بانکی اش در ایران واریز میشه؟ اگر بله, آیا روشی که این سایتها به کار میبرند برای منظور ما جواب میده؟
من از شاهزاده و گروهی از ایرانیان دلسوز و شناخته شده در تویتر خواهش کردم که این طرح را به عنوان یکی از راه حلها برای ایجاد تامین مالی براندازی مورد التفات قرار دهند. خوشیختم که بگویم تا اینجا آقایان امیر حسین اعتمادی و میلاد آقایی به این خواهش بنده جواب مثبت داده و وعده داده اند که نظر خویش را در این مورد ابراز کنند. جناب اعتمادی این طرح را با همکاران خویش در فرشگرد نیز به اشترک گذاشته اند که موجب شادی مضاعف و قدردانی است.
یکی از دلایل اصلی موفقیت جنبش همبستگی در لهستان بر علیه رژیم سر تا پا مسلح این بود که هر یک از اعضای آن یک هزارم ۱/۱۰۰۰ در آمد خود را به جنبش می دادند.
مثلاً کسی که ۲۰،۰۰۰ دلار در سال درآمد داشت ۲۰ دلار و کسی که ۱۰۰،۰۰۰ دلار درآمد داشت مبلغ ۱۰۰ دلار می پرداخت و این مبالغ کوچک رویهم مبلغ عظیمی برای مبارزه با رژیم شد.
یکی از موارد بسیار مهم برای رسیدن به یک حکومت و دموکراسی ایجاد ۲ یا ۳ حزب و حمایت مالی از آنها است. و این تشکیلات می تواند با توجه به اعضای هر حزب بودجه به آنها اختصاص دهد. درست مثل کانادا که هنوز دولت با توجه به اعضای آنها به آنها کمک مالی می کند.
با سپاس مثال و پیشنهاد بسیار خوبی است و راه حلی برای یکی از ضعفهای این طرح. ضعف مورد نظر این است که در این طرح هیچ اقدامی علیه رژیم نمیتواند پنهانی باشد و این باعث میشود که رژیم خیلی زود بتواند در فکر راه مقابله باشد. پولی به صورت فیزیکی در صندوق نیست اما با تشویق مردم و اطلاع رسانی در مورد تعداد افراد هر حزب میتوان خواستار حمایت بیشتر از آنان و حتی پیشنهاد مبلغ پرداختی بر اساس تعداد اعضا شد. باید اضافه کنم که تا آنجا که من اطلاع دارم ما هیچ حزبی با تعداد قابل ملاحظه اعضا نداریم و هر کدام در نهایت چند صد نفر عضو دارد. حزب دموکرات کردستان را نمیدانم اما احتمالا بسیار بیش از این عضو دارند.
با احترام،
من نمی دانم برای چه پیشنهاد قبلی من را حذف کردید یا نیامد?
ولی اگر به منابع تامین داعشیعه تروریست توجه کنیم، چند مرجع هستند که به اسم آنها پول جمع آوری می شود.
ما باید موقتاً تا زمان استقرار دولت ملت پادشاهی به یک فرد یا چند نفر اعتماد کنیم.
البته آن یک نفر یا چند نفر ممکن است از نظر قوانین کشور محل استقرار خود در گرفتن و هزینه کردن محدودیت یا مسئولیت قانونی داشته باشد.
اما اگر بصورت Foundation یا Charity پادشاهی باشد، می توان موارد مخصوص کمک را از موارد مربوط به مبارزه تفکیک نمود.
و اصولاً Foundation ها و Charity ها یکی از موارد جمع شدن افراد دور هم و ارتباط بیشتر و انجام فعالیت های دیگر علنی یا مخفی دیگر است.
ایجاد حزب ها و انجمن های پادشاهی در کشورهای مختلف محل استقرار ایرانیان نیز یکی از موارد اجرای مراسم و جشنهای شاهنشاهی و گردهمایی ها و جمع آوری کمکها در حین گردهمایی ها مانند کلیسا می باشد.
راهکارهای گردهمایی، و راهکارهای جمع آوری کمک های مالی اولین قدم های شکل گیری تشکل ها می باشند.
احیای سازمان شیر و خورشید سرخ ایران و آرم و لگوی آن بر روی سینه می تواند با توجه به پیشینه خوبی که این سازمان دارد و خصوصاً سازمان جوانان آن زمینه خوبی برای فعالیت و تبلیغ باشد. و با یک هیات امناء انتخابی اداره شود و در جلب کمک از ایرانیان دارای امکانات مالی و مدیریتی بسیار موفق باشد.(از قرار اطلاع عده ای از ایرانیان در صدد احیای این سازمان بر آمده اند.)
ما باید جشنهای پادشاهی نوروز و چهارشنبه سوری و سیزده بدر و یلدا و مهرگان و سده و …. را از چنگال داعشیون و چپولهای دورو و نیرنگ باز آزاد کنیم و آنها را محلی برای گردهمایی پادشاهی خواهان و تبلیغات و کمک قرار دهیم.
از همین حالا و قبل از اسفند تبلیغ کنیم که 💐جشنهای پادشاهی 💐نوروز و چهارشنبه سوری و سیزده بدر برای 💀داعشیون و چپولها☠ نیست.
و آنها می توانند عید قربان و تولد استالین و مائو را جشن بگیرند.
سازمان پیش آهنگی در داخل ایران بعد از انقلاب دوباره (حداقل اسمی) تشکیل شده:
http://s370159561.online.de//سازمان-ملی-پیشاهنگی-ایران
عجیب است که اجازه داده اند. البته ابن هم بی شک به کثافات اسلام آخوندی که دیگر شباهتی به اسلام ندارد آلوده اند.. من خودم زمان شاه پیشاهنگ بودم و خاطرات بسیار خوبی از آن دارم. نظم و انظباط، هفته کار، پیک نیکها و رژه در روزهای ملی مانند شش یهمن و آن ارکسترهای مارش که همه اش هم مارش نمیزدند و آهنگهای روز هم با آن طبل و ترومپتها نواخته میشد و در پابان گل ریختن به پای مجسمه شاه. زمان خوبی بود.
با سپاس من نظر دیگری از شما بجز آنچه جواب دادم ندیدم. شاید یک مشکل فنی پیش آمده. اینها پیشنهادها و طرحهای بسیار ارزنده ای است. من فکر میکنم افراد زیادی از این پیشنهادات استقبال میکنند اما مشکل رساندن صدا یه بقیه مردم و راه انداختن چرخ است. راه که بیافتد خودش آنقدر سرعت میگیرد که رژیم آخوندی را له کند. باید راهی یافت که اینگوته حرکتها در جامعه آغاز شود و “ما میتوانیم” نقش ذهن براندازان شود. من شک ندارم که اگر چند تشکل ایرانی متحد شوند میتوانند این چرخ را به گردش در بیاورند.