مشروطه یک حزب نیست بلکه راه و شیوه ایرانیانی است که هم به استبداد نه گفتند و هم به حکومت مشروعه
رضا براهنی مدعی بسته شدن به پنکه سقف ساواک و همزمان مورد تجاوز قرارگرفتن توسط یک خرس سیاه در روزنامه اطلاعات آبان ماه سال پنجاه و هشت مقاله ای نوشته که انسان با خواندن حتی چند سطر از آن شگفت زده می شود که واقعا این جماعت باصطلاح روشنفکر مخالف شاه جزو آدمیزاد بودند یا یک مشت دیوانه زنجیر پاره کرده؟
رضا براهنی در این مصاحبه با کمال وقاحت می گوید از جمهوری اسلامی دلخور نیستم. یعنی این همه ویرانی مملکت و کشته شدن هزاران نفر و آوارگی میلیونها ایرانی در نزد این موجود پلشت بی همه چیز هیچ است!
او بیشرمانه از مقاله ای که در نیویورک تایمز در زمان شاه علیه ساواک نوشته بود با افتخار یاد می کند و می گوید همین چند مقاله او در سقوط شاه خیلی تاثیر داشت. او در مقاله هایش از بستن زندانی به پنکه شقفی و تجاوز توسط خرس نوشته بود. مقاله دیگر او که سر و صدای زیادی بپا کرد رابطه جنسی شاه با یکی از ستاره های سینمایی امریکایی بود. براهنی به نوشتن آن دروغ ها و مزخرفات افتخار می کند و اصلا اظهار پشیمانی هم نمی کند.
خیانت دیگری که این افراد کردند دروغ پردازی های عجیب و غریب درباره حکومت پهلوی بود چه در قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب. شما روزنامه های سال ۵۸ را که مرور کنید می بینید روزی نبود که مقاله ای علیه جنایات رژیم طاغوتی شاه ننوشته باشند. آنها از شاه شخصیتی را ساخته بودند که نوکر حلقه به گوش امپریالیسم بوده، نفت را مجانی به آنها میداده، و مثل ضحاک از کشتن و شکنجه مردم لذت می برده. این دروغ ها را اینها در قالب شعر، مقاله، مصاحبه و خاطرات مثل سم در جامعه تزریق میکردند و هرگز هم تا آخر عمر بابت این دروغها پوزش نخواستند و مردند و بدنامی را برای خود ابدی کردند