جمهوری اسلامی

او ابراز امیدواری کرده که طالبان «بتوانند اسلام واقعی را پیاده کنند».

در ادبیات فارسی به نظرم حتی رکیک ترین فحش های جنسی هم به پای بار معنایی کلمه «وقاحت» نمی رسند. مثلا وقتی ما از وقاحت بی حد و مرز جمهوری اسلامی صحبت می کنیم، من فورا جانباختگانی را به یاد

آریانا سعید خواننده محبوب افغانی که چندی پیش بخت یارش شد و توانست در بلبشوی به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان از دست طالبان بگریزد، در جدیدترین مصاحبه اش به وحشتی اشاره میکند که خالقش فقط میتواند یک مسلمان باشد.

آنچه که در جنگل جمهوری اسلامی جریان دارد، نامش زندگی نیست بلکه تلاش برای «بقا» در شرایط مرگ و زندگی است. در این شرایط هرکس به فکر خودش است و فقط عده محدودی که ما از آنها به عنوان «قهرمان» یاد میکنیم به دنبال بقا دیگری هم هستند.

اساسا کنار آمدن امریکا با طالبان در یک دهه اخیر یک بحث مستقل می طلبد. اما شواهد موجود حاکی است شاید تسخیر زودهنگام افغانستان توسط طالبان بر خلاف پیش بینی منابع اطلاعاتی غرب و پنتاگون بوده است. دلیل آن که

اسراییل در دوران حکومت پهلوی به شاه ایران به چشم یک رقیب قوی _ هم دوست و هم شاید دشمن _ نگاه میکرد و در ظاهر با شاه و ایران دوست بودند اما در دوره جمهوری اسلامی اسراییل به جمهوری

بعد از ۴۳ سال محمدجواد لاریجانی «منافع ملی جمهوری اسلامی ایران» را در یک جمله بیان کرد

سید مرتضی جزایری از معدود آخوندهایی بود که با حکومت ولایت فقیه همراه نشد. او در قبل از انقلاب یکی از مدیران ماهنامه مکتب اسلام بود. بعد از انقلاب کاملا منزوی شد و گاه گاهی در بین افراد مورد اطمینان خود سخنرانی میکرد. او در سال 1387 در بیمارستان درگذشت.

۴۲ سال است مسئولان جمهوری اسلامی و «استمرار طلبان» وابسته به «سفره انقلاب» مخالفان حکومت را مسخره میکنند که اینها ۴۲ سال است شعار میدهند که حکومت جمهوری اسلامی را میخواهند ساقط کنند اما نمیتوانند! اگر منظور از «براندازی» این