کرامات آخوندها

مرحوم شیخ عبدالمجید بن عبدالوهاب همدانی، متوفی 1366 ، شاگرد و ملازم میرزا حسین خلیلی که از وجود این استاد استفاده فراوان کرد و در تقوا و ورع به حدی رسید که از او کرامات و قضایا و ملاقات با

صاحب روضات الجنات گفته است: پدرم از جدم امیر سید ابی القاسم جعفر بن حسین نقل کرده است که آن مرحوم را با سید صدرالدین رضوی قمی دوستی و صداقت تمامی بود سالی که با هم به حج مشرف شدند

سید عزیز الله بن سید نصرالله خراسانی تهرانی دعانویس از شاگردان علامه ملا هادی تهرانی عالم عامل و با ورع و تقوا بود وقتی که به زیارت قبور مقدسه مشرف می شد زیاد طول می داد.از حوادث غریبه ای که

شیخ بهائی علیه الرحمه در کتاب کشکول خود گفته است: اگر پدرم مرا به دیار عجم نمی آورد هر آینه امروز زاهد اهل زمان بودم لیکن به عجم آمدم و از اغذیه سلاطین و ملوک خوردم پس آن حالت زهد

علامه نوری (ره) روایت می کند از سید محمد باقر سلطان آبادی که از بزرگان ارباب فضائل و راسخین در علم بود که فرموده است در بروجرد به چشم درد سختی مبتلا شدم که از آنجا مرا به سلطان آباد

خالی بندی های مضحک درباره آیت الله عبدالله مامقانی که در دوره ناصرالدین شاه می زیسته است.