باریک الله به دونالد ترامپ، باریک الله!
دونالد ترامپ، رییس جمهور ایالات متحده، حقوق سه ماهه پایانی سال ۲۰۱۹ خود را به فعالیتهای مربوط به مقابله با بیماری کرونا اهدا کرد. ترامپ از زمان روی کار آمدن خود بر اساس وعدههای انتخاباتیاش، هر سال حقوق ۴۰۰ هزار دلاری سالیانه خود را برای امور عامالمنفعه اهدا کرده است.
— ایران اینترنشنال – خبر فوری (@IranIntlbrk) March 4, 2020
حالا بگو نمایندگان طویله شورای اسلامی (که فعلا خونه نشین شدن تا بحران کرونا از سرشون بگذره) فقط یک هفته حقوق خودشون (نه زیر میزی ها) رو بدن برای یک کار عام المنفعه. فورا یک “قال الصادق”ی پیدا میکنن که “اجر کار در خانه بیشتر از کار در بیرون است” و یک چیزی هم طلبکار میشن!
ترامپ عاشق امریکاست و هر کاری برای سربلندی آن می کند.
ما در ایران قحطی وطن پرست داریم. اخوندها که ایران ستیزند و مردم هم بدنبال منافع خود.
عاض ایران و کسی که برای سربلندی ایران فداکاری کند نداریم و یا کم داریم.
اکثر مردم کشورهای مختلف درجه ای از ملی گرایی را دارند. این حس ملی گرایی در اکثر کشورهای دنیا بسیار قوی است مثل امریکا، انگلیس، کره جنوبی، ژاپن، ترکیه، آلمان و الا آخر. اکثر ملتهای این کشورها همه چیزهای خوب را برای کشور خودشان می خواهند و تمایل ندارند آنها را به کشورهای دیگر بدهند.
متاسفانه ایرانی ها جزو معدود ملیت هایی هستند که اصلا حس ملی گرایی ندارند و درست برعکس ملل دیگر تمام چیزهای خوب را برای اجنبی می خواهند و بدترین چیزها را حق خودی ها می دانند.
هیچ ایرانی را پیدا نمی کنید که سر یک خارجی کلاه بگذارد. هیچ ایرانی را پیدا نمی کنید که راحت بتواند خارجی را بکشد، غارت کند، به خاک سباه بنشاند، دروغ بگوید و الا آخر در حالی که وقتی ایرانی به ایرانی می رسد نه فقط گوشت هموطن بلکه استخوانهای او را هم می خواهد بجود.
چرا ما این گونه رفتار می کنیم و چرا ما بین خود اینقدر بی رحم هستیم ولی در مقابل خارجی تا کمر دولا می شویم. این مشکل عمیق و جدی احتیاج به بررسی روانکاوانه و تحقیق آکادمیک دارد که در حوزه تخصص اینجانب نیست ولی یک حقیقت که در کمک کردن به این پدیده نقش به سزایی دارد اینست که ما یک جمعیت بزرگ مادون ساده ای داریم که حقوق ابتدایی خود را نمی دانند و قرنهاست که به توسری خوردن و تحقیر شدن عادت دارند و یک جمعیت بدجنس ولی احمق داریم که عادت کرده از سادگی جمعیت بزرگتر سو استفاده کند و بدین طریق قرنهاست که امرار معاش می کند.
تنها راه نجات ایران سرکار امدن یک نفر ناسیونالیست سکولار است که همت کرده فرهنگ جامعه را درست کند. یک چیزی درست عین حکومت شاه فقید حالا شاید با چند آپ گرید. گرچه حتی امروز هنوز در آگاهی مردم ایران نسبت به نقاط ضعف خود و راه حلهای ان در مبارزه با رژیم فعلی و انتخاب حکومت بعدی شک و ابهام های اساسی وجود دارد.