مجتهدی که عینک حضرت را مدتی قرض گرفت!
جناب آقای حاج محمد حسن ایمانی در ماه رجب ۹۴ مشهدمقدس رضوی علیه السّلام مشرف بودند.
پس از مراجعت نقل نمودند: جمعیت زوار آنقدر زیاد بود که تشرف به حرم مطهر سخت و دشوار شده بود.
روزی با زحمت و مشقت فراوان وارد حرم مطهر شدم.
کتاب مفاتیح را باز کردم ، دست در جیب نمودم تا عینک را بیرون بیاورم چون چند سال است بدون عینک نمی توانم چیزی بخوانم ، دیدم عینک را فراموش کرده ام همراه بیاورم.
سخت ناراحت و شکسته خاطر شدم که به چه زحمتی به حرم مشرف شدم ولی حالا نمی توانم زیارت بخوانم . به حضرت متوسل شدم.
در همان حال چشمم به خطوط مفاتیح افتاد ، با کمال تعجب دیدم آنها را می بینم و می توانم بخوانم ، خوشحال شدم و زیارت را با کمال آسانی خواندم و خدای را سپاس کردم .
پس از فراغت و خارج شدن از حرم مفاتیح را باز کردم دیدم نمی توانم بخوانم و بمانند پیش بدون عینک چیزی را نمی شناسم و تا کنون چنین هستم.
دانستم که لطفی و عنایتی از طرف آن بزرگوار بوده است .
اینا همشون یک خدای پرتابل تو جیبشون دارن که مشکلات شخصیشون رو حل می کنه؟.. یا صاحب تقرب العقرب!..
اگر یک آخوند چشمش را لیزر درمانی کند می آید به مردم میگوید توسل به حضرت کردم چشمم خوب شد مثل روز اول شد.