رمز گشایی از انفجارات ماه گذشته ایران توسط توماس فریدمن ستون نویس معروف نیویورک تایمز
توماس فریدمن ستوننویس نیویورک تایمز که یکی از بزرگترین ستوننویسهای سیاست خارجی جهان است مقاله جدیدی درباره پیمان دوستی امارات-اسرائیل منتشر کرده که در آن به نکته ظریفی اشاره کرده:
پیام تاکتیکی امارات [به ج/ا/] این است: از امروز ما طرف اسرائیل هستیم پس با ما در نیوفت! توماس فریدمن مدعی شده شاید خرابکاریهای سایبری اخیر اسرائیل علیه ایران در ماههای گذشته این جرات را به امارات داده که با خیال راحت این توافق را علنی کند.
با توجه به اینکه انفجارهای اخیر در سایتهای هسته ای و نظامی ایران درست قبل از پیمان دوستی امارات-اسرائیل انجام شده (و به همان سرعتی که شروع شده بود هم فروکش کرد!) اینگونه به نظر میرسد که این انفجارها پیغام مستقیمی از طرف آمریکا-اسرائیل بوده تا ضعف امنیتی زیر ساختهای ج/ا/ را به سران نظام گوشزد کنند. به عبارت دیگر: “اگر بعد از این پیمان هر عملی (به غیر از الدرم دلدرم های معمول) انجام دهید انفجارها ادامه خواهد داشت!!
فکر میکنند امارات هم بحران اقتصادی دارد!!
پینوشت: یک نکته اینکه فریدمن به خرابکاریهای “سایبری”اسرائیل علیه ایران اشاره کرده؟!
متن کامل مقاله توماس فریدمن با کلیک اینجا در گویا نیوز قابل دسترسی است.
موضوع خیلی فراتر از «سایبری» است.
فراموش نکنیم که کشورهای جنوب خلیج فارس روی یکی از بزرگترین ومدرنترین انبارهای سلاح جهان نشسته اند، تقریبا هیچ کشور اروپایی چنین تجهیزاتی ندارد (اروپایی ها خیلی بیشتر از وزنشان در منطقه جدی گرفته میشوند). اسراییل میتواند این زنجیره را با دقیقا آن چیزهایی تکمیل کند که انها ندارند، و مهمتر از آن: اسراییل رو دروایسی های آمریکا را ندارد.
باید به ذکاوت بن زاید آفرین گفت. آمریکایی ها هم وقتش است که درک کنند در دنیا تنها گزینه موجود نیستند، نه فقط برای دشمنانشان ، بلکه برای دوستانشان…
به نظر من ج/ا/ دو اشتباه مهلک انجام داد:
۱- حمله سایبری به تاسیسات تصفیه آب اسرائیل که اسرائیل همون موقع اعلام کرد ج/ا/ بدجوری خط قرمزی که سالها بین دو کشور وجود داشت (حمله گسترده به شهروندان عادی دو کشور) رو رد کرده. و به دنبال اون:
۲- حمله به نیروهای آمریکایی در بگرام.
با توجه به پیچیدگی فوق العاده حمله به بگرام این احتمال رو هم منتفی نمیدونم که این حمله بدنبال نفوذ اطلاعاتی اسرائیل در دستگاه های امنیتی نظام اتفاق افتاده باشه تا آمریکا رو مجبور به دخالت (کشتن سلیمانی یکماه بعد از حمله به بگرام اتفاق افتاد) بکنه:
به گفته مقامات آمریکایی، بمبگذاری انتحاری در پایگاه بگرام که یکی از مهمترین پایگاههای آمریکا در افغانستان است بسیار پیچیده بود و به دلیل برجسته کردن آسیبپذیری اهداف آمریکایی، مقامات این کشور را متعجب کرد.
سیانان ادامه میدهد که این تعجب و نگرانی را میتوان در گزارش مربوط به ارزیابیهای تمامی نهادهای امنیتی آمریکا از جمله سیا، اداره امنیت نیروهای مسلح و مرکز ملی مبارزه با تروریسم مشاهده کرد.
قبلا هم گفتم, با توجه به شناخت نزدیک از این اوباش, به هیچ عنوان نمیتونم قبول کنم ج/ا/ به تنهایی یک عملیات بسیار پیچیده و بدون نقص رو اجرا کنه!
من نمیدانم این حوادث چقدر «سرنوشت ساز» بودند، ولی اگر بودند خاک بر سر آمریکا و اسرائیل!
این کمال حماقت است که ابتدا نشست و نظاره کرد که حزب الله دهها هزار موشک کوتاه برد و ایران هزاران موشک میان برد در آرسنالشان داشته باشند، به امید اینکه یک «توافق نانوشته» پا برجا بماند. اگر زمانی حریف احساس قدرت کافی کرد یا فرصتی برایش فراهم شد چه؟ حتی تا آن موقع میتواند از ابزارهایی که فراهم کرده برای باجگیری استفاده کند.
حریفی مانند ج.ا. باید ابتدا ضعیف و سپس نابود شود، هر استراتژی دیگری از ابتدا حماقت بود، دیگران هم حماقت کردند، تعارف نکنیم…
اینها همه در زمان اوباما اتفاق افتاد. اوباما عملا توی جبهه تروریستها بود. جلوی پرونده مواد مخدر حزب الله را گرفت. از همکاری طالبان با جمهوری اسلامی خبر داشت ولی هیچ کاری نکرد.
اوباما در هفته آخر دوران خودش یک دستوری علیه اسرائیل هم امضا کرد که الان خاطرم نیست چی بود ولی هرچه بود حماقت مفرط اوباما را ثابت کرد