نویسنده: csomeb

سالهاست رازی در سینه من سنگینی میکند که بیش از این تاب پنهان کردنش نیست. اکنون وقت آن رسیده است که از رهبر فرزانه انقلاب بخواهم آن نامه چرمی را که در مراسم غبارروبی از گور امام رضا (ک) در

کتاب «صلح امام حسن، پرشکوه ترین نرمش قهرمانانه تاریخ» در سال ۱۳۴۸ خورشیدی توسط روحانی دوزاری و روضه خوانی به نام سید علی خامنه‌ای به فارسی ترجمه میشود. او‌که در آن سالها حتی برای امرار و‌معاش خود دچار مشکل بود

تا دیروز فکر میکردیم توهین به مقدسات فقط شامل ۱۴ تن لش تازی و ۲ خلیفه جمهوری اسلامی ( خمینی و خامنه ای) میشود اما امروز با شلاق خوردن کارگر شریف ایرانی، جناب آقای داود رفیعی _ که یک موی

فاصله میان شعار و عمل بسیار است. پیرمرد مفلوکی به نام خامنه ای و سرداران تروریستش سالهاست در نماز جمعه اسراییل ستیزی میکنند اما در عمل رفتارشان باعث میشود اعراب تبدیل به دوست اسراییل شوند و آنچه اسراییل و غرب

کلیپی کوتاه از سخنان معاون روحانی، صدای اصولگرایان را در آورده و جنجال آفرین شده است. شماری خواهان پوزش یا پیگرد کلانتری هستند. تعدادی هم می‌پرسند چرا رییس سازمان حفاظت محیط زیست با این “تعبیر وقیحانه” برکنار نشده است. یک

سازمان فرهنگی هنری اوج وابسته به سپاه با همکاری مرکز آواهای انقلاب اسلامی، یک قطعه موسیقی تولید کرده است که «برداشتی آزاد از قطعه We are the world مایکل جکسون است». به گزارش خبرگزاری صبا که اخبار حوزه فرهنگ و

پیروز دوانی (۳ اردیبهشت ۱۳۴۰ در کازرون – ۱۳۷۷ در تهران) نویسنده، روزنامه‌نگار، پژوهشگر، مترجم، تحلیل‌گر و فعال سیاسی مارکسیست ایرانی، و بنیانگذار، دبیر و سخنگوی اتحاد برای دموکراسی در ایران بود. پیروز دوانی در تاریخ ۳ شهریور ۱۳۷۷ از منزل خود به قصد رفتن به خانهٔ خواهرش خارج شده و

” من نمی گويم توده ملت ما قاصره يا مقصره … جامعه، حافظه ی تاريخی ندارد، حافطه ی دسته جمعی ندارد. هيچگاه از تجربه ی عينی و اجتماعی اش چيزی نياموخته و هيچگاه از آن بهره نگرفته و در نتيجه

امروز تمام روزم به مطالعه نوشته ها و خاطرات دوستان زنده یاد محمد جعفر پوینده گذشت. نکته ای که در این خاطرات توجه مرا جلب کرد، وکیل بودن محمد جعفر پوینده است. من تا امروز نمیدانستم او «وکیل» بوده است،

مهرداد علیخانی یکی از اعضای باند سعید امامی و از عاملان قتل محمد جعفر پوینده و محمد مختاری در دادگاه نمایشی اش میگوید :  « چهارشنبه١٨آذر۷۷، در خیابان انقلاب، مقابل لاله‌زار جلوی پوینده را گرفتیم. «خسرو» به‌سرعت دور زد و او کناردست رضا روشن و علی