مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
روند رخداد یک انقلاب یه معادلهی خیلی پیچیده و چندمجهولیه که به عوامل خیلی زیادی وابسته است. هیچکس هم نمیتونه زمانش رو تخمین بزنه یا برای شکلدهیِ یک انقلاب تو یک زمان معین برنامهریزی کنه. انقلابها بیشتر «پیشآمدنی» هستن تا
این روزها مشغول خواندن کتاب رگ تاک از فاضل غیبی هستم. او سخنی را از آنتونیو گرامشی نقل میکند که قابل تامل است. گرامشی مینویسد. ” سرنيزه داران سپاهيان ناپلئون همان راهى را پيمودند که قبلاً توسط سپاه نامرعى کتابها
رادیو زمانه: یک سال از آغاز «انقلاب لبنان» میگذرد. ۱۷ اکتبر ۲۰۱۹ کسی فکر نمیکرد که یک سال بعد در چنان روزی بیروت از انفجاری نابود شده باشد، ارزش پول ملی به پایینترین سطحش برسد، سه نخستوزیر ناکام بمانند، و
مکرر شنیده ایم که «در انقلاب ۵۷ مردم میدانستند چه نمیخواهند، ولی نمیدانستند چه میخواهند»؛ این بار ما باید «دور اندیش تر» باشیم و پیش از آنکه دست از پا خطا کنیم یک برنامه جامع الاطراف برای همه شئونات کشور
جمهوری ایرانی– دکتر حسین بشیریه، استاد برجسته علوم سیاسی، در بحث از فروپاشی نظامهای سیاسی، به هشت عامل اساسی اشاره میکند که چهار عامل به “جامعه” مرتبط است (نارضایتی، ایدئولوژی، سازماندهی، رهبری) و چهار عامل به خود نظام سیاسی (بحران
نامه زیر در تاریخ ۲۵ فروردین ماه ۵۸, یعنی تنها ۲ ماه و ۳ روز پس از پیروزی انقلاب ۲۲ بهمن ۵۷, با امضای “خلق مسلمان؛ وابسته به حزب جمهوری اسلامی خلق مسلمان ایران” نوشته شده و در شماره ۱۰
آن زمان که بچه بودم فاحشه معروفی در آبادان بود به نام مهین چمنی که نامش در زبان محاوره ای تبدیل شده بود به میچمنی. شهرت میچمنی به دلیل زیبائی، خوش پوشی و یا خانم بزرگ بودن نبود. شهرت او
با تحریم انتخابات سیاه بازی دوم اسفند عمله بی مزد و مواجب این ظالمان نباشیم. و این آخرین فرصت اصلاح طلبان است که صف خود را از صف جانیان جدا کرده و به وطنپرستان بپیوندند.