مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
رادیو زمانه– نرگس محمدی و عالیه مطلبزاده، دو زندانی سیاسی پنجشنبه ۲۵ فروردین با صدور بیانیهای مشترک از زندان اوین اعلام کردهاند که نسبت به ممانعت از فعالیتهای حقوق بشری توسط حکومت اعتراض دارند. نرگس محمدی و عالیه مطلبزاده در
سازمان عفو بینالملل نروژ و دو نماینده پارلمان این کشور، نرگس محمدی فعال حقوق بشر ایرانی و الهذلول، فعال حقوق مدنی عربستانی را برای دریافت جایزه نوبل صلح نامزد کردند. خانم محمدی در تماس با دویچهوله این خبر را تأیید
قحط الرجال و قحط النسائی که جامعه ایران گرفتار آن شده نه تنها حاصل اعمال و سیاستهای رژیم بلکه در رتبه اول حاصل رفتار یک جامعه بی خرد با مبارزین و کوششگران علیه نظام سلطه است. در این میان سلطنت
در طی هفته گذشته علاوه بر تبلیغات هدفمند شبکه های تکفیری, در فضای مجازی نیز کلیپ های نفرت پراکنی متعددی (از طرف متعصبین بلوچ و ارتش مشکوک و سایبری رژیم) منتشر شده تا جنگ را نه بین حق و باطل و یا مردمان ایران و نظام, بلکه بر روی گسل های قومی و مذهبی سوق دهند و خودی قومی و مذهبی را صرفنظر از وابستگی و جایگاه آنها “قدیس” و غیر بلوچ یا غیر سُنی را “ابلیس” قلمداد کنند.
یکی از روشهای متداول تحت فشار گذاشتن زندانیان سیاسی در سالهای اخیر، جابهجاییهای ناگهانی و تبعید آنها به زندانهای مختلف توسط نهادهای امنیتی است. زینب جلالیان و گلرخ ایرایی، دو زندانی سیاسی زن هستند که بیشترین فشار از طریق تبعید به زندانهای مختلف بر آنها اعمال شده است. گفتوگو با نرگس محمدی و شیرین عبادی
گفتوگوی زیر اولین مصاحبه نرگس محمدی پس از آزادی از زندان با رسانهها است. او در این مصاحبه درباره تفاوت زندان اوین و زندان زنجان، روزهای کرونا در زندان و زندانیان عادی زندان زنجان صحبت میکند، به بحثهایی که درباره ظاهر آراسته او پس از آزادی از زندان در فضای مجازی مطرح شد، پاسخ میدهد و از کتاب تازهاش، «شکنجه سفید» که مهر ماه امسال منتشر شد، صحبت میکند. این کتاب، گفتوگوی نرگس محمدی با ۱۲ زندانی زن درباره سلول انفرادی و شکنجه سفید است.
سایت رادیو فردا تیتر زده: کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل آزادی نرگس محمدی را «نشانهای امیدوارکننده» نامیدند. زیر همون مطلب نوشته: کمی پایینتر از قول صادق نیارکی رئیس کل دادگستری استان زنجان نوشته: این یعنی هیچ ارفاقی برای خانوم محمدی
وقتی از استخوانهای آخرین مبارزان، معترضان، منتقداندیگهای آبگوشت را بار گذاشتیدو هیئت های عزاداران خود را اطعام نمودیدوقتی در صدای قاریان و موذنانتان آخرین فریاد را پوشاندیدوقتی با آخرین تکه طنابآخرین زندانی سیاسی را به دارآویختیدوقتی آخرین تبعیدی و پناهنده