کرامات آخوندها

ین داستان را کلمه به کلمه از کتاب ” داستان های مردان خدا” چاپ حوزه علمیه قم برایتان آورده ام و از خودم چیزی به آن اضافه یا کم نکرده ام. قضاوت با شما:

یکی از دوستان “حاج آقا مجتهدی” برای حاج آقا محمد صافی و ایشان هم برای من تعریف کرد؛ حاج آقا مجتهدی یک اربعین در کوه خضر ریاضت کشیدند . کوه خضربالای مسجد جمکران است که بیشتر اولیا خدا در این

در کتاب خاطرات مکارم شیرازی داستان جالبی را از آیت الله بروجردی نقل می کند:

یکی از این  علمایی که ادعا میکرد می تواند ارواح را احضار کند و برای خود شهرتی کسب کرده بود، در یکی از شهرستان ها دیدم. از وی خواستم روح آیت الله بروجردی رحمه الله را احضار کند. پس از مدّتی که کلمات دعاها و اورادی را بر زبان جاری کرد، گفت روح آن مرحوم حاضر شده و پیامی دارد.

زمانی که در مدرسه حجتیّه درس می خواندیم یکی از دوستان بیمار شد و بواسیرش عود کرده بود بطوریکه از شدّت درد قادر بر نشستن نبود. با جمعی از دوستان به عیادتش رفتیم. به اتّفاق همدیگر برای شفایش هفتاد مرتبه سوره حمد را خواندیم. پس از تمام شدن قرائت سوره حمد، از جای خود برخاست و نشست!

از کتاب خاطرات ایت الله مکارم شیرازی

دیروز به علّت گوش درد به طبیب مراجعه کردم. ایشان که احتمال می داد این درد به دلیل تومور مغزی باشد، سفارش کرد ام آر آی گرفته شود. اتّفاقآ متخصّصِ ام آر آی که از تهران می آمد، همان روز در بیمارستان شهید بهشتی بود و بعد از ظهر بازمی گشت لذا مجبور شدیم ساعت 10 صبح که هنگام جلسه استفتا بود به بیمارستان برویم. رئیس بهداشت و درمان استان قم ورئیس بیمارستان هم آمده بودند. عکس گرفته شد والحمدلله مشکلی نبود.

در سفری به همدان، خدمت عالم بزرگوار آقای حاج ملاعلی همدانی قدس سره رسیدم و از ایشان داستان عجیب و جالبی شنیدم که فرمود:
روزی وارد صحن امام حسین علیه السلام شدم دیدم گوشه ای شلوغ است، جلو رفتم و سؤال کردم چه خبر است؟ بچه ای را نشان دادند و گفتند: از بالای مناره صحن به پائین پرت شده است، پدر این طفل که حمال است در وسط زمین و آسمان متوجّه شده و خطاب به بچّه کرده که بایست، همانجا مانده و آنگاه او را سالم پائین آورده اند!

 در خیابان های مدینه قدم می زدم که رفتار یک ایرانی نظرم را به خود جلب کرد. او با یکی از کاسب های مدینه بر سر جنگ ایران و عراق جرّ و بحثش شده بود. مرد کاسب می گفت: حالا

مرحوم شیخ احمد مجتهد بیدآبادی، از علمای معروف اصفهان در دوره قاجار است. او قبل از اینکه به حد بلوغ برسد یعنی در سن سیزده سالگی به درجه اجتهاد رسید! معروف است که او به مدت پنجاه سال امام جماعت

این آخوندهای کره خر در مزخرف گویی و یاوه بافی و حرف مفت زدن بی نظیرند.

مثلا وقتی میخواهند برای خودشان یا یکی از همپالی کهایشان تقدس آفرینی کنند آنچنان یک مسئله ساده و پیش پا افتاده را رنگ و لعاب تقدس می دهند که انگار این اتفاقات فقط برای روحانیون معظم رخ میدهد و بقیه مردم هویج تشریف دارند.

مثلا طرف انگشترش را گم کرده یا الاغش را دزد برده انچنان از این قضیه معجزه خلق می کنند و آنچنان زمین و آسمان را بهم می بافند که گویی اینها تافته جدا بافته هستند. برویم سراغ داستان یکی از همین پدرسوخته های حقه باز:

میرزا محمد تقی بن علی محمد نوری مازندرانی از مجتهدین دوره ناصرالدین شاه بود که به اصفهان امده بود و موی دماغ اخوند جنایتکار معروف یعنی سید باقر شفتی شده بود. چیزی نگذشت که میرزا محمد تقی قلیان کشیدن را در ماه رمضان مجاز دانست (ظاهرا چون خودش دودی بود و نمی توانست قلیان نکشد). همین سبب شد تا  سید محمد باقر شفتی در اصفهان او را تفسیق نماید و حکم به ارتداد او را صادر نماید.