مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
در مدینة المعاجز از عمار یاسر روایت کرده اند که گفت به اتفاق حضرت امیر(ع) به یکی از غزوات می رفتیم. به یک بیابان و صحرایی رسیدیم که مملو از مورچه بود، گفتم یا علی آیا میان خلق کسی هست که عدد این مورچه ها را بداند؟
فرمود بلی من می شناسم کسی را که عدد آنها را و نر و ماده آنها را هم می داند. گفتم آن کس کیست؟
فرمود من آن امام مبین هستم!!!
چهل سال تجربه زندگی زیر سایه جمهوری اسلامی بخوبی نشان داد که اصلا هیج یک از حرفها و قول و قرارها و پیش بینی های آخوندها قابل اطمینان نیست و در هر شرایطی بلدند برای محقق نشدن وعده هایشان یک بامبولی سرهم کنند.
راستش را بخواهید ریشه این حقه بازیها و پدرسوختگی اینها در روایات و احادیث نهفته است. برویم و به دو تا از این روایات نگاهی بیاندازیم:
روزی رسول خدا(ص) از کوچه های مدینه می گذشت. جوانی شیشه شرابی در دست داشت. چون رسول خدا(ص) را دید ترسید و توبه کرد که دیگر شراب نخورد!
حضرت پرسید در این شیشه چیست؟ عرض کرد سرکه است. حضرت قدری از آن گرفته چشید. صحابه نیز از آن چشیدند.سرکه بسیار خوبی بود! همه تعریف کردند!
مرد فاسقی در بغداد بود. هنگام مرگ وصیت کرد که مرا ببرید در نجف اشرف دفن کنید. شاید خداوند مرا بیامرزد و به خاطر حرمت حضرت امیرالمؤمنین(ع) ببخشد.
چون وفات کرد اطرافیانش او راغسل داده کفن کرده در تابوتی گذاشتند و به سوی نجف حمل کردند.
شب حضرت امیر(ع) به خواب بعضی از خدام حرم خود آمده فرمود: فردا صبح نعش یک فاسقی را از بغداد می آوردند که در زمین نجف دفن کنند بروید مانع شوید نگذارید او را در جوار من دفن کنند.
مقدمه: داستان کشتی نوح یک افسانه کاملا غیر واقعی و خلاف عقل و منطق است. تصورش را بکنید حضرت نوح هزار سال طول کشید تا یک کشتی بسازد. حالا چرا هزار سال؟ خب چون عدد هزار برای جعل کنندگان
شاه طهماسب صفوی از جبل عامل لبنان برای اولین بار تعدادی آخوند وارد ایران کرد که محمد باقر مجلسی هم در میان آنها بود. شاه او را مامور کرد تا روایات و احادیث تشیع را تدوین کند. بودجه و افراد زیادی هم در اختیارش قرار داد.
مجلسی در طی سالها موفق شد روایات و احادیثی را از خودش جعل کند و آنها را در 110 جلد تنظیم کرد که بعدها رکن مهم و یکی از معتبرترین کتابهای مرجع آخوندها قرار گرفت.
بدون اغراق این کتاب پر است از مزخرفات و حرفهای خنده دار که ظاهرا مجلسی موقع نگارش این روایات به ریش شاه سهماسب و ایرانیان می خندیده که پول خزانه کشور را در اختیار او قرار داده اند تا برایشان مزخرف ببافد.
حتما در کتابها خوانده اید که در زمانهای قدیم بسیاری از مسلمانان وصیت میکردند که جنازه آنان را به کربلا برده و در آنجا دفن کنند. اگر دنبال راز و انگیزه آن میگردید روایت زیر را بخوانید:
در جلد اول بحرالمصائب می نویسد که از حضرت صادق(ع) پرسیدند آیا شتر به بهشت می رود؟
فرمود بلی شتر صالح و شتری که در کربلا بمیرد.
پرسیدند حمار بهشت می رود؟
فرمود بلی حمار قدیر پیامبر و حماری که در کربلا بمیرد.
پرسیدند سگ به بهشت می رود؟
فرمود بلی، سگ اصحاب کهف و سگی که در کربلا بمیرد.
پرسیدند بزغاله به بهشت میرود؟
فرمود بلی، بزغاله حضرت موسی و بزغاله ای که در کربلا بمیرد.
امیرالمؤمنین(ع) می فرماید رسول خدا فرمود: یا علی می دانی آن نقطه های سیاهی که بر بال ملخهاست چیست؟ عرض کردم خدا و رسول بهتر می دانند. فرمود بر بال آنها نوشته «انا اللّه رب العالمین خلقت الجرد خبراً من
ابراهیم قبضه کافور را برداشت و بالای کوه ابوقبیس پاشید. خداوند بادی فرستاد و آن قبضه کافور راحیان مغرب و مشرق پراکنده و متفرق گردانید و هر جا که ذره ای از آن کافور افتاد نمک زار شد، پس نمک در طعام ما از ضیافت حضرت ابراهیم است.
در کتاب صافی روایت کرده که: حضرت موسی می خواست به جنگ فرعونیان برود در وادی تیه که رسیدند لشکر موسی گرسنه شدند. خداوند من و سلوی (مرغ بریان از هوا نازل شد) برای آنها نازل گردانید، خوردند سیر شدند.