نویسنده: mollah

مصدق و یارانش نمی دانستند مذاکره با طرف خارجی با کشتی گرفتن در زورخانه فرق دارد. در مذاکره با طرف خارجی باید واقع بین بود تا معامله برد-برد انجام بشود. با پرخاشگری و گزافه گویی هیچوقت طرف خارجی کوتاه نمی آید.

آقایون محترم! عجله کنید، اگر آب دست تان هست زمین بگذارید و فرار کنید. می پرسید کجا؟ میگم نمیدانم. فرار کنید بروید توی یک جای دور، توی جنگل، توی بیابان، خلاصه به هرجا که می توانید فرار کنید چون بدخوابی

از روزی که شهبانو این پاسخ ساختار شکنانه را دادند، قلب بسیاری از مردم همیشه در صحنه جریحه دار شد و رگ گردن برخی افراد از شدت خشم و عصبانیت باد کرد که مگر از روی نعش ما رد بشی که بتوانی به کشور خودت برگردی! ایران جای شما نیست. اینجا ما با همین آخوندا راحت هستیم

از دوران کودکی وقتی از پیاده رو خیابانها عبور می کردیم یک تابلو نئون بود که کنجکاوی کودکانه ما را برمی انگیخت چون با خواندن آن معنی آنرا نمی فهمیدیم. روی تابو با خط نستعلیق نوشته بود دکتر… بعد زیر

در طول 28 ماهی که مصدق حکومت کرد. یک قطره هم نفت صادر نشد بلکه با خروج انگلیس ها صنعت عظیم نفت تعطیل شد. زندگی مردم سخت تر شد. دولت همه ذخایر مالی را مصرف کرد و کلی بدهی بالا آورد. مصدق این اواخر حاضر شد با تخفیف 50% و دربرابر کالا نفت بفروشد که موفق نشد. در تاریخ ایران به این کار می گویند ملی کردن نفت!!

پس از اشغال ایران و تبعید شدن رضا شاه، کسانی که از رضا شاه ضربه خورده بودند فضا را برای عقده گشایی مناسب می دیدند و هرچیز را مشتمسک بدگویی هایشان از رضا شاه قرار میدادند از جمله همین قرارداد نفتی را.

محمد مصدق در سال 1323 درمجلس از این قرارداد بشدت انتقاد کرد و آنرا محصول دوره دیکتاتوری خواند و امضا کنندگان آنرا نوکر انگلیس و دشمن ملت ایران نامید!

در قسمتهای بعد خواهیم دید که همان شخصی که این قرارداد را ثمره دوره دیکتاتوری می نامید خودش چپونه دربرابر شرکت انگلیسی کیش ومات شد.